Monday, June 22, 2009
Emote Lang Kasi Naman Nami-miss Ko Na Kayo
Friend: Noki tara na. Tambay na.
Me: Pass muna te. Masakit ang likod ko.
Friend: Ang arte mo.
Me: I know.
Friend: Tara na kasi. Alam mo kaya masakit yang likod mo, tutubuan ka na ng pakpak.
Me: Angel lang?
Friend: Hindi no, anong angel? Paniki. Paniking naninipsip ng dugo. Tara na.
Me: Taena mo.
Pero kahit kupal ang mga tinatawag nating friends, nawala ang sakit ng likod ko nung lumabas ako.
I love you friends.
Tuesday, June 16, 2009
Balikbayan Box
Ang Balikbayan Box, bow.
Nasanay na tayong mga Pinoy no, na kapag may bagong dating galing ibang bansa e required na may kahon-kahon na bitbit.
Tipong buong kapit-bahayan e nagaabang na mabigyan ng sabon, twalya, shampoo o keychain. Yung tipong kapag nakasalubong ka e ngiting-ngiti na makikipagkamaya o yayakap sa'yo habang nagtatanong na "O kailan ka dumating?", "Kamusta ka na?", "Tumaba ka!", "Ang puti mo na.", "Wow amoy Duty Free, wala ba tayo diyan." at kung ano-ano pang pambobola. Yung tipong ipagyayabang ka na "Hoy, bigtime 'tong *insert pangalan ng balikbayan*, nakarating na ng *insert country*!" sabay bulong sa'yo na "Pautang naman, walang gatas si bunso e." Yung tipong lahat ng bata e nakapila sa'yo kapag may dumaang sorbetero. Yung tipong lahat ng kamaganak mo e pupunta sa bahay niyo para silipin kung nagbubukas ka na ba ng bagahe o ng mga kahon.
Kapag wala kang bitbit e iisipan ng kung ano-ano yung bagong dating, "Ay ano ba yan. Nakarating lang ng ibang bansa e ganiyan na. Ang yabang mo siyet ka!", "Siguro natanggal yan sa trabaho niya kaya walang dala.", o kaya naman "Kinalimutan na tayo niyan. Iba na talaga nagagawa ng pera."
Pero ang pinakanakaka-pikon sa lahat ng ito, kahit alam nilang saglit ka lang naman sa ibang bansa (mga tipong isang buwan o kaya naman mga isang linggo lang) at hindi ka naman nagtrabaho doon e nangyayari pa rin ang mga eksenang binanggit ko.
Siyet lang.
Well, ito ang kahon ng balikbayan.
(O di'ba feeling balikbayan daw talaga ako? Hahaha. Chos.)
Wednesday, June 10, 2009
Hindi Ko na Kailangan ng Mahabang Entry para Ipaabot Kung Gaano Kasaya ang Gabi ng June 6 (Isama na rin Natin ang Umaga ng June 7)

Minsan talaga kapag inabutan ka na ng liwanag sa galaan, nagiging mapang-trip ka na. Pati mga taong tulog e pinakikialaman mo. Gagabaan ka rin ikaw na mahadero at walang sariling kaligayahan!
*kulog*
Oops! Joke lang naman!
Salamat Aiza at Joan sa isang gabi ng kaadikan - Usok. Shisha for long-life (chos). Mamas. Matronas. Cocktails. Tugsh-tugsh. Sangdamukal na kwento. Pagpapa-umaga sa galaan. Ulitin natin ito! Yahoo! Naks parang makakabalik pa haha! (Pansinin ang picture: parang gusto nila akong i-OP? Di lang ako sure. Babawiin ko ba ang pinagsasabi ko? Echos.)
Friday, June 5, 2009
Dahil Ako'y Lonely at Bored
Wednesday, June 3, 2009
Pain in the A** ang Inyong Con-Ass
Ibang klase ka talaga umistrategy madam. Sa panahon pang ito mo pa napiling mag-ballroom. Bakit? Nafi-feel mo na sigurong may naga-ala Dayanara Torres na ano kaya ka biglang umeksena sa dance floor? At ang dami mo pang back-up dancers ha.
Naku madam, laos ka na. We don't want your cha cha cha.
Yes we need change. But your idea of change is, hmm, not so "in".
Pwede ba?
No to CHA-CHA!
Sisiw Lang Yan
*search search search* Ting!
Wala.
Pero, (uy may malaking pero), merong ibig sabihin yung buhay na sisiw. Ayon sa tradisyon (hindi ko alam kung kanino pero basta), ang sisiw daw ay nagsi-symbolize ng new life. Inisip ko, "Hala. New life. E patay yung nakita ko. Paano yun?" (Talagang nagpupumilit ako na may ibig sabihin 'yun.)
Shinare ko lang.
Tapos nga pala, naisip ko lang yung kapitbahay namin na namatay. Kwento kasi ng nanay ko, kung hindi pa raw nangamoy e hindi pa siya makikitang patay na sa kwarto niya. Medyo naaagnas na nga daw yung mukha. Creepy!
AY! Wait!
Mahilig siya mag-alaga ng manok. Hmm...
Sisiw... Patay na kapitbahay... Alagang manok... Nangitlog... Sisiw...
Hala.
(Pinilit talagang may koneksyon? Hahahaha.)
Pasensya na, hindi maganda araw ko. Echos.
Monday, June 1, 2009
Hayden Thoughts on (the) Hayden Camera Issue
Ang dami ko nang nabasa sa Multiply, sa Plurk, sa Friendster Bulletin at kung saan-saan pa sa napakalawak na cyberspace tungkol sa kumukulong isyu na 'to. Naisip ko, "Hala! Ako na lang yata sa buong mundo ng mga chikadora, usisero at mga critical mag-isip (kuno hahahahaha) ang wala pang say dito." E medyo, medyo lang naman, naririndi na ko kaya "Go na nga!" ang sabi ko sa sarili ko.
Paano ba naman, pagbukas ko ng TV, computer, chatrooms at kung saan-saan pang may chikadora, usisero at kritikal mag-isip ang naroroon e iisa ang tanong "Napanood mo na ba yung bago?" Enough na! Magsasalita na ako. (Ay as if naman malaki magagawa ng mga sasabihin ko no? Haha.)
Tinawanan ko lang nung unang lumabas ang isyu na 'to. Parang sa isip-isip ko, "Ay, hindi na bago." Pero nung maglabasan ang mga sumunod na installments, "AY siyet iba ka koya, ibang-ibang ka!"
Crush ko pa naman si Hayden. Wala naman kasi sa hitsura ng hitad na kaya niyang gawin yun no. Parang ang tame-tame niya. Yun pala halimaw si bakla. Kaloka.
Mas naloka ako sa mga sumunod na eksena. Juskopo pati Senado nabulabog na (na hindi naman dapat!) Kelangan pa bang i-divert ng mga magagaling nating mga senador (ay ubo-ubo, nacho-choke ako) ang oras nila dito? Ang funny na kasi ng mga nangyayari.
Siyempre hindi ko naman inaalis yung fact na isyu ito ng mga kababaihan, na eye opener ito. Na baboy si Hayden. Na puno siya ng sandamukal na macho shit. Na dapat siyang kapunin. Tangina niya. Pero para pagbuhusan ng oras? Um di ko alam.
Basta. Galit ako kay Hayden. Naaawa ba ko kay Katrina at sa iba pang biktima? Ewan ko. Sana husayan ng mga senador at may magawa silang tama. Sana may magbigay sa'kin nung kopya nung iba pang videos. AT higit sa lahat, crush ko pa rin si HAyden. Hey you pig, do it with me!
Echos!
