Echoosan

Malungkot Ako, Pramis!

2011-11-03T23:40:00.001+08:00

Ang inyong abang lingkod ay nakakaranas ng matinding kalungkutan.

*music fades in, magdidilim ang entablado, bubukas ang spotlight at itututok sa isang baklang nakaluhod, tutulo ang luha ng bakla na magsisimula sa kanang mata at after a few seconds e babagsak naman ang luha sa kaliwa, titingin sa madla, hihikbi, bubuntong-hininga, titingin sa kanan, titingin sa kaliwa, titingala, at bubulong*

"O SanRio, why me? Why me? Why me?"

*mamamatay ang ilaw, pero bubukas ulit, nakatayo na ang baklang malungkot, sisigaw, babagsak, sisigaw ulit, tututog ang rain sound effects, kidlat, sabay iyak ng matindi, mamamatay ang ilaw*

Yan ang moment. Pero siyempre hindi ko pwedeng gawin sa totoong buhay yan. Mahirap nang mabato ng kaldero ng inay. Baka ibalibag din sa akin ni itay ang maleta.

Pero seryoso, malungkot talaga ako. Hindi lang halata.

Ekskyus me lang, iiyak lang muna ako.

Thank You, SanRio!

2011-10-26T10:29:00.001+08:00

Bago ang lahat, BULAGA! Gulat ka? Oo, buhay pa ko. Pero, the hell you care di'ba? E, the hell I care din kung the hell you care na buhay pa ko kasi hindi naman talaga kacare-care ang pagke-care and in fact we are not care bears because they are extinct! Oh well, I'm back.

Gusto ko lang i-share ang dahilan ng aking MIA-ing! Are you ready? Drum roll please....

Oh yes, oh yes, oh yes! Say what?! I know. At long last, di'ba?

Dumating din ang matagal na nating hinihintay. Nandito na. Heto na siya. Ang panahong dapat ay talagang natapos na nung 2007 - ay wait, ang tagal na talaga siyet!

Anyhow, talaga namang ginabayan tayong lahat ni SanRio. At dahil diyan, sabayan niyo akong magdasal!

Litaniya ng mga Bakla, GO!

Thank you, SanRio! Thank you sa mga anitong gumabay!

I love you all!

Having said all that, isinusumpa ko na ang lahat ng kokontra ay magkakaroon ng kulugo sa ilong, sa mata, sa tenga, sa dila, sa talukap ng mata, sa batok, sa leeg, sa etits, sa kepkep, sa talampakan, sa palad, ah basta sa lahat na! Ganito na lang, ang kokontra ay magiging taong kulugo. Tapos dahan-dahan, unti-unti, e matutuklap ang balat sabay mabubuhusan ng isang trak ng calamansi juice, yung freshly squeezed. Tapos, tapos, tapos e masusunog. Yung abo e liliparin sa Taal Lake para maging feeds sa mga tilapia. Ganun! Kaya if I were you, sabayan niyo na lang ang aking tuwa. Okay? Thank you!

Mabuhey!

O, Pag-ibig! Lagapak!

2011-07-08T21:05:00.003+08:00

Napansin ko lang, nitong mga nagdaang araw e wala akong bukambibig kundi pag-ibig? Anong meron ang ulan bakit ako nagkakaganito? Biglang nagising ang aking natutulog na puso at walang kaabog-abog na nagsumamo ng pagmamahal! Charot! Mukhang pinagti-tripan na naman ako ng tadhana. Kung bakit ba naman sunod-sunod ang mga kaganapan sa aking pangaraw-araw na buhay na muling kumiliti sa aking nananahimik (at nagpapanggap na monghang puso)! Ay diyos ko 'day!

Simulan na lang natin sa nangyari kaninang umaga. Habang antok na antok sa loob ng LRT e biglang nagsulputan ang mga Adonis mula sa kung saan. Sa kanan, kaliwa, harap, at likuran e parang multong nagparamdam si Kupido. Kahit saan ako malingon e may nagbabadiyang tumibok! At, biglang tumugtog ang "Seasons of Love" tignan mo nga naman! Bakit ba naman pati ang iPod ay pinakialaman ng mga diyos at diyosa ng pag-ibig?

Kahapon naman habang antok na antok sa jeep pauwi galing Sta. Mesa e para bang may kumalabit sa lahat ng internal organs ko! Sino ba namang hindi makikiliti ng mapatingin sa isang anghel na nakangiti sa iyong harapan. Hindi ko malaman kung manginginig ba ang buo kong katawan.

Nung nakaraan lang din e muling nagliyab ang pag-ibig na matagal nang naabo. Sa hindi inaasahang pagkakataon, muli sa loob ng isang jeep, nakasabay ko ang isang tao from the past na itago na lang natin sa codename na EX! Of all places? Of all circumstances? Of all kahaggardan? Ayun, naiwan na naman akong confused pero in-love.

At eto pa, mas lalong nabuhayan si puso nang mapanood sa TV ang Love Market sa Vietnam. Sinong hindi maiinlab? Ikaw nang maghintay ng isang taon para lang sa isang araw na makita, makausap, at makalabing-labing ang tunay mong mahal. Imagine, kahit kasal ka na (well, sa taong hindi mo naman talaga love) e may isang araw sa loob ng isang taon na pwede mong ma-meet ang one true love mo. Dito ko na-realize na kaya ko palang maghintay ng matagal na panahon para lang sa iisang araw na ma-experience ang true love kasi pagkatapos ng araw na yun e mas may pag-ibig na lahat ng gagawin ko sa mga susunod na araw. Yiheeeeee. Ang saya ng buhay kung lahat ng lugar ay may Love Market.

So ngayon, ang hinihintay niyo na lang na update ay kung tunay nga bang nabuhay ang aking love life? Kung may napala ba naman ako sa mga araw na lumipas na tawagin na lang natin na LOVE IN THE TIME OF BAHA AND LEPTOSPIROSIS? Kung sa mga nakasabay ko e meron ba naman akong nakuhanan ng number o nakita man lang ulit? Kung nanahimik na bang tuluyan ang pusong nagsusumigaw ng "Pag-ibig! Pag-ibig! Pag-ibig kayo riyan!"? Kung tunay nga ba akong nagpa-inspire sa Love Market? Kung ano na nga ba talaga?

Um, sige, ganito na lang. Kunyari palaka ako. Naghihintay daw ako kunyari ng hahalik sa akin para maging ganap na taong umiibig. After ng mga nangyari sa itaas, ako'y naiwang naghihintay pa rin, kumokokak. Kokak. Kokak. Kokak. In short, walang nangyari!

Kaya naman na-realize ko at gusto kong sabihin sa sarili ko na "Puta kang malandi ka! Ganiyan ka ng ganiyan e wala rin naman palang mangyayari? E gumising ka! Gumising ka letse ka! Bumalik ka na sa katotohanan. Tigilan mo na yan! Bangungot lang ang lahat ng 'yan! Bangungot!"

Sabay kikidlat, bubuhos ang malakas na ulan, maluluhod sa putik, iiyak, sisigaw, magfe-fade out lahat.

Ay teka, pahabol, KOKAK!

Echoosan: Father's Day Special

2011-06-19T12:48:00.002+08:00

Bago ang lahat, share ko lang. May bumati ba naman sa akin today ng Happy Father's Day. Pagka-klaro lang po, hindi po ako tatay. Mukha lang akong tatay pero hindi. Judgmental ka lang na damuho ka. Naghahanap lang ako ng "tatay"! Ahihihi. Landeeeeeeee!

Anyways, this goes to all the fathers out there. If you're a father, say "Hey!"(repeat), say "Hey! Hey!" (repeat) , say "Ooh!" (repeat) , say "Ooh! Ooh!" (repeat) Amen!

Okay. So para bigyan sila ng tribute e narito ang isang sulat. Actually, sulat ito ng isang baklitang anak para sa kaniyang ama. No, huwag judgmental, hindi ito biographical okay? This is purely fiction! Kaya kapag tapos basahin, huwag nang tumingin ng masama. Klaro? Klaro!

---------------------

Dear Pujakemkem,

Hi.

It's me, your daughter trapped in the body of your so-called son. Huwag ka nang mag-react poojie para hindi ka samain. Namnamin mo na lang ng bongga! Hello? Bago pa lang ako ipanganak e naisulat na sa Book of Destiny na magkakaroon ka ng beautiful anak na lalaki! So tanggapin mo na lang okay? Alam ko namang kahit anong mangyari e tatay pa rin naman kita.

Naalala mo pa ba nung binilhan mo ko ng isang set ng Matchbox cars tapos binilhan mo naman si sisteret ng Barbie? Nakita mo naman siguro ang asim ng mukha ko over the box of toy cars at the same time e ang pag-twinkle nila nang masipat ko si Barbie. Ang sabi mo lang, "Anak." then you smiled. Tumingin ako sa'yo, sabi ko "Tatay?" tapos pinuntahan ko agad si Barbie at pinalitan ng damit, inayusan ng buhok, minuk-apan gamit ang crayons, at pinagsayaw. Niligpit mo ang toy cars, inilagay sa ibabaw ng cabinet, bumalik sa panonood sa akin habang kinakantahan at pinasasayaw si all-made-up Barbie, at pumalakpak ka. O di'ba?

Tapos nung minsan tayong namasiyal sa arcade. Pilit mo kong pinasakay sa miniature airplane with the hope na maging piloto ako someday. Sabi mo pa, "Ayan anak, baka ikaw na magpayaman sa'tin. Gusto mo maging pilot di'ba?" Tumingin lang ako sa'yo, sumakay sa plane, sabay sabi, "Tay, magca-crash ang plane! I told you, dapat FA na lang ako!" Tapos ngumiti ka, sabi mo, "Sa bagay, malaki rin naman sahod ng FA. Pwede na yun nak! Baka sakaling makapangasawa ka rin ng FA!"

Nagitla ako sa sinabi mong yun Father Dear! Siguro na-misunderstood mo ang paglaki ng mga mata ko. Akala mo siguro na-excite ako. Eto na, sasabihin ko na sa'yo ang naramdaman ko noon. Feeling ko noon e gusto mo kong ipakain sa mga gutom na dragon. No, Itay, no!

Naalala mo rin ba na pilit mo kong binibuild-up sa anak nung kapitbahay natin? Lagi mo siyang tinatawag para makalaro ko. Nung minsan nga di'ba sabi mo na maglaro kami na kunyari e tatay ako at siya yung nanay? Tapos nagtaka nung biglang umuwi yung kapitbahay natin na umiiyak? Ganito kasi yun Tay. Pinipilit ko siyang baligtarin yung roles, sabi ko sa kaniya ako yung nanay tapos siya yung tatay. E hindi kami nagkasundo kaya nakurot ko siya. Ayun. Tapos nagsumbong siya sa nanay niya tapos kinausap ka. Hindi mo ko pinagalitan. Inakbayan mo pa nga ako tapos sabi mo, "Nak, si nanay mo hindi ako kinukurot. Kaya huwag mo ring kukurutin ang magiging asawa mo ha?"

Bongga ka talaga. Noon pa lang, F na F ko na ang pagiging supportive mo. Never mo ko pinagalitan tungkol sa napili kong landas. You never imposed, in fact, you guided.

Naalala ko pa nga na nung mag-break kami nung una kong jowa, na-meet mo siya di'ba, e kinausap mo pa ko na okay lang yun, na napagdadaanan talaga yun, na makaka-meet pa ko ng bago. Sabi mo pa nga noon na nakailang break din kayo ni Moojiebar pero kayo pa rin ang nagkatuluyan. Tapos minsan nga humarap ka pa sa mesa nung may kasama na naman akong umuwi sa bahay e. At kinausap mo pa siya. Sinabihan mo siya na bantayan ako kasi medyo vulnerable pa ang lagay ko. O ha? Ikaw na Pudra, ikaw na talaga!

Ayun na! Hanggang ngayon, never akong nakarinig sa'yo ng kung ano-ano kahit na ni-isa sa mga visions mo for me e hindi natupad. Una, never akong nahilig sa cars, pero okay lang sa'yo na nahilig ako sa pagbabasa ng Fashion Magazines. Ikalawa, never akong napunta sa pagpipiloto (at kahit sa pagiging FA), pero okay lang sa'yo na nahilig ako sa art and literature. Ikatlo, never akong nagka-girlfriend, nag-asawa, nagpamilya, nagbigay ng apo, pero okay lang sa'yo na hindi ako naging katulad mo. Hindi ko naramdaman na tiniis mo lang yun Pujay, alam ko na alam mong masaya ako.

Ang emotional na ba? Well, what do you expect? Maarte talaga ako! Alam mo yan! Haha.

Kaya naman, this is for you, HAPPY FATHERS' DAY! Thank you sa pagpapakita ng tunay na essence ng pagiging tatay sa'kin - never imposing, never controlling, haliging-haligi lang talaga, nagbantay, nagprotekta. Huwag ka lang gumuho okay? Mabigat, alam mo namang medyo wala akong strength para magbuhat ng mabigat.

O ha? Alalalalabyu!

Always,

Chenelin Chenebumbum!

Litaniya ng mga Bakla

2011-05-24T12:35:00.004+08:00

Para sa mga bakla, namamakla, feeling bakla, baklang hindi pa sigurado kung tunay na bakla, baklang kataastaasan ang kabaklaan, baklang pinagkaitan, baklang pinagpala, baklang namatay, nabuhay, at naluklok sa kaniyang papa sa kalangitan, baklang pinarusahan, baklang ipinako sa krus, baklang gustong-gustong magpapako, baklang gustong namamako, baklang takot sa pako, naklang bato, baklang-bakla, baklang baka la

ng bakla, at sa mga baklang hindi pa ganap ang kabaklaan. Hallelujah! Heeeeeeeyyyyyy men!

O diyosa, kaawan mo sila.

O diyosa, pakinggan mo kami.

O papa, halika na.

O papa, game na.

Holy-holy, ipanalangin mo kami.

Holy-holy, huling-huli, ipanalangin mo kami.

Birhen-birhenan, huwag ka nang magpakeme,

ipanalangin mo kami.

San Marino, patron ng mga isda,

ipanalangin mo kami.

Venus Raj, major-major na patron,

ipanalangin mo kami.

Gloria Diaz, pinakamagandang hayop,

ipanalangin mo kami.

Melanie Marquez, ikaw na,

ipanalangin mo kami.

Santelmo, ilawan mo ang mga bumubuking,

ipanalangin mo kami.

Elton John, bongga ka,

ipanalangin mo kami.

Neil Patrick Harris, bakit o bakit,

ipanalangin mo kami.

Ellen Degeneres, reynang hari, haring reyna,

ipanalangin mo kami.

Bahay na Gumuho, puwestuhan ng mga bakla,

ipanalangin mo kami.

Puno ng Caimito, pwestuhan ng mga bakla,

ipanalangin mo rin kami.

Piolo Pascual, papa ng mga papa,

ipanalangin mo kami.

Marc Nelson, patron ng pagpapantasiya,

ipanalangin mo kami.

Sue Sylvester, patron ng mga bitchesa,

ipanalangin mo kami.

Mean Girls, mga mariang bitchesa,

ipanalangin niyo kami.

Louis Vitton, reyna ng mga bagelya,

ipanalangin mo kami.

Ricky Reyes, patron ng spray net,

ipanalangin mo kami.

J. Alexander, reyna ng mga rampa,

ipanalangin mo kami.

Tyra Banks, babaeng may maraming mukha,

ipanalangin mo kami.

Liza Minelli, patron ng mga gaya-gaya,

ipanalangin mo kami.

Cher, o Cher,

ipanalangin mo kami.

Madonna, ikaw na Like a Virgin,

ipanalangin mo kami.

Dolly Parton, para sa mga susong ipinagkait,

ipanalangin mo kami.

J.Lo, para sa mga puwet na ipinagkait,

ipanalangin mo kami.

Beyonce, para sa mga balakang na ipinagkait,

ipanalangin mo kami.

Diane, para sa kagandahang nais makamit,

ipanalangin mo kami.

Coco Martin, patron ng mga masahista,

ipanalangin mo kami.

Robin Padilla, patron ng Trust Condoms, para sa proteksiyon ng banal na butas,

ipanalangin mo kami.

Mama Bear, patron ng mga macho dancer,

ipanalangin mo kami.

Tomas Morato, kuta ng sangkabaklaan,

ipanalangin mo kami.

Malate, siyang-tunay na kuta ng mga bakla,

ipanalangin mo kami.

Felix Bakat, para sa mga bukol na siya nga namang umuukol,

ipanalngin mo kami.

Fully Booked, booking lang ng booking,

ipanalangin mo kami.

Cubao, kuta ng mga gay massage parlors,

ipanalangin mo kami.

Adonis, patron ng mga papa,

ipanalangin mo kami.

SANRIO, Hello Kitty, patron ng sangkabaklaan,

ipanalangin mo kami.

O diyosa, ilayo mo kami sa pagkakasala.

O diyosa, ilapit mo kami sa pwedeng pagkasalaan.

O diyosa, ihatid mo kami sa kalangitan,

O diyosa, alam mo na kung saan.

O kataastasang diyosa, narito kaming mga bakla, handang magsilbi para sa kadakilaan ng mga dakilang chemchem, at sa kapurihan ng mga puri ng bakla.

O kataastaasang diyosa, iligtas mo ang lahat sa anumang tukso na maghahatid sa amin sa mas matinding paghihirap.

O kataastaasang diyosa, lahat ng ito'y para sa iyo at para sa ikabubuti ng sangkabaklaang nananalig sa iyo.

Heeeeeeeyyyyyy meeeeehhhhnnnnn!

-----------------------------------------------------

Ang post na ito ay hindi ginawa upang balahurain ng pananampalataya ng mga Katoliko. Ito ay pawang katuwaan lamang. Hindi intensiyon ng may-akda ang blasphemy.

-----------------------------------------------------

Mae Ann Mangaoang, this is for you! Haha.

Bakit Masarap Mag-isa sa Kwarto?

2011-05-06T00:15:00.002+08:00

Dahil may ESP ako, alam ko na ang unang-unang isasagot ng marami sa inyo kaya hindi ko na 'yun babanggitin. Don't state the obvious kung baga. Pero maliban doon, heto ang ilan sa mga rason kung bakit napakasarap nga namang mag-isa sa kwarto.

1. Pwede kang matulog nang hubo't hubad. Pwede mong ibukangkang ng bonggang-bongga ang lahat ng pwedeng ibukangkang; i-expose ang lahat ng pwedeng i-expose; ipagyabang ang hindi naman kayabang-yabang. Pwede kang matulog sa kahit anong posisyon na kahit professional models e hindi kayang gawin bare naked! Pwede kang tumihaya, tumiwarik, lumambitin, tumuwad, bumukaka, kahit ano talaga! At siyempre ang catch nito, it's either alone o may kasama. Na'sa iyo lahat ng option!

2. Pwede mong gawin ang lahat ng imaginable na ritual before, during, at after matulog. Pwede kang mag-yoga. Pwede kang mag-rosaryo. Pwede kang kumanta ng National Anthem. Pwede kang mag-droga. Pwede kang mag-inom. Pwede kang kumanta ng "If You're Happy and You Know It." Pwede kang magbilang ng alikabok. Pwede kang magsulat ng pangalan 100 times tapos buburashin mo ulit. Pwede mong i-text at tawagan ang sarili mo. Pwede lahat na walang umaangal at nagtataka kung psycho kang tunay o psycho ka nga talaga.

3. Pwede mong punuin hanggang isang linggo ang arinola. Sino lang ba ang makakatagal sa amoy ng nakulob mong weewee na pinatagal ng isang milenyo kundi ang sarili mo lang? Sino lang ba ang mag-eenjoy sa pagtingin sa repleksiyon ng mukha mo sa sarili mong stale na ihi kundi ikaw lang din?

4. Pwede kang maging nuclear bomb sa pag-utot na walang worry sa epekto ng deadly radiation. PWedeng-pwede mong ilabas lahat ng naitatago mong hangin sa tiyan na walang umaangal. Pwede mong gawing music bago matulog ang tunog ng sumisirit na hangin sa wetpaks mo. Pwedeng sumabog lahat ng dapat sumabog na walang naiistorbo o napipinsala. Tutal hangin naman 'yan sa sarili mong tiyan kaya walang hassle.

Well, hindi ko naman sinasabi na lahat 'yan e nagawa ko na. Na-imagine ko lang. Pramis!

Init (Parang Bomba Film Lang)

2011-05-04T10:45:00.003+08:00

Bakit nga ba hindi pa ako, o tayo, nasanay sa klima ng Pilipinas? Nagtataka lang naman ako kung bakit angal pa rin tayo ng angal na mainit when in fact, maliit pa lang tayo e mainit naman na talaga dito?

Pero Lord, mainit ho talaga! Masama bang umangal ng slight?

Buti sana kung tolerable ang init. But hindi! Hinding-hindi, Lord, hindi!

Hindi lahat ng init ay pleasant! Hindi. Hindi palagi.

May init na gugustuhin mong parating present at occurring. Yung tipong dahan-dahan pang gumagapang sa kaloob-looban ng pagkatao. Yung tipo ng init na nararamdaman mo kapag napapadaan yung crush mong kapitbahay na kung iparada ang boxers e walang humpay. Ganun. Yun yung tipo ng init na mapapahalinghing ka kapag present. Yung magtataasan pa yung balahibo mo. Yung parang gusto mong humiyaw ng "Siyet! Ang init! Ang init, init, init!" na may ngiting walang katulad sa mga labi. Yun yung tipo ng init na mapapawi rin ng isa pang init na naguumapaw.

Pero sadly, hindi lahat ng init napapawi din ng isa pang init. Oh lord, hindi ba pwedeng ganung klaseng init na lang ang iparanas mo sa'kin today?

At dahil diyan, naisip ko ang beach. No, hindi dahil sa tubig at buhangin. Alam niyo na 'yun!

100th Post: Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

2011-04-26T12:32:00.003+08:00

Dapat nagce-celebrate ako ngayon dahil ito ang aking 100th post. But no! But really no!

Ngayon, pag-usapan natin ang tungkol sa DELAYS.

Ayon sa WordNet, ang delay ay nangangahulugang "act later than planned, scheduled, or required." Lahat tayo ay ayaw ng delay. Aba, sino ba namang gusto ng delays? Delay sa sahod? NO! Delay sa mestruation? NO! (Pero siyempre depende yun sa sitwasyon.) Delay sa flight? NO! Delay sa graduation? Exactly my sentiments!

Originally, ine-expect kong makagraduate pagkatapos ng isang taon. (Siyempre ang context nito ay post-college delinquence sa isang-university-malapit-sa-kabundukan.) Pero dahil sa mga hindi inaasahang kapalpakan ng mga taong itago na lang natin sa kategoryang school admin, mukhang guguho na naman ang pangarap ko. Ito na e. Malinaw na malinaw sa aking paghihinuha na makakapasuot na ko ng itim na toga. Kitang-kita ko na ang liwanag sa dulo ng madilim na tunnel. Mahahawakan ko na ang totoong buhay sa labas ng eskwelahan. Pero dahil nga nagkandaletse-letse ang pago-offer ng mga kurso at nakalimutan ng mga taong nakatago sa kategoryang school admin ang pagkakaroon ng kaunting konsiderasyon, nangupas na ang mga toga, sumara ang tunnel, at pinutulan ako ng mga kamay.

Siyet no?

Ngayon, gusto kong iparamdam sa inyo kung ano ang pakiramdam ko as of now. Susubukan kong maging vivid para tumagos hanggang sa buto ng daliri sa paa ng mga taong nakatago sa kategoryang school admin ang epekto sa akin (sa ngayon) ng delay. Ganito:

Parang sa CR kapag jumemejebs. Nasa pangatlong kilabot ka na, sumisilip-silip na sa butas ng Puerto Galera mo yung ulo ni Jun-Jun. Ramdam na ramdam mo nang sasabog na ang mga bituin sa kalangitan, nang biglang may magbubukas ng pintuan ng banyo. Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

Heto pang isa. Sa kalagitnaan ng pagchuchumenelin-chuchu niyo ng jowa mo. Malapit na malapit mo nang marating ang dulo ng Milky Way. Malapit mo nang mahawakan ang mukha ni Papa God. Malapit mo nang ilabas ang nagliliyab mong pagmamahal, nang biglang mauutot si partner. Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

Another. Sa pangungulangot. Imagine ang goal na nagsumiksik sa kasuluk-sulukan ng iyong ilong. Marubdob ang iyong pag-sungkit para maabot ang kulangot na malagkit at pilit dumidikit. Nararamdaman mo na sa dulo ng daliri mo ang buntot ng asungot na kulangot, nang biglangmay tumulak sa'yo na siya namang tumulak rin sa kulangot papaloob. Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

Gets? Gets na gets! Mga shutanginaninyey!

Happy 100th post to me!

Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

Happy Easter

2011-04-24T20:12:00.004+08:00

Bago pa man matapos ang Easter Sunday (dahil balak ko na nga talagang isara ang araw na ito), hayaan niyong batiin ko ang lahat ng Happy Easter! At para ma-reinforce ang aking sincere greeting:

O ha? Meet my Angry Itlogs! Kung ayaw niyong sumabog na parang mga inflated pigs, tanggapin niyo ang aking greeting!

Oh well, tapos na ang bakasiyon. Nakapag-reflect ba naman kayo? Nakapag-repent? Well ako, oo. Reflect na reflect naman talaga na kailangan ko nang magbawas ng kinakain, kailangan ko nang i-konsider ang exercise bilang parte ng lifestyle, kailangan ko nang iwas-iwasan ng kaunti si kama, kailangan ko nang pagpahingahin ang mga daliri, likod at leeg, and kailangan nang magbawas ng bisyo. Naman, reflect na reflect talaga ang nangyari everytime na lang na mapapadaan ako sa salamin!

With that, balik na naman tayong lahat sa ating mga normal na buhay! Tama na pasarap! Tama na pagpapanggap! Hala, kayod! Takbo! Kilos! Galaw! Lipad like the Angry Birds! Go!

Huwebes Santo

2011-04-21T22:20:00.002+08:00

Noong nakaraan, nagtanong ang ANC sa Facebook kung ano ang do's and don'ts ng mga tao ngayong holy week. Ito ang saot ko:

Don't pretend to be holy when at the end of the Pabasa, you'll convene the barkada to spend the dying hours of Christ over a case of beer, a plate of pork dinuguan, and all eyes on the Magdalena passing by.

Naalala ko lang bigla habang binibirit ng ilang mga kapitbahay ang "Kasaysayan ni Hudas" sa Pasyon ni Kristo. Napansin ko rin ang ilang mga uncle na nag-convene sa kabilang kanto kasama ang ilang bote ng alkohol.

Kamustahin ang juxtaposition?

Winner!

As for myself, susubukan ko ngayong hulihin ang mailap na si mahimbing na tulog habang naco-concert ang mga frustrated concert kings and queens which I think ay mahirap dahil nafi-feel kong susugod mamaya ang mga uncle kong sinasapian ng alak para agawin ang mga mikropono, Ngayon pa lang ay naririnig ko na ang mga out of this world renditions nila ng Pasyon ni Kristo.

Have a meaningful holy week! (Kung ano mang depinisyon ninyo ng meaningful at holy week, iiwan ko na 'yun sa inyo.)

Bwisit

2011-04-15T20:19:00.002+08:00

Sa pagtatapos ng linggong ito, mayroon akong natutunan na magagamit ko kung sakaling maisipan kong maging isang school administrator:

Huwag na huwag kang mag-offer ng subjects kung wala naman palang kasiguraduhang itutuloy. Hindi biro ang effort at pera ng mga estudyante kung sa bandang huli naman pala e isasara rin ang binuksang subjects. Parang ganito lang yan e, bigong mga pangako. Tapos, itigil na ang pagke-claim na concern ka sa mga estudyante mo. Nakakasira lang yan ng ulo. Nakakasira rin yan ng pangarap.

Bwisit di'ba? Bwisit.

Nang Minsan Kong Subukang Maging Poet at Artist All At The Same Time

2011-02-26T13:20:00.012+08:00

Ang tawag dito ay ang ang pagbulwak ng nagsusumigaw na mga frustration!

INARTE NUMERO DOS

2011-02-05T20:52:00.002+08:00

Upang ipagpatuloy ang aking pagiinarte ngayong buwan ng Pebrero, narito ang dalawang micro-poetry na ibinunga ng, well, aking pagiinarte.

One: Dahil sa ako'y bitter. (Oo na inaamin ko na!)

Kasabay ng mga alikabok
na inilipad ng hangin sa bintana
ang iyong mga alaala --
tumakbo, lumutang,
nalanghap, namuwing,
umalis --
lumisan.
Naiwan.

Two: Dahil sa namimiss ko na ang alak. (Aba isang linggo na kong hindi nagiinom! Malapit na ang withdrawals!)

nilakbay ng baso ang mga bibig
na uhaw sa gumuguhit na sipa -
sipang gigising sa natutulog na
diwa -
diwang naghihintay
na marating ang mundong kahapon pa'y
nagaabang na lukubin
ang walang buhay na ngayon.

BOW!

INARTE NUMERO UNO

2011-02-02T11:53:00.002+08:00

At nagbabalik.

ARTS MONTH NA! Ano pang hinihintay niyo? Tena't magsipag-inarte! Go.

Dahil diyan, eto na ang aking pagiinarte number 1:

incense sticks standing
on a mug of sand,
cigarette butts astray;
a bottle of piss in the corner,
bedsheets in disarray.
open books askew,
computer idly humming.
the fan is blowing
to nothingness, to nothingness.

O ha? Makapaginarte lang!

Mabuhay ang maarte! Mabuhay ang pag-iinarte! Mabuhay ang ART!

Pasko sa N.E.

2010-12-27T22:15:00.002+08:00

WHAT HAPPENED IN NUEVA ECIJA?

Pagod dahil sa byahe. Check.

Apat na case ng SMB. Dalawang case ng RH. Dalawang basong tubig. Check.

Alaala ng malamig na hangin na humahampas sa butas ng wetpaks habang jumejebs sa open-air na kubeta. Check.

Alaala ng malamig na tubig poso. Check.

Alaala ng paliligo habang nagma-marathon ang mga diyos at diyosa ng hangin. Check.

Sipon dahil sa lamig. Check.

Tinolang native chicken for dinner. Tinolang native chicken ulit for breakfast. Inihaw na humihinga pang tilapia at bangus for lunch. Jumping salad on the side. Check na check!

Mga nakangiting kamag-anak. WIN!

MERRY CHRISTMAS!

Parang nakakabuo na rin ako ng plano pag dumating ang panahon na tinatawag na ko ng lupa... Hmm...

Kasipagan, Stay With Me

2010-11-07T12:15:00.002+08:00

Nung Biyernes, sinabi ko sa Facebook na sana sapian ako ng kasipagan kinabukasan. And, yes, dahil sa bonggang Law of Attraction, talaga namang nadama ko si kasipagan na dumaloy sa aking mga ugat-ugat.

Nakapag-general cleaning ako ng bahay kahapon at nakapag-decorate na rin ako para sa papalapit na Pasko. O ha? Mukha nang masayang bahay ang bahay namin. Hindi na siya mukhang dorm ng mga bulagsak na male students from an exclusive school.

Tapos, kanina, nagkalkal na naman ako ng kwarto. Ang bango-bango na naman ng aking lungga sa wakas. Hindi na siya amoy bodegang pinabayaan ng 100 years. Hindi na siya mukhang dungeon. Nagpulasan ang mga langgam, natakbuhan ang mga ipis, nagsipagtago na naman ang mga daga.

Mamaya naman e mamamalantsa ako dahil pasukan na bukas.

Wow! I feel so renewed.

Kasipagan, huwag mo na akong lisanin forever. Please. I need you.

Halloween Looks for You and Your Family

2010-10-28T16:00:00.005+08:00

BOO!

Gulat ka no? Magkunwari tayong oo.

Panahon na naman ng mga Trick-or-Treating, Halloween parties, mga nakakatakot na palabas sa TV, horror movie marathons sa HBO at Star Movies, puyatan sa sementeryo, ghost hunting quests, mga adik na naghihintay ng mabibiktima sa likod ng puno ng balete, at kung ano-ano pang may kinalaman sa Halloween. Dahil diyan, naisip kong gumawa ng entry tungkol sa mga magagandang ideya para sa Halloween costumes para sa mga parties o kaya naman para wala lang, makauso lang. Eto na sila.

1. Para sa mga bakla, ang pinaka-effective na costume para sa Halloween ay ang mag-panggap na straight. Ano pa bang mas nakakatakot diyan? Sige nga, talunin niyo yan. Pero naisip ko naman na kahit hindi Halloween e maraming ganiyan, mga closetang frog. Nakakatakot kayo mga ateh, sobrang nakakatakot. Hubarin na ang mga maskara. Fly like a butterfly. It's time to shine.

2. Gayahin si Justin Bieber. Siyet naiisip ko pa lang e nanginginig na ko sa takot, kinikilabutan na ko, gusto ko na lang magtalukbong at kumain ng ice cream na may halong brandy o kaya naman beer. 'Nuff said. Baka bangungutin na ko.

3. Uminom ng isang kahong gin, isang case na beer, isang boteng brandy, tapos lumafang ng isang loaf ng space cake. Sinasabi ko sa inyo, kahit hindi kayo mag-costume e magmumukha kayong walking dead. O di'ba? Hindi na kailangan ng special effects make-up para mag-mukhang zombie. Ang trobol dito, baka lang hindi ka na magising. Eternal na look na ito minus the walking. Forever sleeping na lang.

4. Para sa may mga unwanted fats, cellulites, o kaya naman sa mga taong napabayaang tumambay sa kusina ng kapitbahay nilang chef, ang pinaka-effective na costume ay ang pagsusuot ng two piece swimsuit para sa girls at skimpy trunks para naman sa guys. Sinasabi ko sa inyo, magsisipag-takbuhan ang lahat ng nasa party. Sayong-sayo na ang Best Costume Award, pati lahat ng pagkaing naiwan ng mga nagtakbuhang bisita.

5. Pinoy na nagpupumilit magpaka-Kano. Naku ang daming possibility nito. Tipong kahit ang kulay mo e pan de sal na naiwan sa oven overnight, magsuot ka lang ng blue na contact lenses e panalo ka na. O kaya naman kahit hindi ka blessed sa height e magsuot ka ng gangsta look. Ewan ko na lang kung hindi ka pa mapansin. Or, huwag ka ng mag-costume, mag-American accent ka na lang buong gabi. Tiyak na nakakatakot yun.

6. Kumanta ng mga kanta ng Korean boy bands o girl bands with matching perfectly rehearsed choreography. Magsama ka pa ng grupo para todo-todo ang effect. Tapos try to explain the lyrics of the song. Yun lang. (Wala akong galit sa mga fans ng K-Pop ha? Peace.)

7. Work the emo look tapos pumunta ka sa party na may hawak na blade. Mas okay ang entrance kung lalaslasin mo ang pulso mo. Para sa additional drama, umiyak ka na rin ng dugo while tumutugtog sa background ang "Welcome to the Black Parade" ng MCR.

8. Become John Lloyd tapos magsama ka ng partner na kamukha naman ni Ruffa or vice versa. This is just so scary. Really. Hindi pa rin ako makaget-over kahit meron nang Shaina sa eksena, sorry.

9. Huwag kang maligo one week before the party. Ayan. Naiimagine mo ba? Nakakatakot na no? For sure, ito ang may pinaka-matagal na effect sa makakakita at makakatabi mo. Magiging everyday Halloween ang buhay nila.

10. Become a homophobe. For sure ikaw ang ultimate winner sa Halloween. Basta. Nakakatakot yun. Tapos tumabi ka sa mga bakla while spilling your homophobic slurs. Paniguradong magiging zombie ka pagkatapos ng party.

O di'ba? Nakakasawa na kasi ang dead MJ look, zombie look, vampire look, werewolf, o just wearing your own face. Para sa akin, may mas lelevel-up pa sa mga yun. Go! Enjoy the Halloween season friends.

Okay, parang gusto kong gawin yung number 3. Diyan na muna kayo as I turn myself into a zombie. Boo!

O Poverty, You're Killing Me

2010-10-27T15:50:00.002+08:00

Wala pa mang dumarating na pera, ubos na agad sa isip ko pa lang. Ang dami kong gustong gawin. Ang dami kong gustong bilhin. Ang dami ko ring kailangan.

1. Gusto kong kumain sa Friuli. Hindi maalis sa isip ko ang Tre Formaggi, Mozzarella Sticks, at Tartufo Nero.

2. Gusto kong magluto ng pasta. Basta kahit anong pasta. Sorry na, feeling Italiano ako lately.

3. Gusto kong pumunta sa Bookay-Ukay para mag book shopping. Ang daming magagandang titles.

4. Kailangan kong magpagupit ulit. Mukha na kong werewolf.

5. Pasukan na naman, kailangan ko na ng mga bagong damit. Nagsisiputukan na ang mga damit ko. Ops, hindi ako mataba, maliliit lang sila.

6. Gusto kong magpa-masahe at ramdam ko na ang stress sa buong katawan ko. Ako ay isang naglalakad na Hagardo.

7. Gusto ko ng foot spa at hair spa, at kung ano-ano pang Spa.

8. Bet ko na talaga n C3. Sumusuko na ang telepono ko.

9. Wala na kong makain sa gabi. Lagi na lang akong gutom sa panaginip. Nangangayat na ko sa mundo ng dreams.

Siguro mas ok kung i-imagine ko na lang din na nagawa ko na ang lahat katulad ng pagi-imagine ko na magkakaroon ako ng pera para magawa talaga lahat yan. Pfft.

Ang Lamig, Ang Lamig-Lamig. Pasko na nga!

2010-10-19T22:19:00.002+08:00

Ayun na. Nakarinig na ko ng masasayang Christmas songs galing sa kapitbahay. Meron na ring nagkakabit ng decors. Damang-dama na. Ayan na siya. Ayan na.

Siyempre, hindi ako magpapahuli. Ramdam ko na rin naman. Ramdam na ramdam. Dahil diyan, gusto kong kumanta.

"Malamig ang simoy nga hangin,
si Bakla ay single pa rin.
Masaya ang bawat tahanan,
sunugin nga natin lahat yan."

Bow.

67 days na lang mga tsong at tsang. May panahon pa pala.

HAPPY HALLOWEEN! inagahan ko na

2010-10-18T13:19:00.005+08:00

O ha, pwede ito sa poster n pelikulang MASOKISTA! Pucha, butas na ang noo tiyaka laslas na ang pisngi, nakangiti pa? Ha.

Maagang Happy Halloween peeps!

For more:

Dito pa, mas marami!

No Littering

2010-10-13T20:09:00.004+08:00

Dahil sa natuwa ako at dati rin naman akong mahilig sa LEGO at dahil na rin sa pinilit ako ng gumawa na i-share ang kanilang pinaghirapan...

Pinaghirapan ni Faye Vera Cruz at ng kaniyang sinisintang si Bogs Paterno.

Go, Excommunicate Me! Go RH Bill!

2010-10-02T19:02:00.000+08:00

Statement lang. Para nasa uso.

Ok. Here it goes.

Kailan pa naging abortion ang paggamit ng condom, aber? Unang-una, ang abortion ay ang pag-waflung ng unborn fetus mula sa bahay-tiyanak ng mga merlat. Ok. Kapag gumamit ba ng condom e may fetus ba na nawawaflung? Wala pa namang nabubuo e dava? Fertilization pa nga lang e hindi na nangyayari. So technically, it's not abortion, babeh! At isa pa, kailan pa naging bawal ang freedom sa pagpili ng options kung paano mag-manage ng pamilya?

So, taking off from that point, isang nagsusumigaw na YES para sa RH Bill! At siyempre, mas bonggang YES sa Freedom of Choice! Simulan na yang paglarga ng RH Bill, now na!

O sige, excommunicate me, if having freedom is a crime.

Pahabol, YEY to Carlos Celdran, well for the message na kaniyang ipinarating at least! Winner!

Bek Bek Bek, Mommy, Bek Bek Bek

2010-10-01T12:49:00.002+08:00

Kanina habang naninigarilyo at umiinom ng napakalamig na Pop Cola sa tapat ng bahay, hindi ko sinasadiyang mag-eavesdrop sa sermunan ng isang mag-ina. Ang context ay ganito, si little boy ay may future na maging Darna, tapos yung pedicab na driver na nagse-service sa kaniya sa school ay nagsumbong kay mother dearest na si little boy ay may future ngang maging si Darna. Ito ngayon ang eksena ni mother dearest:

"Totoy (not his real name), makulit ka na naman pala? Hindi ka pa rin pala nagbabago? Gusto mong pagsuutin kita ng palda na walang brief para magtanda ka? Sabi ko sa'yo magbago ka na e."

Biglang lumingon si mother dearest at napansin niya atang may tsumi-tsismis na mother beki from afar sabay sabing:

"Para magtanda. Ang kulit kasi e."

I replied with my warmest smile, sabay hithit ng yosing parang nauulol at lagok sa Pop bottoms-up. Gusto kong lapitan si little boy, yakapin, i-console, i-assure na okay lang ang napagdadaanan niya. Sa isip-isip ko rin, gusto kong isigaw kay mother dearest ang mga susunod:

Una: Mother dearest, walang masama kung maging Darna ang iyong little boy.

Ikalawa: Mother dearest, kung gusto mong magbago si little boy, of all the parusa na available in the market, bakit naman palda pa? O ha? Sino ngayon ang gumagawa ng condition? Di ba ikaw rin?

Ikatlo: Bakit niya kailangang magtanda? Masama bang maging bakla?

Ikaapat: Hindi ka ba natutuwa, ngayon pa lang malinaw na kay little boy ang gusto niyang mangyari. Hindi mo na kailangang mag-expect!

Ikalima: Uso na yan ngayon, mother dearest!

Ikaanim: Bagay naman kay little boy, a?

For all the mother dearest out there na may mga little boy na nagbabadiya, mas ngayon nila kayo kailangan. Yes, nasa point ho sila ng paghahanap ng identity. Kayo ho ang gumabay sa kanila. Take note, gabay, hindi mag-impose. Ok?

Group hug!

Slight Walang Kwentang Sharing

2010-09-27T19:26:00.003+08:00

Gusto ko lang mag-share today. Bawal kumontra, dahil ang kokontra ay dadapuan ng ipis sa mukha!

Uno. Nakakagitlang pangitain. May nakita ako kaninang manong. Siya yung tipo ng manong na, paano ko ba sasabihin, yung manong na manong. Malaki katawan, malaki tiyan, naka-maong shorts, naka-sando, maitim, kalbo, bungal, maraming tattoo. Na-trapik kasi yung jeep na sinasakyan ko kanina sa may Cubao, tapos biglang dumaan si Manong. For real, nakakatakot siya. Para siyang character from someone's nightmare. Eto nga lang ang twist, yung isa sa mga tattoo niya, yung nasa may balikat niya, ay isang bunny! Yes, bunny. Not a rabbit, not a hare, a bunny. Yung cute na bunny. Ha. Nawala ang takot ko, napalitan ng gitla.

Dos. Seryoso muna. Hay, Aileen kung nasaan ka man, tsk, ambilis. Naalala ko talaga noon na everytime na makakasalubong kita sa UPD, e pinapaalalahanan mo ko na mag-uusap tayo. Hindi na natuloy. Hanggang sa naglevel-up ka na ng naglevel-up, hindi na tayo nagkita. Pero mads, alam ko namang nandiyan ka lang e, nagpapaalala, bumubulong. Alam ko. Alam ko na ang gagawin. Alam ko na ang sasabihin mo sa akin. Huwag kang magalala, balang araw, kasabay ka pa rin namin na maglayag papunta sa tunay na tagumpay. Mabuhay ka, Kasama! Mabuhay ka, kaibigan! Mabuhay ka, Aileen!

Tres. Pagkatapos ng medyo seryoso. Salamat sa pagbabalik ng internet connection. Yun lang.

Kwatro. Frustrated na talaga ako. Hello?! Nakakapagod maghintay. Tiyaka ano ver? Buti pa ang halaman, kahit hindi nagdidikit, nagkakaroon ng bunga.

Cinco. Sampalin niyo ako't kailangan ko na ata talaga nun. Pakipaalala na patong-patong na ang mga kailangan kong tapusin. Pakisabi nga sa akin na wala namang sense na gumagawa pa ko ng listahan, tutal e hindi naman nasusunod. Pakisigawan nga ako ng todo, gamitan niyo pa ng trompa at itapat niyo sa tenga ko, na simulan na kahit man lang isa sa mga yun. Please. Kailangan ko na atang mabatukan ni Papa Bro! Go po, go!

And with that, tinatapos ko na ang non-sense kong pagshe-share!

Give Me Back My Connection

2010-09-23T11:13:00.003+08:00

Please, give me back my DSL connection!

Torture pala itong matindi. Kawawa naman ang social life ko! Kawawa rin ang kabuhayan! Kawawa rin ang pseudo-romance. Chos! Kawawa lahat!

Buti na lang may WiFi si pinsan. Magtiyaga na lang muna sa pambuburaot. For the meantime lang naman ito. Sana.

Uhuhu.

Maroon Pa Rin Naman Ako

2010-09-12T20:18:00.003+08:00

Sabi ng nanay ko kanina habang nanonood kami ng UAAP Cheerdance Competition, "Bakit ba hindi ka mapakali diyan? E hindi ka naman na taga-UP?"

Oo nga naman. May punto si mother dear. Aba naman kasi kanina, para akong inasinang bulate habang pinapanood yung routine ng UP. Tapos kulang na lang e magtata-tumbling ako sa loob ng bahay. Gusto ko na nga ring sabayan ang cheer e. Feeling ko nasa Araneta ako, at feeling ko taga-UP pa rin ako. Lalo na nung announcement of winners na. Feeling ko na-drain lahat ng dugo sa mukha ko. Feeling ko minamaso ang dibdib ko. Feeling ko ako yung nakatayo sa gitna ng Araneta habang naghihintay na tawagin ang pangalan ko.

Nung sabihin ni Boom Gonzales na "Welcome back! UP Pep SQUAD!", napatayo talaga ako, napasigaw, napaiyak sa galak. Kulang na lang yakapin ko si mother at ang mga sisteret ko. Kulang na lang magsisigaw ako sa labas ng bahay. Para akong nanalo sa beauty contest. Na-feel ko ang confetti na bumamabagsak mula sa kisame. Na-feel ko ang hiyawan ng mga tao. Na-feel ko ang victory! Gusto kong maghubo at dumipa ala-Oble. Oh yeah!

Oh well, hindi na nga ako taga-UP. Pero mother, all of you, ito lang:

Once a maroon, always a maroon! Go UP Fight!

Congrats UP Pep Squad sa pagbawi ng koronang bongga!

I LOVE YOU, YOU LOVE ME, KEMERLOO CHIN-CHIN KWAYLA

2010-09-08T15:03:00.003+08:00

Kailangan ko lang talagang ire-affirm ang thought na ito:

Kinakabog lang ng pagmamahal ang lahat ng bagay lalo na ang Kasarian. Waflung na waflung lang yan! Kaya naman everybody, kung magmamahal ka, basta magmahal ka lang. Walang tanong-tanong, walang bakit, walang "Ha?", walang pero-pero, walang kaba-kaba, wala lahat. Just love, okay? Isabatas nating lahat yan.

With that, sino bang gustong i-waflung ang gender? Tara na, magmahalan na tayo. Maghihintay ako. Keme!

Mabuhay ang mga taong in-love!

I love you all. Tulungan niyo kong ipagkalat ang pagmamahal. Now na!

*salamat kay Sir Vijae Alquisola para sa pagbuhay muli sa aking natutulog na consciousness regarding love hahaha*

September 1

2010-09-01T20:45:00.000+08:00

Ulang walang humpay.
Tawag ni Itay, naiwan naman akong lupaypay.
Sa gutom ako'y muntik mamatay,
kaya naman gumawa ng sariling tinapay.
Quarter Pounder aking kinatay.
Pinutakte rin naman ng buong bahay.
Pizza, ayun, walang sablay.
Facebook page, puno ng mga ahahay.
Oh yes, I know, marami pa ring
nakaalalay.
Bukas, exam, yaiks, ako'y patay.
Kaya naman pahinga muna si atay.
Ang ulan, ayaw pa ring magbabay!

Happy Birthday to me!

Ngayon, Kailangan Nating Ngumiti

2010-08-31T19:36:00.004+08:00

Sa mga panahong ganito - malamig, maulan, gloomy - prone talaga ang tao sa pagiinarte. Huwag na kayong mag-deny kasi kahit saang parte ng Earth, totoo yan! Kahit anong lahi, may ganiyan. Pero totoo din na madali lang naman humanap ng pangontra sa melancholy.

Sa ngayon, tutal wala naman akong lablayp, e sila muna ang guilty pleasures ko.

Presenting my nephews, the Oraya Twins!

But wait, mali ang nasa isip mo. I like kids, but they're not for me! Okay? Klaro? Keri.

Emoterong Kokak

2010-08-31T14:50:00.003+08:00

Sulit na sulit ang long weekend. O eto ako ngayon, sulit na sulit din sa pagmumukmok sa kwarto.

Sa sobrang pagwawalwal ko yata e naghiganti na ang mga diyos at diyosa. Mukhang ito na yata ang parusa sa sukdulang ka-dekadentehan. Ha. O ano? Alak pa? O ano? Yosi pa? O ano? Party pa? O ano ka ngayon? Baklang baldado at baklang kandado!

Sa bagay, paminsan-minsan, masarap din namang mabaldado sa kwarto. Masarap namang paminsan-minsan e ma-magnet ng kutson ang likuran ko. Masarap naman paminsan-minsan na tumingala lang sa kisameng blanko. Masarap namang makipaglampungan sa mga unan at hanging maharot. Masarap naman minsan na panoorin lang ang paglalakbay ng alikabok at langgam. Masarap barilin ng sipat ang nagliliparang langaw at lamok. Masarap namang makinig lang sa nagbabagsakang anino. Masarap namang amuyin ang umaalingasaw na katamaran. Masarap namang pumikit at panoorin ang luningning ng kadiliman. Masarap namang magpahaplos sa lamig ng semeto at gaspang ng asero. Masarap naman minsan na nasa isip lang lahat ng kilos at galaw. Masarap minsan na walang iniisip. Masarap minsan na walang galawan. Masarap minsan ang wala.

O eto nga ako ngayon, sa kwarto, nagmumukmok. Kahapon, maligalig. Ngayon, bliss ang kawalan.

We Love You Maria Venus Raj 22 Philippines

2010-08-25T16:07:00.000+08:00

Sabi nga ng isa kong kaibigan, ang Miss Universe ang bersiyon ng World Cup para sa sangkabaklaan!

Sila nang projection ng tunay na nararamdaman ng mga kandidata on-stage! Sila nang daig pa ang mga mismong kandidata sa pagka-excite!

Naalala ko tuloy, sabi kasi nila na batas sa sangkabaklaan ang panonood ng pageants lalong-lalo na ang Miss Universe. Aba, hindi dapat magpahuli ang isang sister kapag chikahan tungkol sa katatapos lang na pageant. Kapag wala kang naikwento o kaya naman e nagpa-obvious ka na hindi mo napanood, yari ka! Tanggal ka sa sisterhood!

Hahaha. Winner ang mga ateng ito!

Major Major

2010-08-24T23:06:00.003+08:00

O ayan ha, at least, after ilang years e nakapwesto ulit ang Pilipinas sa Miss Universe. Big, or should I say, "major major" achievement ito para kay Venus at sa bansa! Biruin niyo, out of 83 na mga diyosa mula sa kasuluk-sulukan ng mundo, e Top 5 ang byuti ng mga Pinoy?

Kahit naman papaano e nakahinga tayong lahat (o ako lang?) mula sa nangyaring kapalpakan kagabi. Kahit na "major major" din ang pagkasira ng pangalan ng Pilipinas.

So sa mga Pinoy na gusto nang itakwil ang kanilang pagka-Pinoy, aba stop look and listen! Marami pa namang bagay na pwedeng ipagmalaki ang Pilipinas in a major major way!

Major major na ito!

Si Pokpok, ang Kili-kili, at ang Paghahanap sa Tunay na Pag-ibig

2010-08-11T00:18:00.000+08:00

Tatlong linggo na mula noong una kitang makasabay sa LRT. Tatlong linggo mo na ring binubulabog ang pananahimik ng aking natutulog na drive sa paghahanap ng tunay na pag-ibig. Echos.

Kung bakit naman kasi sa dinamidami ng pagpapaamuyan mo ng kili-kili e ako pa ang napag-tripan mo. Hindi mo ba alam na weakness ko ang mabangong kili-kili? Hindi mo ba alam na nanlalambot ang tuhod ko kapag tinaasan na ko ng mahalimuyak na kili-kili?

Sa totoo lang, hindi ko inaasahan ang iyong pagdating. Bigla ka na lang sumingit sa tabi ko sa loob ng ikatlong train car ng LRT Purple Line. Hindi naman talaga kita mapapansin kung hindi ka kumapit sa hand rails na saktong nasa itaas ng ulo ko. Hindi ko naman kasalanan na mas matangkad ka ng bahagya sa akin. Hindi ko naman sinasadya na mapabaling ng kaunti ang ilong ko sa kili-kili mo. Hindi ko naman sinasadyang suminghot. Hindi ko naman akalaing maaakit ako ng deodorant mo.

Simula noon, tinandaan ko ang oras nung nagkasabay at nagkatabi tayo. Araw-araw, hinahabol ko ang oras na yun. Araw-araw, kung maaga akong dumarating sa istasyon, hindi muna ako sumasakay hangga't hindi lumalagpas sa oras na tinandaan ko. Kaya ayun, lagi akong may taglay na pagkadismaya sa mga sumunod na araw dahil hindi na kita nakatabi. Nadismaya ako noong mga sumunod na araw dahil hindi ko na nalanghap ang deodorant mo.

Handa na akong kalimutan ang amoy ng kili-kili mo pero sa hindi inaaasahang pagkakataon na para bang nagpa-power trip si tadhana e nakasabay na naman kita. Mula sa pila ng security check-up, hanggang sa vending machine, hanggang sa platform, hanggang sa loob na naman ng tren. Ewan ko ba kung katulad mo sa tadhana na nagpa-power trip dahil tumabi ka na naman sa akin. Muli mo na namang itinaas ang kamay mo sa handrails sa itaas ng aking ulo. Muli mo na namang ipinalanghap ang halimuyak ng kagubatan. Muli mo na namang binuhay ang natutulog kong pag-asa.

Kaso, TANGINA KA, lagi na lang pagpapaasa. E ako naman si tangang pokpok, ni hindi man lang gumawa ng aksyon. O kung ikaw na nga si tunay na pag-ibig, sa susunod na maamoy kong muli ang simoy ng kili-kiling wagas, hindi na ko mangingiming pumalag. Maghanda-handa ka na at buhay na naman ang aking kahayukan.

Katapusan Mo Na, Unicorn na Isinumpang Magkaroon ng Sariling Ganda

2010-08-01T13:52:00.003+08:00

Kailangan ko na talaga ng mangkukulam, mambabarang, aswang, tikbalang, manananggal, nuno, kapre at lahat na lamang-lupa! Kailangan ko na ang pinag-combine nilang powers para itumba itong nilalang na ito na may sariling ganda. Hindi ko alam kung saan niya hinuhugot ang lakas ng loob para magmaganda kahit alam naman ng lahat na wala siyang karapatan.

Te, ipinanganak na ang tutumba sa'yo. Mag-ingat ka sa mga asta mo, okay? Hindi mo basta-basta makukuha ang respeto ko dahil hindi ka naman talaga deserving para doon. Huwag kang umasta na akala mo e alam mo lahat dahil wala naman talaga sa hitsura mo. Huwag kang magsalita na akala mo e diyos ka na dapat sundin ng lahat. Huwag kang mag-assume na lahat ng salita mo ay batas. Huwag ka ring mag-expect na luluhod kaming lahat sa harapan mo.

Hoy ikaw na unicorn ka na palya naman ang sungay, magingat-ingat ka. Huwag mo nang hintayin na ibigay ko ang tinatago kong 100% dahil te, ako ang anti-matter na maga-annihilate sa'yo. You'll fall into pieces, you'll turn into dust and you will be blown away to nothingness! Ibahin mo ko. Hindi mo ko lubusang kilala. At alam mo yan, 'day! Kaya kong gawin ang mga bagay na hindi mo pa nararanasan.

Naku te, pinapakulo mo talaga ang lahat ng liquid sa katawan ko.

PASAHEROS FROM HELL!

2010-07-06T20:07:00.002+08:00

Hindi mo sila maiiwasan. Lagi lang silang nandiyan. Nagaabang. Naghihintay ng susunod na mabibiktima. Malay mo, nakatabi mo na sila. Sila ang...

PASAHEROS FROM HELL! *hell, hell, hell, hell*

The NARCOLEPTIC.

Puyat lang ba talaga sila o sadyang hobby lang nilang matulog sa loob ng jeep o bus? Nakakahanap ba sila ng kakaibang comfort sa mga pampasaherong sasakyan na wala sa sarili nilang mga kwarto? O baka naman wala silang kwarto sa bahay kaya sa biyahe na lang sila bumabawi ng tulog? Okay lang namang matulog sa biyahe, huwag lang nilang gawing unan ang braso o balikat ng kanilang katabi!

The HIVE

May mga lumabas nang gamot laban sa kuto. Itong mga mala-halimaw na nilalang na ito ay mistulang breeding ground ng mga kuto, lisa at kayumad. Madalas na para silang hindi nagsusuklay at mukhang pugad ng agila ang mga buhok. Lagi silang nagkakamot at minsan naman ay may baong suyod. Alam mong miyembro ng mga HIVE ang katabi mo kung itim ang suot mong pantalon at may makikita kang mga gumagapang sa mga hita mo!

The EXHIBITIONIST

Lagi silang nakaupo sa likuran ng driver. Lagi rin silang may dalang folder, file case, o malaking bag na nakapatong sa kandungan nila. Sila ay may taglay na kakaibang kakatihan sa katawan na mapapawi lang sa bawat hawi ng kung ano mang nakaharang sa kanilang lap. Kadalasan nilang biktima ay ang mga dalagita. Minsan naman ay kino-consider na rin nila ang mga binata kapag wala na talagang choice. Mag-ingat sa mahiwagang likido!

The FLASH

Hangga't maaari ay ikadena na sa katawan ang mga mahahalagang gamit dahil walang imposible sa mga FLASH. Tunay ngang para silang kidlat dahil sa bilis ng mga kamay. Minsan nga'y naiisip kong kaya nilang kumuha ng gamit gamit lamang ang kanilang mga mata dahil sa sobrang bilis. Now you see it, now you don't - yan ang magiging eksena ng iyong cellular phone, wallet, panyo, bimpo, payong, bag, wig at kung ano pang pwedeng makuha sa iyo.

The OCTOPUS

Kadalasan ay babae (minsan may lalaki) na nagtataglay ng mahabang buhok. Madalas na nakalugay ang buhok na parang sinapian ng demonyo. Madalas silang umaatake habang umaandar ang sasakyan. Nagkakaroon ng sariling buhay ang kanilang buhok at para bang gustong hilahin ang iyong mukha papunta sa bungangang nakatago sa ilalim ng makakapal na buhok.

The CONGENIAL ONE

Sila ang mga pasaherong gustong maging kaibigan ang buong mundo. Kakasakay mo pa lang ng jeep ay sisimulan na nilang ikwento ang buhay nila. Pati buhay ng ibang tao (na madalas ay hindi mo kilala) ay iku-kwento nila sa iyo. Pati tungkol sa balat ng kending nahulog at nilipad sa bintana ay magagawan nila ng kwento. Pati kung bakit butas ang upuan ng jeep ay malalaman mo.

The AMPLIFIER

Para bang gusto nilang iparinig sa lahat ng pasahero ang kwento ng buhay nila. Madalas ay may kasama siyang ka-kwentuhan na kapansin-pansin ang katahimikan - hindi malalaman kung sadiyang nahihiya ba siya dahil sa lakas ng boses ng kasama o wala lang talaga siyang mai-kwento. Talo ng mga AMPLIFIER ang mga trompa at mega phone ng mga nagra-rally sa Mendiola.

The LOVEBIRDS

Hindi naman masamang i-express ang love, pero may tamang lugar para dito. Kulang na lang sa mga taong ito na hubaran ang kani-kanilang mga partners right there and there in front of other pasaheros. Sila ay yung kung makapag-necking at makapag-halikan ay parang magbe-break na pagkababa ng sasakyan. Masarap silang abutan ng kurtina para naman may privacy kahit papaano.

Para sa Mga Noynoy Fans: Mamatay Kayo sa Inggit!

2010-06-29T19:54:00.004+08:00

O ano kayo ngayon? Noynoy fans, mamatay kayo sa inggit! Chos lang!

Ang totoo niyan, hindi naman talaga sa akin 'to haha. Eto kasing Tita ko, may pagka-close kay Miss Pinky na kapatid ni Noynoy. Humingi lang naman siya ng passes para sana hindi na raw sila pipila para manood ng inauguration. Eto namang si Miss Pinky, invitations talaga ang binigay! O ngayon, namomroblema si Tita kung anong isusuot niya! Hahaha!

Feeling lang ako na invited! May maipakita lang sa madla. At tiyaka, para daw timely ang post ko. Mas pipiliin kong manood sa TV kasi mas makikita ko hitsura ni Noynoy at tiyaka ng mga artistang guest!

Where Are My Pinkies?

2010-06-28T18:12:00.002+08:00

Seriously?

Parang karamihan atan g eskwelahan simula pa nung nauso ang desktop computers e hindi na gumamit ng manual typewriters para sa typing classes. Ang hindi ko alam e kung bakit hanggang ngayon, kelangan ko pa ring pagdaanan ang parusang itago na lang natin sa pangalang MANUAL TYPEWRITER?

Seryosong hindi ko na maramdaman ang mga hinliliit ko dahil sa typing activity namin kanina sa klase! Parang ngayon e gusto kong murahin ang A-key at ang semi-colon key!

Ano ba naman? Ang mahal-mahal ng tuition fee, bakit ayaw pang mag-upgrade?

Ay wait! Speaking of upgrade. Kung kailan patapos na ang withdrawal of subjects sa school tyaka naman pinangalandakan ng aming instructor na huling batch na daw kami ng typing class na gagamit ng manual machines!

Kamusta naman yown?

Blessings, Blessings, OH MY GOD BLESSINGS!

2010-06-18T17:39:00.002+08:00

Muntik nang hindi naging OK sa alright ang araw na ito for yours truly. Pero para bang biglang nagparamdam ang kataas-taasang Diosa ng Sangkadiosahan na may may puwang pa pala ako sa listahan ng mga pamintuang may chance ngumiti ng bonggang-bongga!

Una, umagang-umaga pa lang, matapos ang hell ride sa jeep from UP to Katipunan na akala ko e katapusan na ng ka-freshness-an ko, e biglang nagmanifest ang kabiyayaan para sa mga beking tag-gutom sa MRT! Hindi pa nangangalahati ang byahe ay may tumabi na sa aking blessing from above. Hindi siya kakyutan, hindi rin naman siya kaseksihan, pero iba ang mga tingin niya. AT, in fairness, mabango siya. Paano namang hindi ko maaamoy, e kung makadikit naman si ako e parang linta. Buti hindi niya na-realize na hindi naman gaanong kasikipan at bakit ako nagsusumiksik sa mga bisig niya. Siguro nga feel na feel niya!

Ikalawa, sa eskwelahan habang badtrip na nakaupo sa tapat ng cashier's office dahil sa dalawang major subjects kong gusto ata akong pahirapan dahil sa iskedyul, e biglang nagliwanag ang buong sangkalangitan at para bang mga anghel na nag-parada sa aking harapan ang isang platoon ng NUTRIBUNS! Hindi ko alam kung saan sila nanggaling at hindi ko ine-expect na magpo-produce pala ng mga ganoong nilalang ang institusyong aking kinapapalooban. Muntik na akong mapaluhod sa sobrang pasasalamat sa Almighty Diosa!

Ikatlo, sa jeep pauwi habang nagpo-ponder kung bakit kailangang parusahan ng sobrang kainitan ang sangkatauhan, e na-feel ko ang presence ng Higher Being nang biglang may sumakay na manifestation ng Kaniyang powers. Na-feel ko na may slight na nag-blow sa aking malagkit na buhok at napalingon sa aking ini-imagine na source at nandoon nga siya. Isang pawisang nilalang na parang nalulusaw na ice cream na naghihintay na dilaan. Kadiri mang isipin pero ang sarap-sarap pa rin niyang tignan kahit tumatagaktak ang kaniyang pawis sa leeg, sa kaniyang braso na puno ng tattoo, at sa kung saang parte pa ng kaniyang pagkatao! O Dios ko!

Andiyan lang ang blessings, andiyan lang lalo na kung sa feeling mo e kailangan mo ng reward! Ang dapat na lang talagang gawin ay ito:

TANGINA BAKLA, 'PAG INIHAIN NA SA HARAP MO, SUNGGAB NA KAAGAD TANGA!

Gypsy by Shakira Makes My Beer Belly Go Wiggle

2010-06-14T15:20:00.003+08:00

Dahil sa kantang ito, muli kong minahal si Shakira. Hindi dahil maganda at sexy siya, pero dahil bektas ako at minsan kong pinangarap na magaya ang moves niya! At tiyaka, ang bongga lang ng kaniyang belly dancing. Iba. Iba talaga siya!

At dahil pa rin diyan, gustong mag-wiggle ng aking beer belly. Wiggle, wiggle, bounce, bounce then stop! Oh yeah!

Powtengsyit na Buhay 'To

2010-06-12T18:19:00.006+08:00

I miss "the life" o sa madaling salita e yung pagwawalwal ng bongga hanggang sa makalimutan ko na ang daan pauwi ng bahay!

Diyos ko, magpapasukan na per0 wala pang nangyayaring kahali-halina sa buhay ko!

Kaya naman, ngayong gabi, pathetic na kung pathetic, with or without friends, may pera o wala bahala na si Mojacko, magwawalwal ako ng matindi!

Lasing na kung lasing!

Leshgeriron!

*ninakaw ang painting ng mga lasenggo dito*

Inay! Pasukan Na! O Help Me Bro!

2010-06-10T20:53:00.003+08:00

"Malapit na ang katapusan ng maliligayang araw mong bakla ka!"

Ewan ko ba, parang every morning 'pag gising ko e may bumubulong sa akin niyan. Feeling ko, kung sino man yun e bitter kasi wala siyang sariling kaligayahan. Wala siyang konsepto ng paghahapi-hapi. Kawawa naman siya.

Pero, may malaking check siya - as in nagmumurang ga-higanteng check-che-che-check-check!

Dahil sa niyakap ko na ng tuluyan ang pagiging estudyante (muli), isa na ako ulit sa mga kailangan nang lubusin ang mga nalalabing araw ng pagwawalwal. Korek! Dapat nang iwalwal ng todo ang mga natitirang powers para dito!

Naku, kailangan ko nang bumangon ng alas-singko ng umaga starting next week. Diyos ko, e i-kumpara niyo naman yan sa totoong gising ko na alas-nuebe? Kaloka. Para niyo na rin akong kinulong sa kwartong puno ng hubad na babae! Ganung level siya nakakasulasok ng pagkatao at ng dangal!

Isa pang nakakayamot na rason, kailangan ko na namang magtiis sa siksikang tren, maipagunahan sa jeep na akala mo e natatae ang mga drivers, pumasok na haggard na akala mo e nakipag-sex sa tatlong elepante, at makatabi ng babaeng ayaw magtali ng buhok sa jeep! Noooooo! Bangungot!

Hindi ko na nga babanggitin na medyo (slight lang naman talaga) naiistress ako sa mga eksena sa school. Oops!

Oh well. Wala akong choice! Kagustuhan ko ito! Matinding pangangailangan. Isipin ang magandang future. Ang mga plano! Go pasitib!

Ulan, Ulan, Ulan

2010-06-03T18:51:00.003+08:00

Okay.

Goodbye Summer (buti na lang at pasok na pasok pa rin sa banga ang trip to Zambales namin last week at nakapag-lamyerda pa rin sa beach kahit hindi naman kagandahan ang katawan)...

Hello Rain (kasama na diyan ang putik, baha, tilamsik sa pantalon, mabahong medyas at sapatos, butas at sirang payong, masarap na tulog sa gabi hanggang sa di na magising kinabukasan at di na makapasok, pagka-stranded sa sakayan ng jeep, ubo at sipon)...

*ninakaw ang litrato dito thanks!

Migraine

2010-05-17T15:07:00.002+08:00

Masakit na ang ulo ko. Utang na loob, huwag na sanang dagdagan!

O please patawarin niyo po sana Lord ang mga sumusunod na nilalang at pangyayari na balak atang pasabugin ang ulo ko. Tick tock tick tock. Kablam. Sabog. Durog. Wala nang dangal! Go.

1. I know, ilang libong beses na akong nagco-complain sa init ng panahon. Pero ibang level na talaga. Parang hindi na nagbibiro ang nagco-control ng panahon. Power tripping na yata. Mukha na kong tunaw na ice cream everyday kapag pumapasok ng school. Napapansin ko na wala nang tumatabi sa akin sa MRT. Parang pareho ko nang palitan yung araw dahil amoy pa lang e pareho na kami. Siyet!

2. Tapos eto pa, eto pa, eto pa. Hindi man ako mismo ang naka-experience, pero dama ko pa rin ang pagka-imbyerna. Ikaw nang makakita, sa katirikan ng araw, ng isang lalaking kung makapag-attire naman e ubod ng tanga! O ikaw nang maglakad na naka coat. Hindi pa nakuntento sa coat, naka-sweatshirt pa sa loob. O hinde!

3. Pakiparusahan na rin ng slight ang aming instructor Lord. Basta. Gusto ko lang na makaranas siya ng suffering. Trip lang.

4. Ito ang matindi. Ikaw nang makasakay sa siksikang dyip ng isang eksenadorang biatch! Pagkasakay pa lang niya e may palya na siyang ginawa. Sipain daw ba yung paper bag nung ale. Nag-sorry naman siya pero in an antipatika way. Tapos, in the top of her voice at sa isang accent na di ko alam kung saan nanggaling e sabi niya sa driver, "Menong, pwede pong pakibaba ako sa National Bookstore HERE?" E hello? Ilang hakbang na lang naman e National na! Sabi nung driver, "Lakarin mo na lang neng!" at ang sagot ni girl, "E, jeep nuh lung! Sebi kasi nung MMDA, jeep nuh lung! Jeep nuh lung!" Isipin niyo na lang yung accent at yung hitsura niya habang sinasabi niya yan! Torture sa aming mga katabi niya, pati kay manong driver.

5. Meron pa. Ikaw nang singilin ng tricycle driver ng 70 pesos? E ang lapit-lapit lang nung pinuntahan ko? Kaya nga hindi ako nag-taxi e kasi alam kong malapit lang! Kung hindi lang mainit e di nilakad ko na lang 'yun! Anak naman ng tokwang sunog na kinagatan ng daga! Tapos ayaw pa niyang pumayag na bawasan yung bayad e ilang minuto ko lang naman siyang pinaghintay? Mabilis pa sa pag-ihi yung pagpapahintay ko e! Ay naku po Diyos niyo!

MIGRAINE ITO MIGRAINE!

Positive vibes. Channeling. Positive vibes. Channe... siyet walang signal!

Isang Pagsusumamong Ako'y Matulungan Dahil Malala Na at Mukhang Nawawalan na ng Pag-asa ang Buong Sanlibutan sa Aking Case

2010-05-05T00:30:00.003+08:00

Binubulungan na ko ng tunay kong self na nagha-hide sa kaloob-looban ng aking ubod na huwag na raw akong maging choosy at huwag nang mag-pretend na happy sa aking status na single.

Huwag na rin daw gamitin ang super gasgas nang substitute sa pagiging bitter na It's Complicated dahil hindi na rin naman daw talaga naniniwala si Earth at ang kaniyang mga alagad. Sabi sa akin ni tunay na self na obvious na raw sa aking skin ang pagka-haggard dahil sa kakulangan sa pagmamahal (at doon sa isa pang uri ng pagmamahal na talaga namang ayaw paawat sa kasarapan). Para na raw akong dinaanan ng drought ng paulit-ulit at inulit-ulit pa. Siyang tunay naman daw talagang iba pa rin ang feeling na may ibang kamay ang dumadapo sa balat at hindi na lang sariling kamay ang pinangka-caress sa mukha. Mahirap din daw makipaghalikan sa sarili sa salamin. Mas mahirap naman siguro na *nuninuninu* ano?

Sabi pa rin sa akin ni tunay na self, kulang na lang daw na pumasok ako ng kumbento at doon na lang patubuan ng kalyo ang mga tuhod. O kaya naman daw ay mag-fly na lang daw ako sa bukirin at doon na lang ibuhos ang effort sa paghalukay ng lupa at pagpupunla. Pwede rin naman daw na magkulong na lang ako sa kwarto at makipag-usap sa sariling anino, sa lamok, ipis, butiki, daga at agiw.

Ibang level na daw talaga ang ang pagpapanggap na celibate at busy! Hindi na raw talaga bagay na i-claim na wala akong panahon sa relasyon at sa kung ano mang kasama nun. Isa raw akong malaking naglalakad na hypocrite! Kung nakakapagsalita nga lang daw ang hypocrisy e malamang na sabihin niya sa akin na "WALANGYAKANGBAYOTKATUMIGILKANASAPAGPAPANGGAPDAHILPAGODNAKONGIACCOMODATEKADAHILSOBRAKANAATWALAKANANGESPASYOSAMUNDOKO!"

Kailangan ko na daw ng tulong - professional na tulong! Help. Please.

Haggard Entry, Haggard Self, Haggard World

2010-05-02T01:24:00.005+08:00

Huwag nang malumbay, hindi pa ako namamatay. Buhay na buhay pa ang echoserong palaka. Mas buhay pa sa nunal sa mukha ni Ate Guy at ni GMA. Tumitibok-tibok, umiindayog, nagtatatalon at gusto pang magtatatalbog!

Mabuhey!

Medyo haggard lang lately - haggard sa kung ano-anong bagay na para sa ibang tao ay hindi naman dapat ikinaka-haggard. Pero kebs ba nila, e sa trip ng byuti ko ang ma-haggard. Minsan kasi masarap naman talagang ma-haggard.

Masarap sa lahat ng parte ng katawan yung paminsan-minsan e nang-ookray ka na ng tao na halos mabura ang kanilang pagkatao dahil sa sobra ka nang haggard. Masarap yung nakatingala ka na lang sa mga agiw sa kisame ninyo na hindi ka pinakikialaman ng nanay at tatay mo. Masarap yung nakatitig ka na lang sa TV na hawak ang remote at libong beses mo nang naikot ang lahat ng channel. Masarap yung maya't-maya e nasa CR ka para umihi na wala ka naman na talagang iniihi. Masarap yung magbubukas ka lang ng ref para lang i-feel yung lamig sa mukha at sa paa. Masarap yung titingin ka na lang sa salamin para murahin yung bigote, balbas pati na pimples at blackheads sa mukha mo.

Masarap isipin na dahil sa sobrang haggard e wala ka nang sense at kung ano-anong kabalbalan na lang ang sinasabi mo.

Basta. Feel ko lang ma-haggard.

*Pero huwag naman sanang for life e haggard ka kasi ang OA nun 'day! Ang chaka na nun!*

Ang haggard naman na kasi ng surroundings! Hindi na kaya ni self. O baka naman nagpapanggap lang akong haggard? Ay! Mas haggard naman yun.

Ayan, may nasabi na ko!

Mabuhey ulit. Let's all be haggard! Tentenenen. Awat na teng. Awat na!

Prologue sa Isang Bongga at Libreng Italian Lunch sa Sicilian Express

2010-04-08T17:37:00.003+08:00

Tanghaling tapat at nasa tapat ako ng Sicilian Express sa may Petro-Katipunan. Hindi ako sure kung bakit hindi na lang ako pumasok sa loob kung saan may aircon naman at bakit mas pinili kong panoorin ang pagkaluto ng mga ulo ng mga dumadaan sa tapat ko. Kung ano man ang rason, kineme ko na lang at inenjoy na lang ang isang napakasarap at napakalamig na bote ng Sola Iced Tea. Sa bagay, mas marami naman akong makikita sa labas kesa sa loob. At tutal, malapit na rin naman si Alvy. Kaya pa namang tiisin ang pagkatutong.

Sa isang oras kong pag-upo at paghihintay, oo tyinaga ko ang bonggang init ng singaw ng mga sasakyan at ng semento para lang sa libreng lunch, marami-rami naman akong nakita na nagbigay ng panandaliang amusement sa akin.

Nariyang dumaan sa tapat ko ang dalawang stud. Naku kung may vajayjay lang ako e malamang nalipat na ang Dead Sea sa Katipunan. Pang-basketball ang mga height at build nila. Nakakatakam ng sobra. Nakakapangulo ng kalamnan. Butwait, parang may lagkit ang tingin ng stud no. 1 doon sa isa? Bakit parang may panaka-nakang caress ang kamay niya sa braso ni isa? Bakit nakakaramdam ako ng matinding tension sa kanilang dalawa? Bakit parang nakasense din ako ng kakaibang ihip ng hangin ng dumaan sila sa tapat ko? Bakit? Bigla ko tuloy naisip na sumigaw na "Sisters! Magpakatotoo na kayo! Don't you worry, uso na ngayon ang tansuan! Go for the gold! Go."

Nandiyan din ang isang ate na pwedeng bigyan ng Fashionista Award dahil sa kaniyang revealing na top at uber iksing shorts. Kering-keri niya naman ang aura with her matching bumblebee shades at isang gargantuan na hand bag. Kulang na lang talaga ay ang buhangin at ang dagat. But no, nang hindi ko sinadyang makapag-eavesdrop e narinig ko ang pangookray sa kaniya ng kasama niyang jowa. Ang sabi kasi ni girl, "Ang init. Kawawa naman ang shoulders ko." Ang sabi ni jowang winner sa pagkadaot, "E tanga ka pala e, nasa arawan ka. Kung dito ka kaya sa may lilim?" Tameme si ateng sosyalera.

Dumaan din sa tapat ko ang isang grupo ng mga bagets na sa hitsura pa lang ay alam mo nang mga sons and daughters of the almighty Zeus na. Hindi ko maipaliwanag kung saang bahagi ng mundo nila nakuha ang makikinis at mapuputi nilang kutis. Hindi ko rin alam kung saan nila natutunan ang out-of-this-world nilang mga accent na parang bawat sabihin nilang salita ay may "-ur" sa dulo. Parang ganito, "Anur bur? Where's Carlos na bur?" (Ano ba? Where's Carlos na ba?) Tapos, hindi ko rin alam kung bakit ba nila kailangang mag-party attire kung maglalakad din lang naman sila sa ilalim ng nagmumurang araw?

Present din itong nakakainggit na lovers. Grabe ang kanilang ka-sweetan. Na-feel ko na sila na talaga 'til the end of the world. Sila yung tipo ng mag-jowa na kapag namatay e magka-holding hands pa sa deathbed. Sila yung mga tipong sa kahuli-hulihang hininga e I love you pa ang huling palabras. Pero naisip ko lang at gusto ko silang bulungan na, "Hindi ba kayo naiinitan? Maiintindihan ko pa sana kung Winter ngayon at wala kayong mga parka? Ang init mga dear! Mag-rent na kayo ng air conditioned na kwarto. Now na!"

Buti na lang talaga at dumating na si Alvy at si Tomas, kung hindi ay nagawan ko na ng kwento ang buong Katipunan. Buti na lang din at dumating na sila kaya naalala kong hindi pa pala ako nagla-lunch. Buti na lang at naalala kong kakain pala ako ng seafood primavera. Buti na lang dumating na sila kaya na-realize ko na unti-unti na pala akong nalulusaw sa ilalim ng araw. Buti na lang dumating sila kaya narealize ko na ang haggard na ng hitsura ko at baka inookray na rin ako ng mga dumaan sa harap ko.

Anyway, salamat kay Alvy at Tomas para sa libreng lunch, t-shirt from KL, at tsokolate. Mabuhey!

Simpleng Buhay ay Kay Ganda, Mayroong Ngiti Mayroong Saya... Oops Wait! Kanta Ba Yun?

2010-04-07T10:14:00.003+08:00

Sino ba namang ayaw magkaroon ng bonggang lifestyle. Yung tipong wala ka nang paglagyan ng pera. Yung ginagawa mo na lang sari-sari store ang Rockwell at Glorietta. Yung tipong four houses apart lang yung pupuntahan mo e iko-kotse mo pa. Yung tipong lagi ka na lang sa Starbucks para makipag-meeting o kaya naman mag-wifi, o kaya naman e para wala lang. Yung tipong every weekend e nasa ibang parte ka ng globe. O kaya naman e ginagawa mo na lang pamunas ng pwet after padingdong ang salapi. O di'ba? Sino ba namang tatanggi diyan?

Pero, masarap din i-imagine ang pagkakaroon ng simple life. (Sorry, naalala ko si Paris Hilton at si Nicole Richie nung binanggit ko ang simple life. Yak. Ang pangit na flashback.) Minsan parang ang sarap i-feel ang country-side.

Una. Isantabi muna ang mga iPod, iPhone, iPad at kung ano-ano pang tsenes na gadgets. Masarap din pala makinig sa lumang transistor ni lolo sa kaniyang kubo tuwing gabi. Siyempre hindi hits ni Lady Gaga at Justin Bieber ang uma-aria kung hindi mga rendition ng mga sikat na mga kundiman performed by the local haranistas.

Ikalawa. Hindi mo na kailangang gumora ng gumora sa palengke at supermarket o kaya naman kumain sa 5-star na restaurant para lang mag-survive ang needs sa food. Silip ka lang sa bintana at tenen, nandiyan na within your reach ang nagtatakbuhang manok, ang nagiiyakang mga kambing, ang naglalaguang kamatis, talong, pechay, sitaw, upo, at kung ano-ano pang kagulayan. Mas masarap pa rin ata ang home-grown cooking kesa sa mga GMO na nasa restaurants at supermarket.

Ikatlo. Hindi na kailangang gumastos ng pagkamahal-mahal na gasolina para sa mga Mazda 3, Ford at Chevrolet. Hindi rin naman kasi kailangan ng mga power ng mga nagmamahalang sasakyang yan para pumunta sa mga destination sa country-side. Lakad lang pwede na. O kaya naman kung gusto mo ng kaunting thrill, magpahila ka na lang sa paragos ng kalabaw. O kaya naman para medyo hi-tech e sumakay na lang sa kuliglig.

Ikaapat. Hindi mo na kailangang magkulong sa kwarto mo na may air purifier at air conditioner dahil instant freshness na ang malalanghap mo sa country-side. Walamg polusyon. At dahil walang pollutants ang palutang-lutang sa air, freeng-free kang mag-name ng constellations. Walang labis, walang kulang.

Wag na lang muna nating isipin yung "sa bukid walang papel, ikiskis mo sa pilapil" na truth tungkol sa country-side. Basta, masarap sa kanayunan at wala pa ring papalit sa simpleng lifestyle.

2010-04-04T22:25:00.002+08:00

Habang halos lahat ng bata ay amoy itlog na ang mga utot at hindi na magkamayaw sa pag-sinok dahil sa daming itlog na nilantakan ngayong araw...

... ako naman ay patuloy pa rin sa pagha-hunt ng bonggang mga easter "eggs" para naman sa sarili kong "pagkabuhay"! Josko!

Hay Easter!

Happy Easter sa inyo.

ANG INIT! PATI ULO KO UMIINIT!

2010-03-28T13:13:00.002+08:00

Isang buwan na akong atat lumangoy. Feeling ko kasi isang buwan na rin akong hindi naliligo dahil sa sobrang init at stress sa mga bagay-bagay. Ngayong nabigyan naman ng pagkakataon, may mga tao namang walang konsepto ng konsiderasyon. Tse.

Ang ayoko sa lahat e yung gagawa ng isang bagay na wala man lang consensus ng buong grupo. Aba, gusto niyo na buong grupo ang mag-enjoy e bakit ako ngayon nakakagawa ng entry habang kayo e nagkakakawag na diyan sa (sana madumi at makating tubig na) pool? Hindi niyo man lang tinanong kung okay ba ang schedule ko? Kung pwede ba akong sumama? O kaya naman e kung okay lang ba na iiwan niyo ako kasi atat na kayong mag-swimming at hindi niyo na ako mahihintay?

Atat na atat to the max at kakaibang level ha! Pwede naman kasing mamayang gabi na lang di'ba? Hinintay niyo man lang sana na dumating ang mga kasama ko dito sa bahay. Alam niyo naman siguro na mag-isa lang ako at ako ang bantay sa mansion namin?

Hindi ko ma-gets kung bakit kailangang madaling araw kayo umalis. Hindi man lang kayo nag-sabi. At gusto niyo na buo ang grupo? Bullshit! And you call yourselves my friends? Now I'm questioning that!

OO NAGTATAMPO AKO!

Pagbigyan Muna ang Isang AI Tsumenelin

2010-03-18T11:51:00.002+08:00

Ang aking napaka-precious na paghanga at pinagaagawang pagkahumaling ay mapupunta ngayon kay...

SIOBHAN MAGNUS!

Grabe, para akong kinidlatan ng limang libong ulit sa rendition niya ng Paint It Black ng Rolling Stones kagabi sa performance show ng American Idol. Ibang level si ate! Bet na bet na bet!

Isasama ko na rin sa listahan ang mga sumusunod:

Casey James. Kailangan pa bang itanong kung bakit? Naglalawa na. Lawa-lawaang ooh la la la!

Crystal Bowersox. Ibang level din si ate ko. Nagsusumigaw na winner ang kaniyang arrive at style.

Bow.

GALIT-GALITAN!

2010-03-09T10:30:00.002+08:00

Hindi ako nakatulog kagabi at dahil diyan hindi ako nakapasok sa first period ko.

BAKIT?

Na-evict lang naman ako sa kwarto. Ang sarap-sarap ng buhay ko na natutulog sa syalang kwarto na may AC bigla akong papalipatin. Okay lang sana kasi ganun naman dito sa bahay e. Kapag kailangan ng kwarto, ready kaming magpalipat. Sharing dito. Kwarto ng isa, kwarto ng bayan!

Hindi ko lang matanggap kung sino ang papalit sa akin sa kwartong syala na may AC. The brother and the preggy gelpren.

I don't like her! I don't like the brother!

Naku. Siguraduhin lang nilang maganda/gwapo yung lalabas na bata para ma-justify ang paglipat ko ng kwartong mainit at madumi!

Galit? OO!

Epekto ng El Niño!

2010-02-24T15:37:00.002+08:00

Oh El Niño!

I hate you much.

Una, hindi ako makapagisip ng maayos! Tignan na lamang ang entry na ito. Walang kaayusan.

Ikalawa, konting kilos lang e para na kong nagmamantikang taba. Kahit paglingon e parang pinagbuhusan ng matinding effort na katumbas ng pagbubuhat ng isang kabang bigas!

Ikatlo, hindi uso ang maging fresh. Kahit na maligo ka ng bongga e pagdating naman sa pupuntahan mo e kadiri to death ka pa rin!

Ikaapat, hindi makapanglandi ng maayos. Paano nga naman lalandi e kahit nakatayo ka lang e parang galing ka pa rin sa construction site!

Ikalima, hindi pwedeng mag-dress to kill! O sige, mag-layering ka nga sa ganitong klaseng panahon?

Ay I hate you talaga El Niño!

Post V-Day Chumenelin

2010-02-16T22:14:00.002+08:00

O ano? Kamusta ang Araw ng mga Puso?

Sinasabi ko na sa inyo e, yang Valentine's Day e parang gutom, lumilipas lang din...

*pero mahapdi*

Bitter pa rin?

Echos lang!

Nang Minsang Magising Akong Bitter

2010-02-10T10:54:00.004+08:00

Hay naku. Eto na naman. Eto na talaga siya at hindi nagpapigil pa. Required e. Pebrero na!

Josko ha! Kelangan talaga may mga ganito pa. Mauuso na naman ang pagiging cheesy. Meron na ngang ka-cheesyhan kahit hindi February e pero di ko talaga ma-gets kung bakit kailangang umibang level ang cheesyness ng sangkatauhan kapag mga ganitong panahon! Kung isa lang akong higanteng daga, pinagkakain ko na kayo!

Halos lahat ng tindahan kailangan may pusong nakasabit na may palaso na nakatarak! Kung hindi naman kailangan laging present si Cupid na cut-out sa red cartolina. Aksaya lang sa papel! Kawawa naman si Mother Nature!

Tapos palagi dapat may mga promo ang mga kainan lalo na sa mga magka-date! E paano naman kapag mag-isa ka lang na biglang nagutom? Lugi! Ano yun? Dapat palaging dalawa para maka-discount? Chaka ha!

Tapos kahit saan ka magtingin e may naglalakad habang naglilingkisan yung mga kamay! Kung hindi naman e magkaakbay! Tapos kung magtukaan e akala mo mga manok na nakakita ng feeds sa bibig ng partner!

Tapos kailangang love songs lagi ang tugtog sa radyo? Kailangan ba talagang ganun? Bakit ba kailangang ipagdukdukan yun sa Earth? Required ba talagang panay tungkol sa love, puso, halik, yakap, at ngiti ang mapakinggan?

Tapos ang palabas sa TV e puro kachenesan! Sa panahong 'to nagiging patron sina Kim Chiu at Gerald, pati na rin sa John Lloyd at Bea. Nabubuhay ulit ang mga demigods na sina Sharon at Gabby! Pwede B?! Tigilan niyo nga ako!

... ... ...

OO NA UUNAHAN KO NA KAYO NA HANGGANG NGAYON AY BITTER PA RIN AKO DAHIL NEVER KO PANG NA-EXPERIENCE AND V-DAY NA MAY JOWA! E ANO NAMAN SA INYO YUN DI BA? HINDI! HINDI AKO GALIT!

Tumutula Pa Nang Ganun

2010-01-28T15:01:00.003+08:00

Preno muna ka-echosan. Hehe. Seryoso muna for once.

Sumali ako sa poetry writing sa school. I wasn't able to join the on-the-spot writing pero I was able to submit my tula nung Lunes pa. Buti na lang kinonsider pa rin siya ng committee!

At heto siya:

SALIDUM-AY: Hymn of the Cordilleras

Globalization forced them to flee,

The sons and daughters of Cordillera;

Chewed and devoured was the land

By modernization with its gleaming fangs.

Elope, the monsters said, elope.

Sorwe-eh ganganasuntay ohlad
Sorwe-eh omeh-omeh-omeh-ohm
Chongdongrom.

Guns and iron fists raped and tortured

the earth that nurtured and sustained;

Mocking laughter wounded

the vulnerable body of their sacred culture.

Shoved to the ground, dignity erased.

Dong dong ay si dong ilay,
insinalidumaay.

The salidum-ay and the bad-iw

became the wails of the mountain.

The ayoweng and the soweeng

became nature’s pleading howl.

Embers glowed, flames rose.

Ela ela ela-lay, ela ela elalalay.

Melodies from the tongali echoed, and

transformed into chants of resistance;

Dancing started with the sagne and the banog

that became the rhythmic dance of freedom.

Red, the color of freedom, will envelop Cordillera.

Dong dong ay si dong ilay,
insinalidumaay.

At maliban pa diyan, sumali rin ako sa Extemporaneous Speaking Contest pati na rin sa Literary quiz Bee kung saan, tentenenen, ak oang nagwagi! Yehey! Hahaha. Karir na ito.

Biyaheng Langit

2010-01-25T19:52:00.002+08:00

Matapos ang may ilang buwan na ring pakikipag-contest sa iba pang mga pasahero ng mga dyip na patok sa Aurora Boulevard e may ilang mga bagay akong natutunan at gustong i-share sa aking mga kapwa commuters. Ito yung ilang mga pointers na kailangang-kailangang i-consider para maging matiwasay ang paglalakbay niyo sakay ng mga jeepney from hell na ito.

Pero bago ako dumakdak tungkol doon, may tanong muna ako. Bakit nga ba PATOK ang tawag sa mga jeep na yun? May kinalaman ba yun sa party-ish decorations na akala mo e mga parade float sila na pang Mardi Gras? O dahil ba sa kakaibang sense of hearing ng mga drivers at barkers in relation sa pagkalakas-lakas na sounds sa dyip na akala mo e bingi lahat ng pasahero? O baka naman dahil lang talaga sa bilis ng mga 'to na parang di na kakayaning sukatin ng speedometer at parang matatalo na ang mga drag racers sa Need For Speed? Oh well, kung sinong nakakaalam, please let me know para matahimik at tumigil na ko sa pagmumuni-muni.

Going back, heto na ang ilang mga tips para sa mga 'di pa nakakasakay ng PATOK DYIP o pwede na rin sa mga dati nang sumasakay na wala lang talagang pakialam, baka makatulong pa ko sa pagbibigay ng liwanag sa inyo. Charing!

a. Huwag ka nang mag-effort mag-ayos ng buhok. Huwag ka na magpa-blower. Huwag ka na ring magsuklay. Useless. Sinasabi ko sa inyo. Kung ayaw niyong sumagi sa isip niyo na magpakalbo na lang pagkababa ng jeep.

b. Laging magbaon ng gunting. Para yan sa paggupit ng buhok ng katabi mong babae na hindi man lang hawiin ang hair at feel na feel pa niyang iwagayway sa hangin ang buhok niya without her noticing na kulang na lang e lumipat sa mukha mo ang lahat ng buhok niya.

c. Huwag mo nang sayangin ang battery ng iyong iPod o MP3 player. Kahit itodo mo pa ang lakas niyan, di niyan matatabunan ang ubod ng lakas na music ni manong driver.

d. Huwag na huwag mong aalisin ang kamay mo sa hand rails kung ayaw mong lumipad palabas ng jeep (kung hindi tumilapon sa wind shield ng jeep) kapag nag-brake o mag-overtake si manong. Ibang level!

e. Kung nerbyoso/a, pumikit na lang at magpanggap na tulog para hindi masyadong ma-feel ang pag-zigzag ng jeep kahit derechong-derecho naman ang kalsada.

f. I-check regularly kung may nalalaglag na gamit (o body parts) dahil sa sobrang alog at taktak ng jeep. Hindi uso ang lubak sa mga driver ng jeep na 'to.

g. Mag-practice sa pagbabalanse o kaya naman sa madaliang pagsakay at pagupo dahil hindi mo pa man naipapasok ang paa mo sa loob ng jeep e siguradong haharurot na si manong driver na akala mo e nagda-diarrhea.

h. Huwag na huwag as in huwag magdadala ng inumin kapag sasakay ng patok kung ayaw mong agawin ang role ng baso bilang sisidlan ng inumin mo.

i. Huwag na huwag maglalabas ng kahit anong parte ng katawan maski buhok sa bintana ng dyip kung ayaw mong makitang nasa ibang tao na ang kamay mo, o ang isang mata mo o ilong.

j. Huwag na huwag sasakay ng Patok kung ayaw mo ng adventure.

Kung ayaw mo ng mga ganitong eksena, mag-LRT ka na lang.

Ang Planner na May Mahabang Pangalan at Ang Kakaibang Dulot Nito sa Buhay ng Isang Walang Kaplano-Planong Nilalang: Isang Simpleng Review, CHOST!

2010-01-06T19:34:00.004+08:00

Hindi talaga ako masyadong excited na magkaroon ng planner lalo na kung isang bongga sa pagka-cool na planner pa ang naharbat ko from somewhere over the rainbow!

Tenen! Presenting the "Im-supposed-to-get-that-coffeehouse-planner-BUT-I-got-fat/broke-on-the-10th-frappe" 2010 planner! (whew!)

Dahil sa mga plurks ng aking mga bonggang friends, na-discover ko na nage-exist pala ang planner na bagay sa mga pulubing tulad ko na hindi kayang bumili ng kape para lang magka-planner! So dali-dali kong binasa ng matindi, as in wala akong pinalampas na detalye, ang impormasyon tungkol sa planner na ito! Tapos, tinext ko na si Chinggay kaagad at nag-order and after two days, ayan na, hawak ko na ang - uulitin ko pa ba ang pangalan?

Pero ito talaga ang catch e, pagkaabot na pagkaabot ko ng bayad (paalam 320) kay Tonet, may biglang sumapak sa akin na isang napakalaki, mas malaki pa sa tutut ng kabayo, na realization. (Wow, may realization talaga!) Naisip ko na never in my life pa pala akong gumamit ng planner. Ang press release ko sa sangsinukuban nga pala e isa akong spontaneous na nilalang. Hindi uso ang plano sa buhay ko. As a matter of paking fact, I hated plans! Naalala ko na dahil sa pagpaplano e medyo pumapalya ang mga eksena ko!

Naalala ko yung minsang sobra kong pinlano yung isang akong lakad. Ilang araw pa lang bago yung mismong eksena, inayos ko na ng bongga ang aking itinerary. Makikipagdate muna ko tapos pupunta kami sa bahay nila para kumuha ng gamit tapos susunod kami sa Laguna para sa isang napakasayang adventure! E di yun, sobrang plantsado na ang plano. Exciting. But no, dun pa lang sa unang punto sa plano - ang date- e may kamalasan nang naganap! Itinakbo ng aking blind date ang aking bagong-bagong telepono! Kaboom!

Simula noon hindi na ko nagplano (at hindi na rin ako nakipag-blind date)! Pero ngayon? Bumili pa ako ng planner? Planner! From the root word 'plan', plano, di'ba I hate plano? Kamusta naman ang pagiging sponataneous?

But no. May resolusyon akong maging positive ngayong taon. Dapat lahat ng bagay ay titignan sa mas makulay na perspective. Siguro talagang panahon na ng pagbabago. (Naks, parang kampaniya lang!) Time to shine na daw. Mukhang simula na ng pagiging maayos at plantsado ng aking buhay ang pagkakaroon ko ng planner na ito. (O ha pang Maalaala mo Kaya?) Mukhang senyales na ito na magiging maganda ang taon ko! Tiyaka hello? Tanga ka ba Noki? Hindi lang naman plans ang pwedeng ilagay sa bonggang planner mo no! Gawin mong journal. Why not di'ba?

O ha, o ha, hindi lang pala bongga ang planner na ito! Hindi lang siya cool at funny. Hindi lang siya quirky. May dulot pang sense of realization at sense of positive change! Winner ka talaga *insert name of planner*! Wala kang katulad! Next year ulit bibili ako. Pramis!

Interesado rin kayo? Puntahan niyo ito: NOT THE PLANNER!

On the Cliche 'Back to Normal' and the So-Called Post-Holiday Blues

2010-01-05T13:05:00.004+08:00

Back to normal. 'Yan usually ang press release ng sangkatauhan matapos ang medyo mahabang bakasyon at pagpa-party na walang humpay. Pero ang tanong, normal na ba talaga ang mga araw after ng Holiday Season? Kung oo, how normal? Kasing normal ba ng isyu na si CNN Hero of the Year Efren ang rason ng break-up ni Angel at Lucky? O ka-level ng pagiging normal na tatakbong Congresswoman si Madame President sa Pampanga?

Oh well, ang totoo e wala pa sa kalingkingan ng standards ng pagiging normal ang mga panahon ngayon. As a matter of fact, halos lahat siguro ng halos mamatay na sa pagpaparty at pagce-celebrate ng birthday ni Bro at halos maputulan ng kung ano-anong limbs sa katawan noong Bagong Taon o nagpahinga lang noong nakaraang bakasyon e nasa rurok (wow rurok!) ng, er, Post-Holiday Blues! Aminin!

Pero paano ka nga naman aamin kung (kunyari) e hindi mo alam ang ibig sabihin ng Post-Holiday Blues? Okay, para sa kapakanan ng mga nagpakabum boong bakasyon pero wala pa ring idea sa kung ano ba yung kaechosang pinagsasabi ko, let me present ang aking mga kaechosang signs and symptoms na ikaw ay nagsa-suffer indeed sa PHB! Naks, paacro-acronym pa ang shuta!

1. Kapag nakakita ng Christmas decors e parang gustong sunugin ang mga 'yun dahil they bring back memories of gastos.

2. Kapag nagpupunta sa mall ay may tendency na bigla na lang magsuot ng maskara at impromptu na gumawa ng bomba dahil makikita ang nabiling something na sobrang bumagsak ang presyo kumpara nung bilhin bago mag-pasko!

3. Halos ayaw lumabas dahil may pakiramdam na plastik lahat ng tao dahil noong nakaraang Holidays e halos lahat ng makasalubong ay hahalik at yayakap para bumati pero ngayon e parang strangers na lang ulit. (Ang masaklap pa dito, nag-assume ka na close na kayo ni crush kasi binati at niyakap ka niya nung bakasyon pero dedma ka na lang ulit sa kaniya ngayon.)

4. Kapag nakakita ng alak e may dalawang pwedeng mangyari: a. halos gusto mong pumatay para lang ikaw ang maunang sumunggab at lumaklak sa nasabing alak; or, b. parang gusto mong magpadala na lang sa asylum para doon ikulong dahil feeling mo e gustong kumawala ni sanity dahil sa sobrang trauma mo kay alak.

5. Halos ayaw mong magbukas ng closet dahil sa takot sa realization na meron ka na namang idi-dispose na damit dahil alam mo namang kahit anong gawin mong pagre-reduce e wala nang pag-asa na maisuot mo yun ulit. Or, worse e gawin mo na lang na basahan.

6. Kapag binalikan mo ang iyong planner o kung ano mang pinaglalagyan mo ng iyong schedule e parang gusto mo na lang magpakamatay dahil nakalimutan mo pala na sandamakmak ang dapat na tinapos mo noong bakasyon. Para bang gugustuhin mo na lang na biglang mag-resign sa trabaho o mag-drop sa eskwela kesa i-rush ang mga bagay-bagay.

7. Halos ayaw magbukas ng wallet dahil sa takot na magliparan palabas ang mga miniature paniki o magtakbuhan ang mga miniature daga o kaya naman dahil sa takot na biglang bumulaga ang mala-gubat na agiw at sapot. Doro!

8. May kaugnayan sa symptom #4. Halos ayaw magpakita sa mga officemates, classmates o kabarkada dahil alam na alam mo na meron kang kakaibang nagawa noong bakasyon dahil sa sobrang kalasingan. Posible kasing nakipagmake-out ka with a total stranger sa gitna ng party na halos mag-sex na kayo sa dance floor o kaya naman e nagsuka ka sa harap ng crush mo habang nakikipagusap siya sa'yo o baka naman nabuhusan mo ng beer o ng sauce ng spaghetti ang boss mo.

O ngayon, sabihin niyong pwede na talagang mag-back to normal. Di na uy!

O sige, kung may magsasabing normal na ang mga araw nila, then safe na sabihin kong kasing normal niyo siya...

Meet the one and only Doña Delilah Magnolia Chenes Chuchubel de Ayala!

Ang Required na Year-Ender Post

2009-12-31T21:02:00.003+08:00

Dahil sa naririnig ko na ang walang patumanggang putukan na hindi ko maintindihan kung bakit hindi mahintay ng mga epaloids na humampas ang alas-dose bago magpaputok....

GOODBYE 2009 (sa wakas! sa wakas!), HELLO 2010!

At dahil rin diyan, asahan ang more pange-echos sa papasok na taon. Resolution ko yan (as if naniniwala naman ako diyan) na mang-echos ng mang-echos sa 2010! Concentrate Frog, concentrate!

At isa pang dahil diyan, sabay-sabay tayong mag say babay sa mga bad vibes na very much obvious sa patapos na taon. Aminin yan. Not so pretty, or chaka, ang 2009. Daming tegibumblebee. Daming tragedy. Daming eklat cheneboom. Yikeedakidiyak!

More dahil diyan, sabay-sabay rin tayong mag say hi sa more positive energy. Come on! All together now PA-SI-TIB, PA-SI-TIB!

Tama na. Naghihintay na ang kaalakan at kawalwalan! 'Til next year mga ka-echos (at mamaya na pala yun)!

HAPPY NEW YEAR! Basta lahat ng positive na wish e ibabato ko na sa inyo nang bonggang-bongga! Be safe ha? Be safe! INUMAN NA!

Ang Required na Christmas Post, Bow!

2009-12-21T15:51:00.005+08:00

Eto na. This is it na talaga. Hindi na siya mapipigilan. Naririnig ko na. Naaamoy ko na. Nalalasap ko na. PASKO NA!

Sandamakmak ang rason kung bakit parang hindi mapakali at hindi matae ang mga tao kapag dumarating ang panahong ito. Hindi ko na iisa-isahin kasi alam niyo naman nang lahat yun. Pare-pareho lang naman siguro tayo ng eksenahan tuwing birthday ni Bro. Noche Buena, inuman, party-party, regaluhan, aguinaldo galore, reunions, pagpapataba, at kung anek-anek pa. Aminin, lahat tayo may level pa rin ng excitement. Huwag nang kumontra kasi established fact na yun. Ang kumontra papakainin ng poo-poo ni Rudolph!

Sa kabilang banda, hindi pa rin natin maiiwasan na magkaroon ng feeling na nasasabi natin "O Pasko, bakit ka ba nauso?" True yan. Truliling-trulili. Narito ang ilang mga rason kung bakit minsan e nagpe-pray tayo na sana for once e biglang mabura ang ika-25 ng December sa kalendaryo sa buong mundo.

1. GASTOS! Aruy. Ang hapdi. Unang-una yan sa mga gusto nating iwasan. Aminin, Nobyembre pa lang nagsisimula nang magtag-lagas ang ating mga bulsa.

Parang maple leaves lang ang salapi na dahan-dahang maglaland sa lupa tapos biglang tatangayin ng bonggang hangin. Babay moolah!

2. CALORIES! Masarap naman talagang kumain. Pero naman, after ng holiday season e parang qualified na tayong lahat na palitan si Santa. Kulang na lang ng sleigh, reindeers at opkors ang red suit at sako. Tetegpayin ko ang hindi nadaragdagan ng timbang tuwing Pasko. Magtaas kayo ng kamay at ihe-headshot ko kayo!

3. MALUPIT NA HANGOVERS! Minsan naman masarap yung pa

kiramdam ng hangover. Pero sa mga ganitong panahon, diyos ko, hindi ko maarok kung anong klaseng hangover ang dumadapo sa mga hitad. Tipong nakaglue ka na sa kama habang ginagawa kang bean bag ng mga polar bears at ang ulo mo e parang gustong gawing pugad ng sandamukal na woodpecker!

4. WALANG MATANGGAP NA REGALO! Ang saklap di'ba? Lalo na kung ikaw yung tipo ng tao na halos buong kapitbahayan e bibigyan mo ng regalo. Pati mga aso't pusa e bibigyan mo. Tapos ikaw, at the end of the day, naghihintay sa may pintuan na kahit piraso ng bato e matanggap, but NO! Lungkot!

5. MAGPASKO NG SINGLE! Rak en rowl! Tapos tipong lahat ng kabarkada mo e may mga pares. Isipin mo ha, magpaparty kayo, tapos lahat ng kachokaran mo e may bitbit na plus one. Parang gusto mong isigaw na, "MAGSILAYAS KAYONG MGA PLUS ONE! PLEASE! UTANG NA LOOB!" Para bang ipinagdudukdukan pa nila in your face na "Kawawa ka naman! Single and lonely ngayong Krismas. Ang lamig pa naman!" Naniyo!

6. MATINDI NA NGA ANG KALASINGAN, PIPILITIN PANG BUMANGON NG SOBRANG AGA! At ang rason, "Andiyan na mga inaanak mo. Harapin mo na!" Hello? Kaya nga nilagyan ng gift tags ang mga regalo e. Anu B? Tiyaka naman, kailangan ba talagang umagang-umaga e pumunta na sa mga ninong at ninang. Buong araw naman ang Pasko di'ba? Hindi naman natatapos ang Pasko after lunch di'ba? O baka nagbago na ng rule! Pfft!

O ayan. Pero anyway to the by-way in the hi-way laway, kahit ano yang mga rason na yan talaga, wala na tayong choice! Kulang na lang e ilagay yan sa Constitution. Isipin na lang natin na sa kabila ng lahat ng mga kaechosang yan, Christmas is Christmas. Ha? Teka, gusto ko sanang magiwan ng inspiring na thought pero huwag na lang. Alam niyo naman na yun.

Babushka! Merry Christmas sa inyong lahat. Enjoy the season. I love you all!

Nagmamahal, ang baklang hindi malaman kung bakla nga bang tunay kasi mukha naman siyang tatay, NOKI! Bulaga!

Nage-Exist Pa Ho Ako Baka Isipin Ninyong Wala na Akong Keber Sa Aking Blog na Tunay Namang Pabuloso Siyempre Sabi Ko Dahil Sa Akin Ito Walang Kokontra

2009-12-16T16:19:00.004+08:00

Buhay pa po ako.

Yun lang.

Echos more!

Maguindanao Massacre: FAIL!

2009-11-26T21:44:00.004+08:00

Hindi ito pange-echos. Wala nang paligoy-ligoy pa.

Aking kinokondena ang kung sino mang nag-utos na isagawa ang hindi makataong massacre sa Maguindanao. Hindi na lamang ito isyu ng dalawang magkabanggang pamilya sa politika. Hindi na lamang ito isyu ng mga personal na alitan. Hindi lamang ito isyu ng mga Mangudadatu at Ampatuan. Hindi na lamang ito isyu ng Maguindanao. Salamin ito ng bulok at nakakadiring sistema ng politika sa bansa.

Kaisa ako sa paghahanap ng hustisya para sa mga biktima ng krimen na ito.

Kung hindi tayo maghahangad ng isang napakalaking pagbabago, hindi malayong mangyari ito sa iba pang bahagi ng Pilipinas.

Tigilan na natin ito. Ngayon na.

Early to Bed, Early to Rise Chenes Cheneboom

2009-11-23T20:53:00.005+08:00

Lesson learned: Huwag nang mag-attempt na magpuyat lalo na kapag may pasok kinabukasan. Walang mapapala. Baka ikamatay pa. As in!

Dapat pala pinakinggan at dinibdib ko ng bongga, like Tessa Prieto-Valdez bongga, ang bilin sa mga bata na matulog ng maaga para lumaking healthy and strong. Kanina ko lang na-realize, as in na-enlighten ako na parang si Buddha, na tama sila.

Dahil sa puyat:

Una, parang inidorong barado ang utak ko kanina. Yung inidorong tinapunan ng kung ano-ano - upos ng sigarilyo, used napkin, tissue, plastic cups, plastic spoons, underwear na na-mantsahan ng jebs - na tipong kapag finlush e mago-overflow o kaya naman e bigla na lang mage-erupt ala Mt. Vesuvius. Kung ano-anong image ang nagfa-flash sa utak ko at ang pinakanatatanging malinaw na picture sa ulo ko e kama, unan at kumot!

Ikalawa, muntik na kong maging stunt man kanina. Nagmamaganda akong bumababa sa hagdanan na parang debutante tapos biglang magba-brownout ang isip ko. Kung hindi ako nakakapit, malamang dying na ako ngayon. Hindi dahil sa hemorrhage. Naghihingalo na siguro ako ngayon dahil sa kahihiyan.

Hindi na ko magpupuyat. Promise yan. Sumusumpa ako sa mga kamag-anak kong diyos at diyosa. Unless, pilitin ako ni kapitbahay na crush na makipagtitigan sa kaniya buong gabi, o kaya naman yayain ako ni Marc Nelson na magbilang ng damo sa Sunken Garden, or sunduin ako ni Mario Maurer para manghabol ng butiki. Napaguusapan naman yan.

Estudyante Blues - First Day YAYAYAY!

2009-11-09T14:00:00.003+08:00

Haggard! Haggard lang. Haggardo versoza galore in the house.

Dati naman kapag first day ng sem e hindi ko nafi-feel ang ganitong ka-hagardohan. Dati, parang whole day freshness na kasing-fresh ng mga gulay sa La Trinidad ang pakiramdam ko tuwing first day ng klase. Pero bakit ganun? Bakit ngayon na wala pa mang regular classes e feeling ko e isa akong magsasaka sa La Trinidad na inaabuso ng mga panginoong maylupa?

Una. Siguro e nanibago ako lang ako sa pagko-commute. Malamang yan! E kasi naman sa aking previous na eskwelahan e wala nag commute-commute. Mega walk lang under the trees ang drama kaya hindi toxic masyado. E ngayon, kelangan kong makipag-unahan sa mga commuters. Unahan sa jeep na akala mo e may premyo ang unang makakaupo. Siksikan sa tren na pwede nang makabuntis ng girls. Walkathon ma may libreng langhap sa alikabok at usok! Ay! Iniisip ko na lang talaga na makakatulong itong pagko-commute sa aking pagpapapayat.

Ikalawa. Isang propesor lang ang nagpakita kanina. At eto pa, pito lang kami sa klase. Bakit? HIndi pa pala tapos ang pagaayos ng mga bagay-bagay. Plantsadong class lists? Ekis! Final na schedule at room assignments! Ekis! Enrolled na mga estudyante? Ekis pa rin! Sure na faculty-in-charge sa mga klase? Ekis pa rin! Ergo, maayos na first day ng klase? EKIS NA EKIS!

Ikato. Yun nga, sa katangi-tanging klase na napasukan ko na kanina na in essence pala e tentative pa rin hanggang ngayon, e may isang pangyayari na hindi ko ma-take at nagdulot ng matinding stress.

Propesor: Yada, yada, yada. Sino nga ulit yung loveteam sa Noli Me Tangere?

Classmate: Ah sir, si Ibarra po tiyaka si... si ano nga ba ulit yun? *isip isip* Ah sir si ano po, si SISA!

OKAY?! Alam ko namang may awa si Rizal! May awa siya sa lumalapastangan ng mga nobela niya!

Ikaapat. Nangyari pa rin sa klase na in essence ay tentative pa rin.

Propesor: Yada, yada, mapag-uusapan din natin si Karl Marx. O kilala niyo ba yun? Ah malamang si UP Boy, kilalang-kilala niya yan! Di'ba? Idol yan ng mga taga sa inyo?

Of course, he is referring to me! Kaya ang sagot ko na lang e eto:

"Ay siyempre sir, close kami nun ni Marx!"

Aba't anong gusto niyang palabasin di'ba?

At tiyaka hindi ko ata nagugustuhan ang pangitaing iyon. Ayokong maging apple of the eye ng propesor. Baka maging impiyerno ang buhay ko sa eskwelahang 'yun!

Ikaapat. At ayun nga dahil sa wala pa ngang maayos na first day e nagsayang lang ako ng pamasahe at pera na pang-lunch. Nagising pa ako ng maaga kasi nga excited na excited ako na parang freshie tapos yun lang ang mangyayari sa akin!

Hay naku. College Anxiety nga ata talaga ito. Iniisip ko na lang na naga-adjust pa lang naman talaga ako at sana, oh please, sana maka-survive ako. At sana, hindi tumatak sa isip ko na si Ibarra at si Sisa ang tunay na magka-labteam sa Noli Me Tangere!

WOW! An Award!

2009-11-09T13:43:00.003+08:00

Rule: Pagkatanggap ng award, post it ng bongga sa iyong blog tapos pwede mo na siyang ipasa sa iba pang blogs (as many as you like). Siyempre don't forget to contact yung mga binigyan mo ng award. Go! Pasa galore. Share the love! Mwah!

Wow naman.

Salamat ng marami Ate Melai sa isang napaka-bongga at napaka-fabulous na award. Mwah!

Siyempre mas maganda nga naman kung ishe-share natin sa iba para kumalat ang fabulousness. Pero katulad ni Ate Melai, parang sobrang dami nga naman ng 15 blogs na pagbibigyan nito. Inaamin ko na hindi ako palabasa ng sobrang daming blogs dahil tamad ako. Kaya naman ibibigay ko na lang ang award na ito kay, tentenenen...

Mah Fwiend and marse, CRU!

Bakit? Isisi mo yan sa cutie little model of a baby mo! Hahaha! Mwah teh and amishu!

Patay Kang Bata Ka

2009-11-02T16:59:00.002+08:00

Nami-miss ko si Ka Noli. Naku, hindi kumpleto ang undas ko kapag hindi ko siya nakita na lumulutang sa sementeryo, o kaya bigla na lang nawawala sa usok, o kaya naman umeeksena sa sementeryo. Namimiss ko rin yung mga floating kabaong tiyaka yung mga white lady na mukha lang naman talagang mga bebot na kinulang sa tulog tapos nagmake-up sa dilim. Siyempre namimiss ko rin yung mga bonggang pagsasadula na feeling ko e mas nakakatakot sa totoong nangyari. Aminin niyo, kagaya ko e hindi rin kayo makapag-CR tiyaka makapanalamin after manood ng MGB noon.

Oh well, wala nang MGB. Buti na lang andiyan yung kapitbahay namin na mukhang mummy tiyaka yung isa pa naming kapitbahay na mukhang galing underground dahil sa amoy niya. At least, merong pamalit sa sensation ng panonood ng MGB.

Ayan, nasa usapang undas na rin lang naman tayo e di pag-usapan na natin ang mga patay. Pero hindi yung mga literal na patay. Parang na-realize ko kasi na kapag mga ganitong panahon e pwede rin nating i-commemorate kasabay ng mga tunay na patay yung mga moments na kung saan e masasabi mo na lang "Paktay!" o kaya naman e mafi-feel mo na mas maigi pa yata na patay ka na lang.

1. Mautot sa loob ng siksikang elevator o kaya naman MRT. Okay lang sana e kung shy-type si utot. Good luck na lang kung ala-The Buzz ang pasabog ng nagrerebolusyon mong tiyan. Tapos, maliban sa mala-hydrogen bomb na pasabog e amoy bulok na itlog pa. Yung tipong wala ng palusot kung saan at kanino nanggaling ang pasabog. Ipa-assassinate mo na lang ang sarili mo, 'day! Patay!

2. Mabugahan ng bits and pieces ng kinakain ang kausap. Okay lang kung kaibigan (o kaaway) yung nabugahan e, what if yung interviewer sa bagong trabaho o kaya naman e client o kaya naman e boss mo? Tapos yung kinakain mo pa e yung tipong loose na pagkain yung parang spray talaga? Like taho, goto, champorado. Hala ka! Tago ka na lang. O kaya naman ipabaon mo na sarili mo sa ilalim ng lupa. Patay!

3. Mapunit ang damit sa gitna ng paglalakad sa isang mataong lugar. At hindi ito basta-basta punit, what if mapunit halimbawa ang dress mo sa likod sa may bandang zipper? O kaya naman mapunit ang shorts o pants sa bandang crotch? Tapos yung klase pa ng punit e yung mahirap nang remedyohan. Naku te, i-derecho na natin yan sa Toro na tabloid.

4. Mapatid sa hagdan o escalator. Tipong maiisip ng mga kasabay mo kung stunt performer ka lang. Tipong yung pagkahulog mo e with matching talbog at gulong pa. Malamang na maiwi-wish mo na sana e natuluyan ka na lang para maiwasan ang hiya at pangungutya. And for sure, hindi ka na babalik kung saan man yang hagdan o escalator na yan.

5. Mag-attempt ng suicide pero hindi naman napuruhan. Naman. Hindi awa ang ibabato sa'yo ng mga tao kundi kutya. Masasabihan ka pang tanga o kaya naman duwag kasi hindi ka naman nag-succeed sa balak mo. Next time kasi dapat sure-ball.

6. Mahampas ng ubod ng lakas ang maling tao. Parang pagtawag lang ng ibang pangalan sa ibang tao. Pero mas matindi ito. Aba, sino ba namang jackass ang hahampas ng malakas sa hindi niya kakilala? Tapos maiksi pa pasensya tiyaka pikon yung nahampas mo ano?

7. Labasan ng uhog habang may presentation o kaya naman report. Tapos yung uhog pa na lumabas e yung lime green pa ang kulay. Yung malapot-lapot at akala mo e glue. Ew. Ang mas nakakahiya pa dito e kung hindi mo pa namalayan na may naghe-hello mula sa kaniyang lungga tapos mare-realize mo lang e kapag umabot na sa bibig mo. Ehe.

8. Mapasigaw sa kalagitnaan ng pagro-rosaryo, misa o burol. Okay lang sana ito kung may kasama ka pero maiisip mo sigurong magpapako na lang sa krus kung ikaw lang mag-isa at wala kang kaibigan sa mga panahong yun.

9. Makakain ng bagay na mukha lang naman talagang pagkain pero hindi naman pala. Tipong may makita kang nakapatong sa mesa na mukhang masarap tapos malalaman mong yung nakain mo pala e sample na dadalhin sa laboratory, o kaya naman e dadalhin na pala sa kulungan ni bantay.

Patay ka talagang bata ka! Que horror!

Estudyante Blues - Ang Pagbabalik

2009-10-29T11:43:00.003+08:00

May na-realize ako nitong mga nakaraang araw. Minsan pala e masarap ding isipin ang future. Na pwede palang magpaka-spontaneous na merong consideration sa future. Ayyy seryoso. Hindi bagay. Ang pangit-pangit. Haha.

Pero true, may kakaibang dulot na ligalig pala sa katawan yun haha. Kaya naman, nag-enroll na ako. Oh yes, sa ayaw niyo't sa gusto, estudyante na ako ulit. Kahit kontakin niyo pa ang mga diyos at diyosa, hindi ako nagjo-joke, mapapahiya lang kayo.

Huwag na kayong kumontra, totoo na ito. Promise. Cross my heart. Hope to die. Mamatay man yung paboritong chow-chow nung kapitbahay naming mukhang bulldog. Period. No erase. Susi. Padlock. Yung susi sa padlock nahulog sa kanal. Tapos kinain ng daga. Tapos yung daga kinain ng pusa. Goodbye susi. Hello college!

O di'ba? Bongga? Hindi na ako paaawat. Hayaan niyo na akong mag-ayos ng buhay. HIndi naman masama di'ba? Sa maniwala kayo't sa hindi, walang pressure na kasama ito. Kagustuhan ko talaga 'to. *kidlat*

Pero hindi ko pa rin maiwasang nerbyosin. Para na naman akong freshie (Josko sa edad kong 'to? Freshie? Ang chaka haha.) Kahapon nung nag-enroll ako e para akong tanga. Yung mga ngiti ko sa mga kausap ko e parang yung ngiti ng taong nasa pangatlong kilabot na ng pagjebs. Parang may halong takot kasi baka ma-okray ako ng bongga na tipong mabubura na ang pagkatao at pagmumukha ko sa universe. Pero in fairness, accommodating sila at halos wala akong ginawa. Naupo lang ako sa harap ng assigned adviser ko at voila, meron agad akong schedule. Ang bilis ng proseso. After a few hours, estudyante na ako!

But wait, nang mag-hello in my face ang aking bagong schedule, parang lalo ata akong ninerbyos. Napaisip ako ng slight, "Di'ba AB English ako? Baka naman nagkamali sila't nailagay ako sa BS." Heto na, nag-hello din in my face ang aking 23 units of hell and beyond plus, plus!

- Ethics (sa lahat ng ayoko e pag-iisip ng malalim, Philo subject? come on! hell!)
- Psychology na ang focus ay Drug Addiction (kailangan ba talagang may focus sa D.A.? may Psych naman na ako pero bakit ayaw niyong i-credit? hell!)
- Developmental Reading (parang ngayon ko lang ata narinig ang field na ito. Ano ito? hell?)
- Ang aking Fridays ay tunay namang impiyerno. Ang aga magsisimula ng araw ko ike 7:30 na by the way ay PE tapos ay matatapos ng 6:00 pm. (kamusta naman ang pagka-haggard ko nito?)
- English na may laboratory class (tulungan niyo nga akong intindihin ito. Meron ba talagang lab ang English?)
- At ito na ang Beyond plus plus, na feeling ko ay magiging mitsa ng aking buhay, PLANE TRIGONOMETRY! Need I say more?

Maliban sa 23 units of hell and beyond na yan, hindi ko rin maiwasang mag-worry sa aking mga magiging teachers at kaklase. Siyempre medyo nasanay ako sa mga ubod ng huhusay (naks, may katotohanan nga ba ang argument kong ito?), ergo my expectations. Siguro kailangan kong alisin sa utak ko yan. Tama, tama. Wala sigurong maidudulot na maganda yan. Parang mango shake na may bagoong alamang na topping.

Oh well, siguro kailangan ko na lang maghintay sa mga mangyayari. I still have two weeks (almost) na bakasyon. Meron pang panahon na i-kondisyon ang sarili, katawan at utak. Kailangan lang, "Think positive, wag kang aayaw! Think positive!" Kaya ko ito. This is it!

Rants of a Deprived Homo (Sapien?) Tse!

2009-10-20T19:29:00.004+08:00

Nararamdaman ko na ang parusa ng mga diyos at diyosa. Hindi ko naman maisip kung anong mabigat na pagkakasala against the laws of living in the universe ang nagawa ko? Meron ba? meron nga ba? Why? Why me? Bakit hindi na lang yung mga politiko ang parusahan? Bakit hindi na lang yung mga walang konsiderasyong kapitbahay ang hagupitin ng latigong apoy ni Hades? (calling Ninang Weng!) Bakit hindi na lang yung mga rapist at magnanakaw ang bangungutin ng dagat-dagatang apoy? Bakit ako pa? Bakit?

Bakit nga ba pakiramdam ko e nagtatampo sa akin ang mga kataas-taasang mga makapangyarihan sa heaven? Ano nga bang nangyayari sa akin ngayon at naisip ko ito? Ang sagot: I'm so deprived! Deprived sa halos lahat ng bagay.

Una, deprived sa yaman. Hindi ko naman hinihinging ibigay sa akin ang lahat ng yaman sa mundo. Hindi ko naman ata keri yun. Naniniwala pa rin naman ako na walang tunay na happiness sa material things. Pero naman Lord, kahit pambili ng yosi e hirap na hirap akong maghagilap! Imagine ha, nagtitiis na lang akong maghintay ng mahuhulog na barya kapag dumudukot ng pera ang nanay ko sa bulsa niya. O kaya naman e nagtyatyaga na lang ako sa pambuburaot. Kung may award siguro ang pinakaburaot na tao sa mundo, isa na ako sa mabibigyan ng high honors!

Ikalawa, deprived sa lovelife. Diyos ko po. Hindi naman sa takaw na takaw ako sa yakap at halik ng iba pero feeling ko e binabato ako ng tae kapag naglalampungan sa harapan ko ang mga kaibigan ko at kani-kanilang mga jowa. It's been years Lord, years! Asaan na siya? Asaan na? Huwag niyo kong hihiritan na maghintay lang ako dahil darating din naman. Pagod na kong maghintay! Pagod na pagod na. Mas pagod pa sa mga isdang langoy ng langoy. Hindi na tama ito. Hindi na talaga.

Ikatlo, deprived sa sex life. Tagtuyot! Tagtuyot! Daig ko pa ang El Nino sa dryness. Pwede na kong gawing diaper to keep your babies comfy and dry, all day and all night! Ginagawa ko naman ang lahat pero parang walang pumapansin. Kulang na lang e maglagay ako ng artificial vajayjay para mapansin. Bakit naman yung ibang tulad ko na hindi naman kagandahan e nakakapuntos? Bakit yung iba na mukha namang hindi naliligo e nakakaharvest at nadidiligan? Ano bang kulang sa akin o Lord? Ano? Tell me!

Tangina lang di'ba? Imagine ha, sa sobrang desperasyon ko ngayon e nagawa ko ang entry na ito na nakatayo! Help me! Help!

Tang Ina Niya

2009-10-14T11:09:00.003+08:00

Para sa mga papansin! Para din sa mga nagpaasa! Para din sa mga nagiiwan! Para din sa mga walang balls! Para sa mga walang modo!

Para sa mga bitter!

Mabuhay!

TANGINA NIYA

(Akuztiks)

Meron Akong Gustong Ikwento
Tungkol Sa Dating Kasintahan Ko
Ginawa akong isang tanga. Pinaniwala
Niya ako rin lang ang mahal niya
Alam nyo ba, dalawa kami doon sa puso nya
Na Pinagsabay, Na Pinaghintay, Pinangakuan
Na isang araw ako raw ang kanyang iibigin
Sasama Daw Siya Sa Akin, Ngunit Ako’y
Pinagpalit sa syot niyang patpatin

Chorus:

Tang Ina Nya
Tang Ina Nya
Tang Ina Nya
Tang Ina Nya

Refrain

Ngunit ako’y hindi natuto
Tuloy pa’rin ang katangahan ko
Sya pa’y muli ko pa’ng tinanggap
Kung siya ay bumalik, na iiyak-iyak
Tinanong ko siya, kung ako na ba ang nasa puso nya
Siya ay natulala, parang nawawala
Sabay sinabi niyang Hindi Nya Alam ang kanyang isasagot sa akin.
Hindi pa raw nya kayang lisanin
Mahal na Mahal Niya Raw Parin Ang Kanyang Syotang Patpatin

Chorus:

Tang Ina Nya
Tang Ina Nya
Tang Ina Nya
Tang Ina Nya

--
Sana ay masagasaan sila
Sana ay masunugan sila
Sana ay makagat siya ng aso nyang ulol
Bahay nilang kalbo nakatira doon sa may kanto
Sana tamaan sila ng bagyo

Diyos ko

Ayokong Maging Mean, Pero...

2009-10-13T14:07:00.004+08:00

This is an established fact: May mga taong medyo hindi talaga nabiyayaan ng ability na mag-process, mentally, ng mabilis. Ok, ok. May mga taong sadyang may taglay na kabobohan.

This is not be mean to those people ha, ayaw ko namang umarte na parang sinasabi ko na I'm so talino and I'm so perfect dahil minsan e may mga pagkakataong nabobobo rin ako. Normal na yun. Pero yung iba e nuknukan. Tipong ayaw paawat, ayaw man lang itago ng slight ang katangahan.

Let's make things concrete (naks pa-intelektwal na banat) para naman ma-visualize natin ang mga bagay-bagay.

1. Narinig ko na 'to sa isang skit ni Vice Ganda (na I so like) and I have exactly the same sentiment. Parang ganito:

Lunch time. Enter the dragon ka sa isang carinderia. Siyempre uupo ka agad sa pinakaunang bakanteng table. Lalapitan ka ng mga serbidora.

Serbidora: Good afternoon sir, kakain po ba kayo?

Me: Ay te, hindi. Makikitae ako.

Di'ba? Hello? Lunch time? Carinderia? Sige nga, isipan niyo nga ako ng iba pang gagawin sa loob ng carinderia ng lunch time? Kapag nakaisip kayo, sabihin niyo sa akin at magsu-suicide ako.

2. Common din ang katangahan sa pagkanta. Madalas 'to lalo na kung magtatanong ka ng title ng kanta. Imagine this scenario:

Me: Friend, ano nga ulit yung title nung kanta ni Stephen Bishop?

Friend: Saan pari siya?

Me: Hindi siya pari tanga! Yung ano, "Time, I've been passing time, watching trains go by, all of my life."

Friend: Ah alam ko yan. Ang bobo mo naman. Ang dali-dali kaya niyan. Siyempre hindi All of my life, sagot ng tanga yun. eto yun o, "And it's telling me it mighty you. It's telling me it mighty you. all of my life." Mighty You friend, Mighty You.

Me: *kuliglig*

Siyet lang di'ba? Naalala ko tuloy si Alyssa Alano sa kaniyang ever famous na Keys Me.

3. Minsan naman e nakaka-offend na ang mga kabobohan ng iba. Parang gusto mong dumerecho sa simbahan para ipag-kumpisal lang sila. Fore example:

Friend: Noki, saan ba ko pwedeng magpa-kopya ng kanta sa MP3 player ko?

Me: Sa akin na lang, may Limewire naman ako.

Friend: Marunong ka ba?

Me: *O Diyos ko, patawarin Niyo po silang mga makasalanan.*

Pakiramdam ko ang tanga-tanga ko naman sa lagay na 'yan. Ano ba friend? Magaalok ba ko kung hindi ako marunong? Friend naman!

4. Marami din namang mga hindi nabibiyayaan ng sense of direction. Medyo ok lang sana ito pero yung iba e talaga namang ibang level na. Tipong hindi mo na pwedeng iwang mag-isa sa loob ng bahay nila.

Si Friend, nag-text.

Friend: Help. I'm on my way to Shaw. Nasa Guadalupe ako.

Me: MRT. Sakay ka papuntang Shaw. Derecho na yun.

Friend: K. Tnx.

A little later...

Friend: Hoy! Nasa nasa Santolan na ko, malapit na ba?

Me: Shunga. Lagpas ka na. Lipat ka ng train.

A little later:

Friend: O, nasa North Edsa na ako. Ano ba?

Me: Sabi ko lumipat ka ng train e!

Friend: Lumipat naman ako doon sa susunod na train e!

Me: Chet ka! Sa kabilang lane! Mag-taxi ka na nga lang!

Dapat sa mga ito may sariling driver. Hindi rin magwo-work sa kanila ang mapa e!

5. May mga katangahan din naman sa pagkain. Dio mio, pagkain na lang. For instance, kape.

A: Bili mo naman ako ng espresso. Yung sukli ibili mo na rin ng gusto mo.

B: Ok.

E di attack si B sa bilihan ng kape. Siyempre makakatanggap siya ng dalawang baso, yung isa maliit para sa espresso. Ibinuhos ni B yung laman nung maliit na cup doon sa kape niya. Tapos naghintay ng matagal at nagtanong na sa barista.

B: Um miss, asan na po yung espresso?

Barista: Ah sir, naibigay ko na po. Yung nasa maliit na cup?

B: Oops. order na lang ako ng isa pa ulit.

Barista: *kuliglig*

O di'ba?

Inuulit ko, hindi ito para i-mock ang mga taong medyo may pagka-slow sa mga ganitong bagay. Basta lang.

Crayola Moments

2009-10-07T23:55:00.005+08:00

Naalala niyo pa ba yung mga quiz sa Friendster? Madalas na tanong doon (na hindi ko alam kung bakit ba kailangan nilang malaman) ay kung kailan ka huling umiyak. Aminin niyo, pinatulan niyo rin kagaya ko ang mga yun. Huwag nang maarte.

Kung ngayon ako tatanungin kung kailan huling naging active ang tear ducts ko, ang sagot ko e kani-kanina lang, like two hours ago? Pero hindi dahil nakipag-away ako sa jowa ko dahil wala naman ako nun o kaya naman e pinagalitan ako ng nanay ko dahil manhid na ko sa pangookray ni inay. Umiyak ako kanina dahil sa nautusan ako ni inay na magbalat at magtadtad ng sangkaterbang sibuyas na gagamitin niya bukas, na by the way e narealize ko na maganda palang pampalipas oras at tyaka pang-alis ng stress. Try niyo. Super flow talaga ang tears like talo ko na si Juday at si Claudine.

Bakit nga kaya nakakaiyak ang sibuyas? Meron ba itong chemical na nagti-trigger ng melancholy sa brain? Nakakapagpa-alala ba ng bitter past ang sibuyas? Mas maanghang ba talaga ang red onion kaysa white onion?

Pero hindi tungkol doon ang aking entry tonight. Wala lang. Nagpapapansin lang. Nag-effort lang na mag-insert ng humor. Oh well, anyway, naisip ko lang kanina yung ilang mga pangyayari na kakabog sa break-up at death kung iyakan ang usapan.

1. Madapa in front of your all-time, ultimate crush. Isipin niyo mga dear, mega papansin ka kay crush. Hawi ng hair, papungay ng mata, lakad ala-catwalk ng bigla kang lalagapak eksakto sa tapat niya. Ay naku for sure, hindi ka lang iiyak. Malamang alamang e maisip mo nang mag-hibernate for life!

2. Mawalan ng cable signal sa kalagitnaan ng pelikula o palabas na isang beses lang ipapakita sa TV. Tapos yung tipong papunta na dun sa climax? Ay te! Maiisip mo sigurong i-umpog ang ulo sa TV screen.

3. Mawalan ng load habang katext ang crush o jowa. Yung tipong papunta na sa landian ang usapan tapos biglang "Check Operator Services" ang babalandra sa screen ng telepono mo? Yung tipong sasabihin mo na ang matagal mo nang sabihin? Ligwak ang momentum. Siguro magagawa mong pulbos ang telepono mo.

4. Malaglag at ma-shoot sa manhole ang USB kung saan nakasave ang mga important files (like thesis, office documents) at malalaman mong wala kang back-up. Maiisip mo sigurong magdrop-out sa school o mag-resign sa work tapos maging taong grasa na lang.

5. Matanggalan ng pustiso habang nasa job interview o meeting o date. Ewan ko lang kung may mukha ka pang maihaharap sa mga tao. Baka ipabura mo na sa mundo ang identity mo.

6. Para sa mga girls: Makitang may kahalikang lalaki ang boyfriend. Tapos yung kahalikang lalaki e dati mo ring manliligaw. May mas sasaklap pa ba doon? Baka i-consider mo na rin na maging, er, tiburcio!

7. Malamang wala palang lamang pera ang wallet sa oras ng bayaran sa restaurant, computer shop, parlor o kung saan man. Mahirap naman atang mag-123 sa mga ganoong eksena di'ba?

8. Gisingin sa kalagitnaan ng panaginip. Tapos yung panaginip mo pa e tungkol kay Piolo o kaya kay Sam, or both, na kadate mo tapos sinusubuan ka nila ng kung anumang pwedeng maisubo? Maiisip mo siguro sana binangungot ka na lang.

9. Er, PG ito. Magpaalam ang ka-sex sa kasarapan ng aksyon na pupunta muna siya ng banyo para umihi. Masakit na sa ulo, masakit rin sa puson! Iyak-tawa malamang ang kahahantungan mo.

10. Makunan ng video habang nangungulangot o kaya naman nagtitinga tapos e ipapanood sa maraming tao. Iisipin mo siguro na sana e mag-transform ka on the spot into a kulangot o tinga para itapon ka na lang sa malayo at di na makita.

Hindi ba nakakaiyak naman talaga? Madadaig ba yang mga yan ng pakikipaghiwalay sa jowa? Hindi! Matatalbugan ba yan ng pagka-fire sa trabaho? Hindi rin!

O siya, ako'y sisibat na at baka maiyak na naman ako dahil sa amoy ko. Kelangan ko nang mag-shower at nakalimutan kong kailangan ko na ring tanggalin ang amoy ng sibuyas sa katawan ko. Daig ko pa yung amoy ng Anaps na isang linggong hindi naliligo. Nakakahiya sa mga ipis at daga na katabi kong matutulog.

Bro Loves You, I Know, I Just Know

2009-10-06T16:30:00.004+08:00

Naniniwala ako na si Bro minsan ay talagang mapang-trip (sorry Bro). Iniimagine ko na meron siyang napakalaking database ng pangalan nating lahat tapos automatically e namimili ng isang napaka-swerteng nilalang na magiging subject ng kaniyang power tripping. Meron din siyang software na nagra-raffle ng random act of pangti-trip. Tapos, parang some kind of magic e voila, instant butt of jest ka na ng mga tao sa paligid mo. Ang cool di'ba?

Parang kanina, ang sarap-sarap ng page-emote ko sa tapat ng bahay. Feel na feel ko yung bonggang hangin. Iniimagine ko na bida ako sa isang shampoo commercial, with my hair magically flowing and dancing kasabay ng hangin na parang ang daming industrial fans sa paligid. Tapos dadaan yung kapitbahay namin na crush ko na mapapa-double look pa sa akin. Maiisip niya na, "Wait, bakit mahaba ang buhok ni Noki?" pero lalapit pa rin siya para hawakan ang buhok ko. Ilalapit niya ang mukha niya sa mukha ko para sabihing "You're beautiful." nang heto na, ang random act of power tripping ni Bro, kasabay ng malakas na hangin e hahampas rin sa mukha ko ang isang pirasong plastik na hindi ko alam kung saan nanggaling. Gising sa pagde-daydream. How lucky di'ba na sa dinamidami ng tao sa paligid e ako pa yung tinamaan ng plastik.

Heto pa ang ilan sa mga bagay na pwedeng mangyari sa iyo na maiisip mo talagang lahat tayo e paminsan-minsan, napapansin din ni Bro - hindi nga lang kasing-swerte ng mga tinatawag nating panganay na anak ng Diyos.

1. Bongga kang nagi-stroll kasama ng iyong friends hoping na makasalubong si crush at mangitian man lang pero imbis na pearly white teeth ang mag-hello sa iyo e ipot ng kalapati, o di kaya naman kung talagang swerte ka pa e guano. O. mas sosyal di'ba? Jebs ng paniki pa. Ayaw mo pa ba?

2. Kung hindi naman parang falling star na nanggaling sa kung saang parte ng universe ang jebs na papatak sa'yo, minsan naman e parang kabute namang bubulaga sa harapan mo ang poopoo na for some reasons e hindi nakakaawa kapag natapakan.

3. Ano naman kayang maiisip mo kung mangyari sa'yo ang scenario na ito: pauwi galing sa kung saan sakay ng isang jam-packed na bus - take note, jam-packed, ergo maraming tao - na biglang makakabangga ng Pajero. At sa dinamidaming pwedeng malaglagan ng nabakling handrail e ikaw pa? Instant pilat sa noo.

(Naalala ko tuloy yung pang-aasar ng mga kaibigan kong hindi ko alam kung mga walang puso o ano, "Noki, natupad na ang pangarap mo!" Siyempre nakakapagtaka di'ba. " Anong pangarap?" ang sagot ko. "Sus pa-kiyeme ka pa! Di'ba minsan mong pinangarap na magka-vajayjay? Ayan na. Meron na. Sa noo nga lang!" Yeah right!)

4. Swerte ka pa ring maituturing kung of all people e ikaw pa ang napagtripan ni Bro na ma-shoot sa kanal. Mas bongga pa kung papunta ka pa lang sa destinasyon mo (e.g. isang party) at malayo ka na sa bahay niyo, like kailangan mo pang sumakay ulit ng MRT.

5. What if naglalakad ka naman sa isang avenue o kahit anong kalsada na puro palm trees (Elbi lang?) o kaya naman kahit anong puno nang biglang mapunta na naman sa'yo ang spotlight ni Bro at malaglagan ng bulok na sanga? Aray lang di'ba?

6. Kumakain kayo ng barkada sa isang medyo sosyal na kainan, tapos wrong timing namang magpapatawa 'tong clown mong kaibigan. Siyempre matatawa ka, mahirap namang sabihan na wala kang sense of humor. Okay lang namang tumawa, huwag lang habang may nginunguya ka. Imagine na lang kung ano-anong pwedeng lumabas sa bibig mo (o kaya sa ilong) kasabay ng tawa?

7. Sa isang pila, like sa bilihan ng ticket sa sinehan o kaya naman pila sa kubeta, tapos may hawak kang kapeng mainit. Hindi mo ba maiisip na pinagti-tripan ka ni Bro kung may isang tangang nilalang na makakabangga sa'yo at mapaliguan ng bagong kulong kape?

8. Gaano naman karami ang nababagsakan ng ipis, butiki o daga sa bunganga habang natutulog? Napaka-rare niyan.

9. Ilan lang din ang pwedeng mahulugan ng pustiso habang bonggang humahalakhak sa harap ng maraming tao.

O di'ba? Proof lang ang mga iyan na sa araw-araw, kahit sino ka pa o kahit nasaan ka pa, hindi ka nag-iisa sa kamalasan at ang mga tinatawag nating mga kamalasan na iyan e manifestation lang na may mga taong tanga at mahal tayo ni Bro.

Hello. Hell. Oh.

2009-10-05T16:02:00.005+08:00

Yes, hello?

Good afternoon, sir. Nandiyan po ba si Echoserong Frog?

Speaking. Sino po sila?

Oh hi sir. This is Lucy. I would like to tell you that you won a very, very, very as in bonggang trip to *tentenenen* hell! *bonggang halakhak*

Ha? I won? How? E di naman ako sumasali sa kahit anong contest. Baka naman scam 'to ha? Baka naman peperahan mo lang ako. Umamin ka. Umamin ka, siyet ka. Kung ayaw mong ipahanap kita at ipapatay.

Wow. Ang perfect mo talaga para sa premyong ito, sir. Winnur ka talaga.

Wait, di kita ma-gets. Medyo malabo ka ha. Baka gusto mo talagang dukutin kita ngayon sa telepono tapos isakal ko sa'yo ngayon yung telephone wires?

Ayan sir, o. You're actually doing our first criteria para manalo sa aming pa-contest! Gustong-gusto namin yan! Go sir, magalit ka! Magalit ka pa! Yung tipong magba-blog ka na dahil sa sobrang galit. Yung parang gusto mo nang pumatay! Go sir, go!

Ganun? Ganun ba yun? May criteria talaga?

Oo sir. Ang galing mo ha, in fairness. Yun nga, maliban doon sa rage na kasalukuyan mo nang pine-perform at naperform na ng paulit-ulit in the past -

Hoy sure ka ba diyan sa accusations mong hayop ka?

Sir, huwag ka nang kumontra. Marami kaming ebidensiya at huwag mong hintaying ipadala namin yung mga yun sa'yo, baka magpakamatay ka!

Ay, sige-sige, continue!

Yun na nga, maliban sa rage, na-fulfill mo na rin yung anim pa sa aming seven criteria. Yung susunod na criteria e yang pagpapalaki mo ng tiyan.

Hoy, busina naman te. Haggard ka ha.

Makinig ka lang. Ayon kasi sa aming sources, halos ubusin mo daw ang stocks niyo diyan sa bahay niyo. Maya't maya ka daw sir kung kumain. At hindi lang kain. Para ka raw patay-gutom.

Required ba na ganiyan ka-harsh ang language?

Sir, huwag kang makikialam.

Ok, ok. Nagtatanong lang!

Going back. In relation to your katakawan, medyo napapadalas din ang paglalasing mo. Which is good, very good, in fact e nalagpasan mo ang aming standards.

Wow, baka naman pwedeng bigyan niyo ko ng bonus? Ako na pala ang bago niyong standard e!

Sure sir, dahil sa napakagaling niyo, bibigyan namin kayo ng free lifetime stay sa aming pinaka-special na suite dito sa hell. Yung suite na katabi nung office ni bossing. Very rare opportunity ito sir.

Wow, sounds great. Gusto ko yan.

Sige sir. E di itutuloy ko na po yung aking dini-discuss. Yung third criteria naman po na nagawa niyo e yung pagiging ganid.

Talaga? Wala akong maalala.

Hay naku sir. Huwag niyo nang alalahanin, baka ma-stress lang po kayo. Basta naka-file sa amin yun. Medyo dumating kayo sa isang point in your life na gusto niyong angkinin lahat. Pero huwag na nating i-expound, maaalala niyo rin yun.

Ok, sabi mo e.

Ay sir wait lang ha. *sa background* Hoy, hoy. Pakilakasan nga yung hangin, medyo hindi na ata nililipad yung mga nasa lust chambers e.

Um, lust chambers?

Yes sir. Don't worry mararanasan niyo rin yun pag dating niyo dito. Kasi po yung mga medyo nasosobrahan sa libog e dumadaan dito. Ipaparanas namin sa inyo sir kung gaano ka-loose yung controls niyo sa inyong desires. Di'ba sir? Aminin niyo. Si kapitbahay na crush? O di'ba? Pinagnasaan mo siya di'ba? To the point na -

Ok, ok, ok. Huwag mo nang ituloy. Alam ko na! Siyet a.

So ok. Ikalima sir, medyo nakita rin namin na lately e hindi ka nagkikikilos. Napa-smile mo kami dun sir. Ngayon lang kami nakakita ng ganiyang level ng katamaran. Yung level na nakaupo ka lang talaga mag-hapon. We're so pride of you sir. Very proud.

Why, thank you very much!

Tapos sir, naaalala niyo po ba na minsan e gusto niyo nang patayin yung sarili niyo dahil sa inggit? Wow sir. kayo ang epitome ng envy nung mga panahong yun. Ilang araw kayong hindi nakapag-function nun sir di'ba dahil sa sobrang inggit. Yun ang nagustuhan namin sir sa inyo. Iba ka sir, iba ka!

I know right? Haha. Grabe naalala ko nga yon. Oh well. So anim na yun? Ano yung last?

Yes sir, itong last e yung pinaka-bongga. Meron lang po akong itatanong sa inyo para ma-confirm itong last criteria na ito. Ok sir?

Go te, go!

Are you proud of yourself?

Naman. Very proud. Ang galing-galing ko. Walang makakatalo sa akin. Wala. In fact, sa sobrang proud ko sa sarili ko, ikayayaman ko 'to. Feeling ko, nagra-radiate ako ng greatness - like the letters G to S e lumalabas sa katawan ko sa sobra kong great! I'm so galing. Oh yeah.

Perfect, sir. Perfect! You deserve our premyo.

Nice. Nice. Paano ko ba ito make-claim?

Pwede na now sir kung gusto niyo.

Teka may tanong lang ako. Gaano katagal ba ang trip na ito?

Ideally sir, lifetime talaga siya.

Ay ganun? Wait ha, magiisip muna ako.

Sigurado kayo sir? Pwedeng-pwede na ngayon. Papapuntahin ko na diyan yung susundo sa inyo.

naku, medyo busy pa kasi ako ngayon e. Pwede bang next time na?

*busy tone*

Hello? Hello? Hell..........oh!

*toooooooooooooooooottttttttttttt*

Die, You Ingratas, Die!

2009-09-30T15:44:00.004+08:00

Ondoy, Ondoy, oh Ondoy!

Ang consolation na lang talaga natin sa nangyari e nabubuhay ang spirit ng Bayanihan. Nakaka-overwhelm yung mga tulong na umeeksena - from millions of donations in cash at goods hanggang sa simpleng pagpo-post ng information sa Facebook, Twitter at Plurk. Lumalabas ang tunay na kabutihan sa puso ng bawat Pinoy.

Pero, pero, pero, lumalabas din ang mga walanghiyang oportunista at mga manhid. Mga walang kaluluwa. Kayong mga hayop kayo na ginagamit pa ang trahedya para sa inyong personal gains. Kayong mga apathetic sanamabitch! Taena niyo. Sa sobrang sama ng mga ugali niyo e pwede niyo nang patalsikin si Satanas sa kaniyang pwesto.

Sino-sino ba ang mga ito?

1. Mga sinuwerte na nga't hindi nasalanta pero todo pango-okray pa sa mga biktima. Diyos ko! Hindi na lang magpasalamat na hindi naapektuhan ng bagyo. Aba, nagawa niyo pang pagtawanan yung mga sobrang nalugmok dahil kay Ondoy? Imbis na mag-donate o mag-volunteer e nagawa niyo pang mag-shopping ng luho? Imbis na makidasal na lang kung walang pang-donate e ginagawa niyo pang joke ang nangyari? E kung utusan ko ngayon si Storm na sa tapat lang ng mga bahay niyo ipadala yung susunod na bagyo?

2. Mga pulitikong ginagawang campaign ang pekeng pagtulong. Siyet ha, siyet! Kung bukal ba sa loob niyo ang pagtulong e kailangan niyo pa bang ibalandra ang mga pagmumukh niyo sa mga plastik ng pinamimigay niyong goods? Kailangan pa bang ipaalam sa media na pupuntahan niyo yung mga affected areas? E mga bwakanangsiyet pala kayo e. Nakakapang-gigil!

3. Mga negosyanteng pulpol. Aba, pagkakitaan pa ba ang trahedya? Hindi naman masamang maghanap ng pagkakitaan mga hinayupak kayo pero naman, ilugar niyo naman sana. Hindi ba pwedeng tumulong na walang bayad? Kailangan pa bang magpabayad sa bawat sakay sa mga rubber boats niyo? E kung pagbuhol-buhulin ko kayo tapos kayo mismo ang gawin kong balsa para i-save pa yung mga nasa baha?

4. Mga nagpapasimuno ng scam. Sukdulan ang kasamaan niyo. Hindi na kayo tatanggapin sa impiyerno. Wala kayong inisip kundi pagpapayaman. O sige, kahit sabihin niyong naghihirap na kayo. ganun na ba ka-hollow ang mga puso at utak niyo? E ano pa kaya sa tingin niyo yung mga biktima? Please naman. Ipaubaya na natin sa kanila yung binibigay ng iba. Huwag na kayong mang-agaw. Please. Kung ayaw niyong ipa-salvage ko kayo at ipatadtad para ipakain sa mga nakawalang buwaya sa Cainta.

5. Mga looters. Hindi niyo ba nare-realize na nawalan na nga ng kabuhayan e nanakawan niyo pa? Kailangan ba parating umasa sa pinaghirapan ng iba? Wala ba kayong mga bayag? E kung kayo kaya ang nakawan? Gusto niyo bang pati-kaluluwa niyo e ipanakaw ko na? Kulang kasi yung bantay ni Lucifer e.

Ondoy, pwede kayang bumalik ka tapos tangayin mo na ang mga walang puso na yan?

Iniisip ko na lang na darating din ang panahon niyo mga lapastangan kayo!

Sa mga patuloy na tumutulong, tuloy-tuloy lang. Ipamukha natin sa mga soulless people na ito hindi sila magtatagumpay. Naku mga bwisit kayo, nawawala tuloy ang creativity ko dahil sa inyo!

Mukhang Kailangan Ko Nang Ayusin ang Buhay Ko

2009-09-25T14:26:00.006+08:00

Naiintindihan ko na kung bakit nagagawa ng mga snatcher at holdaper ang mga ginagawa nila. Kanina kasi nang buksan ko yung wallet ko, naisip kong mang-snatch na lang o kaya mang-holdap doon sa may madilim na kalsada na malapit sa'min. Pero naisip ko naman na parang hindi keri ng powers ko makipaglive-in sa mga preso, buti sana kung mga hot sila di'ba? (Oo naman, minsan naman may mga pogi na nag-aaral pa sa mga bonggang schools na naliligaw doon dahil sa pagbebenta ng alam niyo na *oops* pero madalang yun.)

Kaya naman naisip ko habang wala pang poging preso na pwedeng maka-jamming, e pagtyatyagaan ko muna ko ano ang nandyan. Para sa mga maluluhong di naman masyado kagaya ko na medyo nakakaranas ng poverty (kasalanan kasi 'to ng gobyerno e), narito ang ilang alternatives para masatisfy ang mga dating ginagawa sa mas murang halaga. Sabi nga ni Lumen, kailangang maging wais sa hirap ng buhay ngayon. Kesa naman makulong di'ba?

1. Maluho talaga ako pagdating sa pagkain. Hindi naman obvious masyado sa seksi kong figure. Pero sa mga panahong kagaya nito na gusto mong magyaman-yamanan sa pagkain pero wala ka namang karapatan, may mga paraan naman para eksenahan ang cravings na yan. For example, trip mo ang pasta ng Italliani's o kaya ng A Venetto pero talagang kahit i-dissect mo pa ang pitaka mo e puro hangin na lang ang laman, try mong mag-pansit canton na lang. Kung gusto mo nang hungarian sausage na toppings e bumili ka na lang ng mumurahing hotdog sa talipapa. Keber na lang ang tsismis na gawa sa bulate yun.

Kung ice cream naman ang gusto, tipong Haagen Dazs, abangan mo na lang si mamang sorbetero tapos bumili ka na lang ng cherry balls (meron pa ba nun) at gawin mong toppings. Kung chocolate shavings naman ang gusto, magtyaga ka na lang sa choc-nut o kaya may flat tops naman. Kung hindi pa rin kaya ng budget ang dirty ice cream (diyos ko ha), mag-shave ka na lang ng yelo at pumikit habang nginangata.

Kung ang craving mo naman ay manok ng Kenny Roger's o kaya naman Max's pero kahit Chicken Joy e wala kang pambili, maghanap ka na lang ng stall sa may palengke na nagtitinda ng mumurahing fried chicken. Dedma na lang sa pagiging double dead ng mga manok nila.

Kung kape naman ang hanap, umiwas ka muna sa Starbuck's o Seattle's Best. For sure naman e merong sari-sari store malapit sa inyo. Kopiko 3-in-1 na lang muna dear. Pero kung walang-wala na talaga, maghintay na lang ng tutong sa sinaing ni inay. Ibilad sa bubungan, tapos tustahin, ipagiling, presto, home-made coffee. Pero kung wala talaga, lupa na lang siguro.

2. Isa pa sa mga luho ko e damit. Pero sa mga panahong ganito na wala akong pang Maldita Man o Memo, kesa naman mag-resort ako sa shop lifting, dederecho na lang ako sa St. Joseph sa may Anonas malapit sa Anson, parang mall ang kabonggahan ng ukay-ukay doon. Isang building na hitik na hitik sa mga stalls na nagbebenta ng slightly-used (pero minsan overused) na mga damit galing sa kung saan-saang lupalop ng mundo. And for sure, wagi ka pa rin sa mga outfits mo dahil walang katulad ang mga damit na makukuha mo. Medyo ingat nga lang. Huwag agad isusuot ang mga nabili. Mahirap na, baka may kung ano yung original na may-ari. Pero kebs di'ba, matinding laba lang naman ang solusyon diyan. Pero, kung sa tingin mo e hindi pa rin kaya ng budget (kung may budget mang talaga), i-raid na lang ang closet ni kuya, ni ate o ni itay at inay. Aba, huwag nang maarte.

3. Nakaka-depress naman minsan kapag niyayaya ka ng mga kaibigang manood ng sine pero walang-wala na talaga at wala pang may gustong manlibre sa'yo. Buti na lang ngayon, sa halagang 80 pesos, at minsan pa nga e 40 pesos, makakapanood ka na ng hindi lang isa but 20 movies! Laking tipid nun hindi ba? At tyaka, pareho lang naman ng eksena sa loob ng sinehan. Makikita mo pa rin yung mga bwiset na tayo ng tayo, yung mga maiingay, minsan pati yung mga may milagrong ginagawa like nagse-sex, kuhang-kuha pa rin naman yung mga yun. All in one DVD!

Siyempre dapat habang nanonood ng pelikula e may kinakain. Dedma na lang muna sa masarap na pop corn at softdrinks. Boy Bawang muna na sinawsaw sa suka tyaka tubig na lang ang ngatain. Parehong feeling, pero hindi kasing-lavish.

Pero kung hindi pa rin kayang bumili ng sinehan-in-a-DVD, mamintana ka na lang siguro. Totoong-totoo pa ang mapapanood mo. HD! May action, suspense, drama, comedy pati siguro porn meron! Yan ang pagtitipid!

4. Kung ikaw naman ay pala-gimik pero kahit pamasahe e wala, hindi mo na kailangang mag-effort na pumunta sa Embassy o sa Jaipur. Makipaginuman ka na lang sa mga tambay sa tapat ng bahay niyo. Magpapakalasing ka lang din naman, e yung diyan na lang sa malapit sa bahay. Aba, sa mga panahon ngayon, kailangang marealize na mahal ang taxi pauwi galing sa gimikan. Baka ma-holdap ka pa. O di'ba? Isa pa yun, mapapahiya ka lang sa holdaper. Tyaka makakaiwas ka na rin sa away. Prone sa gulo kapag strangers ang kasama sa inuman.

5. Kung malakas ka naman manigarilyo pero kahit barya e walang-wala ka na at gusto mong maging huwarang anak sa pamamagitan ng hindi pangungupit sa pitaka ni inay o ni itay, mamulot na lang at mag-ipon ng tuyong dahon sa may sunken garden. Himayin at ibilot sa lumang diyaryo o kahit anong papel na lang. Voila. Instant yosi. Organic pa!

Kung medyo hindi keri ng powers mo na gawin yun, tyagain na lang ang second-hand smoke ng kaibigan.

O di'ba? Wagi. Kahit na malapit ka nang kumain ng lupa dahil sa kahirapan, kaya pa ring maka-survive at i-satisfy ang mga luho sa katawan na hindi kailangan ng mabilis na pagtakbo at stockings sa ulo. Pero sabi ko nga, depende pa rin yan sa makakasama sa kulungan.

Minsan Masarap Maging Passive

2009-09-15T16:17:00.004+08:00

What a lovely day. Super. Napakaaliwalas na langit. No rain clouds to be seen. Gentle breeze blowing. Children playing. Sarap.

At sa mga ganitong klaseng panahon nagiging buhay na buhay ang aming community.

Doon sa isang sulok nagkukumpulan ang mga nanay at mga dalaga (na hindi magtatagal e magiging mga nanay na rin), pinagtsi-tsismisan yung isang kumare na absent sa session dahil maagang umuwi si mister, nagpe-pedicure at manicure, nagaahitan ng kilay at nagkukutuhan habang nagbabantay sa mga anak na nagsasapukan at nagsasabunutan at nagtatalo kung sino ang bida at kung sino ang kontrabida. Pinaguusapan ang kani-kanilang mga asawa (at boyfriends) pati na rin yung mga gusto nilang ipalit sa kani-kanilang current partners.

Nandiyan din yung mga nagma-maximize sa napakagandang panahon. Kusot dito, kusot doon. Piga diyan, piga dine. Halos magsabunutan sa pakikipagunahan sa perfect spot na sampayan. Kulang na lang e maghampasan ng hangers para mapagwagian ang most ideal place to dry their clothes.

Nariyan din ang mga tatay na hindi papatalo sa mga nanay. Kung ang mga nanay e busy sa pagpapaganda, ang mga itay naman ay busy sa pagtataob ng ilang bote ng gin, brandy o beer. Oo, sila yung mga tatay na walang silbi sa bahay. Pinaguusapan naman nila kung sino sa mga nanay na nagpapaganda ang kanilang na-iskoran maliban sa sariling asawa na siyang nasa trabaho para maghanap ng ipapakain sa pamilya.

Siyempre hindi papahuli ang mga anak. Makikita naman silang nakikipaglandian. Si nene na ka-holding hands ang anak ng kumare ni inay. Nandiyan din si boy na nakikipagharutan kay ate ni nene na nakikipaglandian. Sa isang sulok naman ay si another boy na may hidden desire kay boy na may kalandiang ate. Nandiyan din ang mga boys na pinaguusapan si nene. Meron ding mga boys na nagre-rehearse ng sayaw at nag-iisip kung paano magandang i-present ang Diva ni Beyonce.

Ang mga lolo't lola naman e makikitang nakaupo sa harap ng bahay. Yung iba e busy sa pagrorolyo ng tabako, paghimas sa mga manok, pagwawalis ng bakuran, o pagpi-PSP o DS. Yung iba namang matatanda e nagkukumpulan din para magpayabangan kung gaano na karami ang dinaramdam na sakit - kung gaano karami na ang joints na pinupuntirya ng arthritis o kung gaano kadalas silang dalhin sa ospital.

Meron din namang mga nauupo na lang sa tapat ng bahay, nagmumuni-muni. Eto naman yung mga tao na gustong palitan sa pedestal sina Aristotle at Plato. Parang bumubuo ng mga teorya na pwedeng maging sagot kung bakit naghihirap ang bansa.

Hay. At isa pang hay. (wala lang. Masarap lang magbuntong-hininga.)

Parang walang problema ang mundo no? Parang normal lang ang lahat? Sana ganito palagi. Walang iniisip na kung ano, hindi nagwo-worry kung iboboto ba si Noynoy sa susunod na eleksiyon o kung may kakainin na ba mamayang hapunan o kung ano kayang mangyayari sa Dahil May Isang Ikaw mamaya o kung ano na naman kayang himala ang gagawin ni Santino o kung sino na ang susunod na kalaban ni Darna o kung saan na naman kakain si GMA sa susunod niyang paglabas ng bansa o kung ano kayang sinusuot ni Obama kapag natutulog o kung kailan matatapos ang gyera sa Mindanano at higit sa lahat kung dapat bang i-boykot si Kanye West dahi lsa ginawa niya kay Taylor Swift?

O buhay.

Are You Drugs?

2009-09-14T19:06:00.003+08:00

Kanina, nakakita ako ng isang napakalaking gagamba. Hindi naman kasing-level ng Goliath Tarantula pero malaki siya as far as I am concerned. E isa akong aracnophobe, e di ang ginawa ko, bumili ako ng yosi. Sinindihan ko yung yosi. Humithit ako ng mahabang-haba hanggang sa halos huminto na ang respiratory system ko. Tapos bumuga ako ng bonggang-bongga. Pagkabuga ko, nakakita ako ng manok. Ang ganda nung manok. Pero hindi ka-level nung Sarimanok dati na naging station ID ng ABS-CBN. Tumilaok ngayon yung manok. Nagulat ako. Umuwi ako ng bahay. Nagbukas ako ng TV tapos nanood ako sa History Channel. Ang ganda pala ng TV namin, narealize ko. Ang laki-laki, kasing laki ng skin pores ko. Pinatay ko yung TV. Nung patay na yung TV, ginawa kong salamin yung screen nung patay na TV. Walandyo, ang laki nga ng skin pores ko. Dahil sa nakita ko, uminom ako ng malamig na tubig. Ang lamig-lamig. Pero hindi naman siguro kasing-lamig nung tindang Coke sa katapat naming tindahan ng burger. Ang sarap nung tinda nilang lumpiang shang-hai, mas masarap pa sa lumpiang shang-hai ng Jollibee. Naisip niyo ba na si Jollibee e ang kyut? Tiyaka, masarap yung Chicken Joy. Joy to the World ang sabi nung ringtone ng tiyahin ko. Ay, hindi pala Joy to the World. We Wish You a Merry Christmas pala. Saktong-sakto, malapit na ang Undas. Mukha kasing bumangon sa hukay yung kapitbahay namin, pero hindi naman ka-level nung mga zombie sa MTV ng Thriller ni Michael Jackson. Sana kainin ng zombie si Kanye. Kaya naisip ko, siguro mas magiging normal ako kung mag-drugs na lang ako? Ano sa tingin niyo?

Here Comes the Sun (Doo Roo Doo Roo)

2009-09-14T15:37:00.004+08:00

Nitong mga nagdaang araw, medyo naging palaaway ako towards mother nature. Kasi naman di'ba, parang walang balak lisanin ng rain clouds ang himpapawid, parang nag-decide na sila na "Hey. I want to settle here na." Medyo na-hinder ang ilang mga plano kaya ayun.

Kaya kanina paggising ko, medyo na-shock ako. Aba, aba, aba. Sinalubong ako ng halakhak ng mga batang nagtatakbuhan. Hinarana ako ng mga ibong nagaawitan. Niyakap ako ng malumanay na ihip ng hangin. At hinalikan ako ng mainit na sinag ng araw. (Pero siyempre, ni-romanticize ko lang ang lahat. Hello? Sa lugar naming ito? Kamusta naman ang mga batang humahalakhak habang nagtatakbuhan? Oo, merong mga bata pero nagmumurahan habang nagtatakbuhan kasi yung isang bata e may hawak na malaking bato. Tapos imbis na ibong nagaawitan, yung mga inumaga lang pala yun sa bidyokehan. Yun talaga ang sumalubong sa akin.)

Pero kahit ano pa yang sumalubong sa akin, kahit asong ulol na kumakanta pa yan ng "Here Comes the Sun" kebs na lang, kasi I love summer! Ay wait, hindi pala summer. Ulit. I love sunshine (lalo na sa panahong ilang araw akong na-repress sa init ng araw).

Bakit nga ba gusto ko ng sunshine?

1. Masarap maglaba (or rather, mag-palaba) kapag bongga ang sunshine. Aminin yan. Kasi di'ba hindi fresh ang amoy ng damit kapag hindi naarawan? True yan. Kahit timba-timbang fabric conditioner ang gamitin sa pagbabanlaw, mangangamoy nakulob na pawis pa rin ang damit kapag hindi nasikatan ng araw. Kaya salamat sunshine, magiging fresh na naman ang sinampay ni inay. Tiyaka isa pa, hindi na kailangang mag-recycle ng damit. Madali nang magpatuyo kaya hindi na problema ang susunod na outfit.

2. Masarap rumampa ng walang ulan. Kailangan pa bang ulit-ulitin na walang future ang sangkaadahan kapag umuulan. Parang mga bubuyog lang, walang pollen na maha-harvest kapag umuulan. O sige nga, nasaan ang mga prospect kapag umuulan? For sure e nagbabayambang ang mga yan sa kani-kanilang mga lungga. E nagmukha lang akong tanga sa labas ng bahay, nakapayong, naglalakad-lakad. Imaginin niyo nga. O di'ba, kapag maaraw, lahat nasa labas. Pwedeng-pwede na ang bird hunting.

3. I love yayas. May kakaiba sa kanila na ikinatutuwa ko. At dahil diyan, masaya ako kapag maaraw kasi for sure masaya din ang mga yaya. Kasi kapag maaraw, may rason para ilabas nila ang kanilang mga alaga. May rason din para makita nila si manong hardinero nila Mrs. Mekekekpwek. Nage-enjoy ako kapag may naguumpukang mga yaya na akala mo e kinikiliti kung saan man kung makahagalpak kapag dumadaan si manong driver o kaya manong hardinero ng kapitbahay).

4. Nakakatuwa ring panoorin yung mga batang naglalaro sa labas ng bahay. Enjoy na enjoy ako lalo na kapag may nagsasapakan na. Yung may nagsasaksakan na ng stick, naghahampasan ng toy trucks, nagbabatuhan ng holen, yung mga ganun. Yung sa una e enjoy na enjoy sila, tipong ganito:

Boy 1: Sige kunyari ikaw si Superman tapos ako si Spiderman.

Boy 2: Sige, sige.

Boy 1: Tapos matatamaan ka daw ng go web ko. Tapos hindi ka na makakagalaw.

Boy 2: Pero mapuputol ko raw yung go web mo.

Boy 1: Hindi pwede. Ako dapat mananalo.

Boy 2: E mas malakas si Superman di'ba?

Boy 1: Hindi, ako yung mas malakas.

Boy 2: Hindi, ako dapat.

*and so on, hanggang sa dadampot ng bato si Spiderman tapos ipupukol kay Superman. Ang susunod na mangyayari e magsusuguran yung mga nanay, tapos magsasabunutan. Tapos yung mga tatay nagiinuman lang sa kanto, kumakanta ng My Way.

O, sino ba namang hindi mage-enjoy niyan?

Ayoko na Lalo Mag-CSR

2009-09-13T00:22:00.002+08:00

Nakakaloka ito. Nakakaloka. Totoo kaya na nangyari ito? Bwahahaha!

Salamat sa Hay! Men!

Lesson Learned: Mahalin ang Nature

2009-09-11T18:32:00.004+08:00

Ewan ko lang ha, di lang talaga ako sure, pero parang laging kumokontra si mother nature sa mga magagandang balak.

Aba, todo effort pa naman akong mag-ayos ng hairlaloo kanina. Kulang na lang magpalagay ako ng extensions. Mega palinis pa ko ng kuko sa paa para sexy tignan kapag nag-tsinelas ako. Naligo pa ko ng pabango para effect ang drama. I've heard kasi na may darating na mga ka-eksenahan tonight. Naexcite pa naman talaga ako ng bongga na maglumandi at magpalandi.

BUT NO!

Enter the dragon si mother nature. Biglang buhos si ulan.

Ligwak ang effort. Tulaley-tulaley. Sleep.

Oh mother nature, what will I do? Kailangan ko bang i-sakripisyo ang aking katawan *kidlaaaaatttt* para lang ihinto mo ang ulan? Paano na lang ang maliliwanag na future ng sangkaadahan?

Biglang sagot si mother nature: "TSE!"

So You Think You Can Write Essays.ph Style?

2009-09-10T19:42:00.013+08:00

No more blahs and fancy nonsense. This, is real life.

Not everybody can write and not all those who write can do what we, freelance writers, do. Take that you poor airheads that are full of insecurities. I've come to realize this truth after more than a year as a writer for Essays.ph. You may think of this expression of thought as pure bragging, it is in a way and you can not blame me. Well, freelance writing is not an easy job and it deserves some bragging. And not just freelance writing in general but freelance writing in Essays.ph. And hey, I'm a freelance writer for EPH, what else do you think I would say about my job? That it sucks? Yeah right.

If you think you can not take this, stop reading and consider suicide. But if you think you want my job, consider the following.

DO NOT APPLY AS AN ESSAYS.PH WRITER IF...

1.) ... you hate deadlines and time constraints. I'm telling you, you will not succeed in this field. Freelance writers are used to time pressure, in fact, we enjoy it. Our souls reach a certain state of euphoria when we beat deadlines and sometimes we even create even shorter deadlines for ourselves - that is nirvana. And, finishing multiple assignments within twenty four hours? Wow, heaven! And hello? Where in the whole universe can you find a writing job without deadlines? Wake up! Reality check brothers and sisters. Maybe you don't like the sound of that. You say it's torture? You say it's hell? Then find your own utopia in sharpening pencils for pre-schoolers in your barangay day care centers rather than doing freelance writing jobs, or you can just watch your own hair grow in the mirror.

2.) ... you don't want to be trained in writing about various topics. Yes, EPH writers can write anything under the sun, literally. Everything that you can see, feel, hear, taste and smell and even the things that your ESP can detect, from hotels in Italy to FOREX to male enhancements to sex positions to acne to dogs to diet plans to ghosts to the stars to the gods to the whole universe, name it, we can surely produce articles that are worth reading! If you don't like that, then just write - in the following years until the day all the gods summon you up into the heavens (or hell) - about your lovelife, or wallow about the rain and how it makes you sad because you're single, or complain because your parents did not give you money and your boyfriend did not text you, then call yourself a good, well-rounded and accomplished writer.

3.) ... you don't want to make use of your writing skills to earn money. Then let those skills rot. Let those burn in hell. Let them wander around the underworld with Hades. Let them run carefree and be hit by a ten-wheeler. Or if you want to be awarded with the Nobel Prize, donate those skills to the children of Africa - they need it more than you do. Essays.ph does pay, in fact, generously. (They should be the ones awarded with the Nobel.) Will you let your writing prowess go to waste? Hey, the moolah is calling you! Well, if you don't want to celebrate your birthday with the fruits of your writing or if the idea of changing your wardrobe with your own earnings from writing about sex positions is not appealing to you, then just watch TV and wait for money to fall from the sky or wait for the trees to bear one-thousand peso bills.

4.) ... you don't want to become a part of history. Jose Rizal was a writer and he became a hero because of it. You can be a hero, too. You can change your barangay or your city or the Philippines or even the world with your writing. You can be a great individual that every person in the world will praise and envy. Your name will have the same resonance as greatness. You will become the new standard. You will become the new sex. You will become an entirely different specie! (Nah, I just want to say that.)

5.) ... you don't want to broaden your network of friends. EPH is actually a team of amazing, wonderful, extraordinary, fabulous and beautiful (of course) people. We are not just writers, we are friends. (If you think that you do not belong to any of those adjectives, forget about EPH.) Thanks to the Cyber Office (and also Facebook and Plurk) where we mingle online and socialize as if we are in a real life office. But our socialization doesn't just happen online, EPH writers meet once in a while, setting our assignments and real jobs (if one really does have a real job) aside, and try to enjoy the joys of life, er, like vices? *evil grin* And who in the world doesn't want to meet Neil Raymundo? Even the Dalai Lama wants to meet him. If you don't like friends then just go to the mountains and plant kamote. Talk to the trees, the ants, the wind, the rocks or yourself and miss the opportunity of a lifetime to meet the very famous Neil Raymundo! You can also just go to a dark a room, light a candle, and befriend your shadow.

6.) ... you don't want to write. Before hitting the apply button in the Essays.ph website, make sure that the air you breathe is writing. EPH writers do not just write for writing's sake. We try to put the best foot forward to make the best outputs because hey, writing is what we actually do best. There is no reason that EPH writers can not make an excellent article on anything because our life is, well, writing. If you think that you are not a good writer then forget about EPH, remember that you are applying for a writing position. Come on, can you be a Roman if you are from Egypt? Will you apply as a chef if you don't even know how to perfectly cook an egg? Will you be a writer if you're not good in writing? If you are saying that you are a writer and that you are a good one because it is the one thing that you know you're good at and it is your one true love then go. If suddenly you're not sure, then just go to the salon and get your hair done or go get a manicure or pedicure. You can also just go out and catch the rain, drop by drop. Or, just drop dead.

You think you can write? That's good. You think you're an excellent writer? Better. You think you can be an EPH writer? Think again.

Hey, JUD!

2009-09-07T22:46:00.004+08:00

Ano pa nga bang silbi ng blog site na ito kung hindi ko lalagyan ng kung ano-anong ka-echosan, 'di ba? At ano pa nga bang silbi ko bilang blogger kung hindi naman ako magba-blog?

O, tama na ang page-explain dahil hindi naman ako dapat mag-explain dahil wala namang dapat i-explain. Wala lang akong maisip na opening statement.

So ayun nga, kagagaling lang namin ng Cebu para i-spend ang long weekend. Naks, yaman-yamanan ang drama kahit mahirap pa naman talaga sa daga ang tunay na estado ng pamumuhay. Hello? Wala naman talagang dapat ipagyabang dahil 675 pesos lang naman ang pinamasahe no, roundtrip! (Thank you promo!) At tyaka, kahit gaano pa kamahal o kamura yang pamasahe na yan, wala naman akong nilabas na pera dahil wala naman akong ilalabas na pera.

Anyway, sa katunayan, hindi naman talaga ako dapat kasama. Biglaan lang mga teh. Eto na, confession of a sabit muna. Ang tunay na kasama naman talaga sa byaheng ito ay ang pinsan kong si Benjie. But no, dahil sa kailangan niyang mag-report sa trabaho sa mga araw ng bakasyon sa Cebu, umatras siya. Ok, kung ano mang iniisip niyo, tumpak na tumpak kayo. Dahil sa sayang ang kaniyang ticket, kinailangan kong magpanggap na si Benjie. (Siyet! Forgery ba ito?)

Pero kebs na. Nangyari na. Wala namang kung anek na nangyari sa akin sa Cebu dahil sa pagpapanggap na ito. Nakabalik na kami ng Manila so dedma na lang. Huwag lang may maghabol. (Makukulong kaya ako if ever?)

Ayun na nga. E di mega rampa na sa Oldest City in the Philippines. Sa pagrampang yun, ito ang mga natutunan ko:

1. I-friend ang unang taxi driver na masasakyan galing ng Mactan Airport para hindi na mahirapang magikot sa siyudad.

2. Makipag-friend sa friends ng friends na may koneksyon sa mga opisyal ng Cebu para makalibre ng hotel.

3. Prior the travel, alamin kung may friends na nasa Cebu para maka-nightlife lalo na kung ang kasama mo lang ay ang iyong nanay, tita at kapatid.

4. Huwag uuwi ng Manila kung hindi pa natitikman ang famous Lechon Cebu. Kung hindi, magsisisi ka.

5. Laging ihuli ang trip to Tabo-an Market kung ayaw mong mangamoy danggit sa susunod na destinasyon. At pagdating sa hotel, maligo ng bongga!

6. Kung may arthritis at acrophobia, huwag nang balaking magpunta ng Taoist Temple. Huwag na ring pumunta doon kung sadyang loud ang iyong personality kung ayaw ipahiya ng masungit na gwardiya.

7. Pumunta ng mas maaga sa Anita's Bakeshop para hindi maubusan ng mainit na spanish bread.

8. Maghanda ng itinerary para hindi magsisi bandang huli.

9. Magdala ng maraming pera kung ayaw mong umuwi ng luhaan.

10. Magbaon na lang ng 3-in-1 coffee kung ayaw mong mabigla sa presyo ng kape sa hotel. Kung hot chocolate naman ang gusto, i-handa na ang sarili na Milo ang ibibigay sa'yo.

11. Pangunahan agad ang lahat ng makakausap na hindi ka marunong mag-Cebuano kung ayaw magmukhang tanga.

12. Ngumiti parati para masaya.

13. Huwag magsusuot ng masikip na damit kung mamamasyal kung ayaw magmukhang sumang nilublob sa mantika ng baboy at the end of the day. Magbaon na rin ng face towel, ay hindi, beach towel na pala.

14. Mag-enjoy ng bonggang-bongga!

At nag-enjoy naman talaga ako kahit medyo bitin. Pero hey, Lami kaayo talaga sa Cebu, Jud!

Ayokong Mag-Generalize, O Bro, Huwag Naman Sana

2009-08-30T11:14:00.003+08:00

Kagabi, sa isang inuman na hanggang alas-kwatro ng madaling araw na hindi naman ako uminom kaya congratulate me pagkatapos ng inulang pageant ng mga misis dito sa aming barangay na siya nga pala e nag-judge ako *whew*, may umeksenang utaw (u-taw: noun: lalaki). May hitsura naman si utaw, kaya mega go na lang din ako.

Utaw: Uy, kamusta?

Me: Uy hello. Eto nananaba.

Utaw: Hindi naman masyado a. *devilish killer smile*

Me: *hampas* Echos ka! *giggles*

Utaw: Hindi nga. Hindi ka naman masyadong mataba. Ganda mo nga ngayon e.

Me: Ay. Ikaw talaga. Bolero! *hamps ulit, more giggle*

Utaw: May boyfriend ka ba ngayon?

Me: *shocked* Naku. Wala nga e.

Utaw: Hala bakit naman? Dapat sa'yo laging may boyfriend.

Me: Ganun? E wala nga e.

Utaw: Bakit nga wala?

Me: Siguro kasi wala akong pera.

Utaw: *pause, nag-isip*

Me: *twinkling eyes*

Utaw: Ah kaya naman pala e. Kawawa ka naman.

Me: *tumutumbang poste na tatama sa ulo, umiikot na paligid*

*Tambay Song plays in the background...*

Shet ka kuya. Gwapo ka pa naman. Ang saklap. O Bro, ngayon kita kailangan.

Gumaganun!

2009-08-30T11:01:00.002+08:00

Isang text conversation:

Friend: Oi Emilio Aguinaldo. Gising ka na?

Me: *pupungas-pungas* Ngayon lang, bakit?

Friend: Wala lang. Yayain lang sana kitang mag-ukay.

Me: Ay te, wala akong pera.

Friend: Ano? Magbe-birthday ka na wala ka pang anju??

Me: E hindi nag-iwan si pujay e. Bahala na kung anong mangyari sa Martes.

Friend: Ay kawawa naman si p*kp*k... Bat ka nga pala nagpagupit ng Emilio Aguinaldo ulit?

Me: Wala lang. Remembering the good old days?

Friend: Old days? Meaning the confused days?? Hahahahahaha shet.

Me: Tumpak pero di ibig sabihin ay confused na ko ulit. Bwaha.

Friend: Kurek. Dahil alam naman natin na irreversible na yan. Hahahaha.

Me: Check. What was once a curse is now a gift. O ha?

Good morning!

Lait Equals Love

2009-08-28T18:41:00.004+08:00

Hindi naman ako depressed pero napagtripan ko na namang ipabago ang aking hair style. Pero minsan na nga lang maging vain, e panlalait pa ang sumalubong sa akin.

Comment 1: "Ay security guard?"

Leche lang 'to di'ba? Meron siyang stereotyped notion sa hitsura ng mga manong guard.

Comment 2: "Noki! *mahabang paglingon mula kaliwa pakanan* Ang laki ng mukha mo!"

May magagawa ho ba ako? Ipinanganak akong ganito. Sorry ho.

Comment 3: "Ang seksi!!!!" *gigil na gigil"

Hindi masyadong sarcastic. Hindi!

Comment 4: "Grade 6?"

Oo na, ganito ang buhok ko nung elementary hanggang high school. Nagre-reminisce ako bakit ba?

Comment 5: *bonggang halakhak*

'Nuff said. Nasabi mo na lahat.

Comment 6: "Tangna ano 'yan? Anong nangyari sa'yo?"

Wala. Wala ito. Huwag kang masyadong mag-worry.

Comment 7: "Noki, bakit hindi mo agad sinabi sa amin na may sakit ka?"

Siyet lang 'to di'ba?

Pero na-realize ko, ang mga tunay na kaibigan e nagsasabi ng totoo. Ang mga tunay na kaibigan, brutally honest. Ang mga tunay na kaibigan, vulgar. Ang mga tunay na kaibigan, balahura. Mahal nila ako e.

Kaya sa inyo friends, taena niyo!

EDIT:

Eto ngayon lang. Kakapasok lang. Mainit-init pa!

Comment 8: "Itay? Siyet itay! nakita ko na ang nawawala kong tatay."

May gusto ka bang palabasin dito? hayup!

Comment 9: "Ang machow! Lalaking-lalakey!"

May halong pangungutya lang talaga.

Ayoko na lalo mag-post ng pichur. haha!

Say No to Alcohol (Ugh, Erk, I'm Dying)

2009-08-25T13:29:00.004+08:00

Masakit man sa kalooban kong i-post ito, kailangan kong sikmurain kung ayaw kong lamay ang mangyari imbis na party ang maganap sa susunod na Martes.

Say No to Alcohol muna ang drama ko (sana makatagal) para sa ikagaganda ng aking future. Naks!

Nitong Sunday, isang warm welcome na naman ang hinanda ng mga nurses at doctor sa UP Infirma(tay)ry. Paggising ko lahat sila e nakangiti sa akin sabay tanong ng nurse, "Masarap ba ang The Bar? Sana kasi shinare mo!" Si ate, medyo sarcastic, medyo lang naman.

Ang kwento sa akin ng aking Itay, naupo lang daw ako sa isang sulok. Maya-maya e nakita daw ako ng pinsan ko na umiiyak tapos nakapikit na at medyo lungayngay na. Pumasok daw siya sa loob ng bahay tapos sabi niya sa mga tao sa loob e "Pakitignan naman po si Kuya Noki sa labas, umiiyak e." E di go naman ang mga tita, mega gising daw. But no, sleeping beauty ang drama. Dahil sa walang prince charming na dumating, at haggard na ang hitsura ko, nag-panic na sila at tinawag ang mahiwagang karwahe ni Cinderella at dinala na ako sa Infirmary.

Nagising na lang ako nung lagyan na ako ng Dextrose. Hindi pala halik ni Prince Charming ang kailangan. Sorry na lang daw ako.

Oh well.

Muntik na akong mategs. Sabi ni doc, kung hindi raw naagapan ang pagbaba ng glucose sa aking katawan, malamang huminto na ang respiratory system ko at sumunod na ako sa aking lola. (Hindi kaya si Doc ang one true love ko? E pero, mas babae pa sa'kin si Doc, hindi pwede!)

So, sa birthday ko, dahil hindi ako pwedeng mag-inom, lahat ng friends ko e hindi na rin magiinom. Magtitigan tayo mga mare at pare. Bwahaha! Join me in my misery. Chos!

(Naks, changed man na ba ako? Bwaha. Kadiri!)

Paalam Lola, Maraming Salamat

2009-08-19T07:41:00.003+08:00

Babaliin ko sa una't huling pagkakataon ang sinabi ko sa aking unang post na bawal ang ma-emote sa blog na ito. Hindi ko kaya lalo na sa pagkakataong ito. Mahirap magpigil. Parang pagtae, mahirap pigilin, hindi pwedeng tiisin, baka malason ang katawan kapag naimbak ang jebs sa katawan.

Noong Linggo ng gabi, tinapos na ng aming Lola Oneng ang kaniyang laban against cancer. Sa isang napaka-peaceful na pamamaalam, nilisan na niya ang masalimuot na buhay dito sa mundo. Sabi niya, "Paalam. Aalis na ako." Tinanong siya ng tita ko kung saan siya pupunta. Ang tangi lang niyang sagot, "Sa malayo." Pagkatapos noon, ilang buntong-hininga, narating na niya ang matagal na niyang nais na marating.

Matagal na naming hinanda ang mga sarili namin sa pangyayaring ito, pero totoo pala ang sinabi ni Tetay, kahit gaano ka kahanda, kapag dumating na ang takdang panahon, masasabi mong "I lied to you, mom! este, lola!" Masakit. Mari-realize mong hindi ka pala talaga handa.

Naisip kong hindi ko man lang pala naiparamdam kay lola ang pagmamahal at pasasalamat that she deserved. Nakaka-guilty. Sa panahon ng pagkaratay niya, hindi man lang ako nag-devote ng oras para mag-alaga sa kaniya. Naalala ko na habang tinatapos niya dati ang labada niya e may lubid siyang hawak na naguugoy sa duyan na kinasasakyan ko noong maliit pa ako. Hindi ko man lang nayakap o nahalikan ang lola ko. Hindi ko man lang naibulong na "Lola, mahal kita." o "Lola, maraming salamat." Wala akong nagawa para ipakita sa kaniya kung gaano ko siya kamahal, kung gaano siya ka-importante sa buhay namin.

Mahal na mahal kita lola! Sana kayang pasukin ng kaluluwa mo ang cyberspace para mabasa mo ito. Kung hindi man lola, ibubulong ko sa hangin na iparating sa'yo, kung nasaan ka man, ang aking mga yakap at mga halik, ang aking pagmamahal at pasasalamat. Lola, maghihintay ako na sa iyong sagot. Sa ihip ng hangin lola, sa ihip ng hangin ipadama mo sa akin na natanggap mo ang mensahe ko. Lola mahal na mahal kita. Maraming salamat, Lola Oneng!

Echoserong Frog's Lovelife: The Musical

2009-08-14T11:49:00.004+08:00

Kuya, kahit pa kumanta ka ng

"Mga tambay lang kami sawa sa babae,
mga babae'y manloloko, pineperahan lang kami.
Kaya ngayon bakla na lang ang aming iibigin,
masarap magmahal ang bakla, o kay sarap, damhin!",

hindi pa rin kita papansinin. If I know, peperahan mo lang din ako, sa hitsura mong yan na akala mo e laging gutom? Hindi na lang. Magmomongha na lang ako. O kaya pupunta na lang ako ng Africa para mag-volunteer work.

Tyaka hindi ikaw ang type ko, siya. Lagi ko siyang kinakantahan ng

"I want nobody, nobody but you *clap clap point clap*
nobody nobody but you *clap clap point clap*..."

Tinatanong pa ba yan kung bakit? Manalamin ka nang malaman mo. Manigas ka diyan sa tabi. Sa kaniya ako tatabi, siya lang ang kakausapin ko. Kikilalanin ko siya ng husto. Pagsisilbihan ko siya. Kakamutin ko ang likod niya kapag nangangati, bubunutan ko siya ng balbas tyaka ng patay na buhok, lilinisin ko ang tenga niya, at tatanggalan ko siya ng blackheads at whiteheads.

Hindi magtatagal, ibe-belt ko ang

"Unti-unting mararating, kalangitan at bituin.
Unti-unti'y kinabukasan ko'y magniningning.
Hawak ngayon, tibay ng damdamin *kulots*,
bukas naman sa'king paggising,
kapiling ko'y pangarap na bituin..."

Oo, siya ang aking twinkle twinkle little star. *buntong hininga* Wala akong masabi.

Pero paano ko nga maaabot yun, e kung makadikit ka sa'kin, para kang linta. Parang kang lamok na kapag madilim e dapo ng dapo sa'kin. Para kang patay gutom na nakatanghod. Kakausapin ko na lang ang pangarap na bituin ko, bigla ka namang lalagapak sa harapan ko na parang meteorite. Eeksena na ko, bigla ka namang sisigaw ng cut! Taenamo. Sa isip-isip ko,

"Muntik nang maabot ang langit..."

Exeunt. Music fades. "Po-po-poker face, po-po-poker face... ma ma ma my..."

Mga Natutunang Bagay Habang Bored sa Gitna ng Napakaraming Tao sa Mall

2009-08-10T10:38:00.004+08:00

Kahapon sa SM North EDSA, habang nababagot na hinihintay na magyaya na pauwi ang mga kasama ko, meron akong ilang bagay na nakita, na-realize at naisip, mga lessons na natutunan kung baga.

1. Huwag kuhanan ng picture ang sarili sa gitna ng nagpipikturang mga grupo habang bitbit ang pinamili sa grocery at wala kang kasama sa paligid. Nakakaawang tignan. Sige subukan mo, mapapansin mong peke ang ngiti mo sa lahat ng litrato mo. Tyaka, ano ba? Nakakahiya!

2. Usapang pikturan pa rin, huwag magpakuha sa tabi ng isang palmera tree na kasing-tangkad mo lang habang malakas ang hangin kung ayaw mong maging parang picture ng unggoy na nagtatago sa gubat ang kuha mo.

3. Habang naglalakad sa mall, bitawan ang kamay ng jowa kapag may nakasalubong na gwapo o maganda. Tapos sundan mo ng tingin. Kapag malayo na, tyaka mo ulit hawakan ang kamay ng jowa mo. Maganda yun. Magandang gawain yun. (Tapos si jowang binitawan ang kamay, e dedma lang. Saan ka pa?)

4. Habang kumakain sa Pizza Hut, tignan ang sarili habang sinusubo ang pizza sa mirrored walls. Panoorin ang pag-nguya. Tignan kung pogi pa rin ba habang ngumunguya. Pagkatapos ng isang kagat, ayusin ang buhok. Malaking effort ang pagsubo ng pizza, nakakagulo ng buhok. (Gwapo ka pa naman. Hay.)

5. Huwag magsusuot ng masikip na pantalon kung hindi ka naman pala komportable. Oo, obvious yun. Mahahalatang di ka komportable sa suot mong pantalon kasi mukha kang palaka kung maglakad.

6. Huwag sasakay agad ng escalator kung may maiiwan ka. Yung pagdating mo sa taas e bababa ka ulit. Tapos pala, dala mo naman pala, e di aakyat ka ulit. Ang problema, yung mga kasama mo pala ang wala, bababa ka ulit. Sabay may tatawag sa'yo galing sa taas. Ok. Tama na. Ang gulo mo.

7. Huwag pupunta ng mall kung wala ka namang pera at kung ang gagawin mo naman dun e makialam sa buhay ng may buhay. Matulog ka na lang sa bahay, manood ng TV, mag-internet, kumain o kaya naman, pakamatay ka na lang!

Post ng Isang Repressed na Bayot Tungkol kay Kras-in-Boxers

2009-07-27T09:13:00.005+08:00

Warning: Parental Guidance ay kailangan, medyo, ay hindi pala medyo, talagang sexual ang post na ito!
Dati e ayaw kong tumambay sa tapat ng bahay, pero nung dumaan ka, tangina! Parang gusto ko nang tumira sa labas katabi ng alaga kong pusa. Paano naman kasi, katulad ng pusa na "in heat", e hindi rin ako mapakali kapag dumaan ka na.

Katulad nang ginawa mo kahapon. Dumaan ka sa harapan ko na ang suot lang ay boxers. Boxers lang. Hindi ko alam kung sinasadya mong ibaba ng kaunti ang bandang likuran para ipakita ang guhit ng kapalaran na gusto kong i-trace gamit ang *oops*. Hindi ko rin alam kung sinasadya mo ring ipanood sa akin ang pagsuksok mo ng cell phone sa garter sa bandang unahan at hindi ko alam kung imahinasyon ko lang na nasilip ko ang garden of eden. Tangina ka!

Pang-ilang beses mo na yang ginawa hayop ka, makaramdam ka naman.

Naalala ko ring nakainuman na kita. Hindi ko alam kung sinasadya mo ring itaas ang damit mo para ipagyabang ang flat mong tiyan. Hindi ko alam kung napansin mong nag-landing ang mata ko sa runway mo. Hindi ko rin alam kung sinasadya mong idikit ang tuhod mo sa tuhod ko. O kung alam mo lang kung paano ako nakuryente dun. Hindi ko rin alam kung intensyon mong kalabitin ang kamay ko habang inaabot ko sa'yo ang lighter ko. Hindi ko rin alam kung balak mo lang talaga akong asarin dahil bandang huli e tinawag mo akong kuya.

Sana nagkakamali ako, sana assuming lang talaga ako, dahil kung hindi, dinakma na kita.

**pasensya na, repressed lang talaga!

Hindi Ko Alam Kung Anong Gagamitin Kong Title Para Dito Dahil Medyo Naguguluhan Pa Rin Ako

2009-07-10T09:48:00.004+08:00

*Larawan galing dito. Achuali, nakaw yan!*

Narinig niyo na ba yung Pinoy Rap single na may chorus na goes something like this, beatbox:

Mga tambay lang kami,
sawa sa babae.
Mga babae'y manloloko, pineperahan lang kami.
Kaya ngayon bakla na lang ang aming iibigin,
masarap magmahal ang bakla,
O kay sarap!

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako, maiiyak, matatawa, magagalit o maiinis.

Una, Mr. Songwriter, mga tambay lang kayo. Saan naman ninyo naisip na ipasok yung idea na peperahan kayo ng mga babae? Uulitin ko, mga tambay lang kayo.

Ikalawa, mga babae'y manloloko? Girls! Sugod!

Ikatlo, ngayon naman Mr. Songwriter, naisip niyong lumipat na lang sa mga bakla. Para ano? Dahil nga tambay lang kayo, sa mga bakla naman kayo kukuha ng pera na iaaalay niyo sa mga babaeng sinasabi ninyong nagsasawa na kayo? O come on. Pag-ibig nga naman! Lokohin niyo mga lelang niyo!

Ika-apat, masarap magmahal ang bakla! O yeah right on! Period.

(Bwahahaha!)

Break it down, yow!

*biglang susundan ng Ripe Banana, ayos talaga ang Yes! FM*

Why Noki Hates Rain

2009-07-05T19:45:00.003+08:00

Maliban sa nagiging bitter ako kapag umuulan, narito pa ang ilan sa mga dahilan kung bakit galit na galit (pero hindi naman sa level na isinusumpa ko na) ako sa ulan.

1. Panira ng plano ang ulan. Halimbawa, may lakad, bihis na bihis ka na - plantsadong pantalon, bonggang shirt, at bagong biling topsider - nang biglang bubuhos ang ulan. Ano pa ang mas sasaklap sa pakiramdam na yun?

2. Panira ng get-up ang ulan. Parang number 1, ang kaibahan naman, nasa kalsada ka na at feel na feel na ang tingin ng mga tao nang biglang bubuhos ang ulan. Ang masakit pa 'dun e nakalimutan mong magbitbit ng payong. What more, nursing student ka? OMG!

3. Magastos kapag umuulan. Masarap kumain kapag umuulan, di'ba? Mas nakakaalis ng pagkatao kapag walang trabaho. Oh no, saan ako kukuha ng pangkain?

4. Hindi makapaglandi kapag umuulan. Paano ka naman rarampa kung bonggang-bongga ang ulan? Isa pa, nasa loob ng bahay lahat ng pwedeng landiin maliban na lang sa mga walang tubig sa bahay. Imaginin niyo na lang kung sino sila.

COMMERCIAL: Bubuka ang bulaklak, sasara ang bulaklak, dadaan si Noki, napakalandi. Bubukaka, titihaya, umm aah aah! - Rowel Lectura, napaka-sweet na kaibigan

5. Maraming ipis kapag umuulan. Check? Tyaka naman, amoy ipis ang kapaligiran lalo na sa may mga malapit na kanal kapag umuulan. Hindi ko kaya. Bangungot.

6. Nawawalan ng cable kapag umuulan. Torture para sa mga bum na tulad ko kapag nawawalan ng cable. Lord help us!

7. Nakakapagpaalala ng pagiging repressed ang ulan. Sabi ni Mengz na aking kaibigan "Lupa lang ang nadidiligan ng ulan pero hinsi ang mga uyong puso at tigang na damdamin, uhaw na halaman lang ang napapawi hindi ang uhaw na katawan." Eto naman ang versionko niyan, "O ulan, kung maiibsan mo lang ang libog ng katawan, hubo't hubad kitang sasaluhin - buong puso't walang alinlangan." Nuff said.

Aminin niyo, kayo rin?

Orgasmic Experiences

2009-07-01T21:09:00.002+08:00

Naisip kong gawin ang entry nito matapos kong maabot ang nirvana - ang mala-paraisong state of mind pagkatapos ng sobrang haggard na paglalakbay ng mga kinain ko palabas ng aking katawan, sa madaling salita e pag-jebs. Biglang pumasok sa isip ko, na katulad ng pag-jebs, e meron pang ilang mga bagay ang pwede nang pumalit sa trono ng sex bilang pinakamasarap na gawain sa mundo.

Narito ang ilan sa napakaraming bagay na pwedeng sumipa sa orgasm.

1. Mapapa-ooh la la ka na lang kapag nahugot mo na at makita mo na sa mga daliri mo ang bunga ng nakakakiliting pagdukot sa ilong. Para kang lulutang lalo na kung ang kulangot na nahuli mo e pwede mo nang bilugin tapos gawing holen. Mapapa-hay ka na lang kapag naramdaman mo na na makakapasok na ulit ng dere-derecho ang hangin sa ilong mo. Parang gusto mo nang sabihin sa jowa mo, "Bhe, kulangutan mo ko!"

2. Kating-kati na, sasabog na at gusto nang sumambulat ng mga alikabok na na-trap sa loob ng mabuhok mong ilong. Pwede mo nang sabihin, "Oh shet Lord pwede mo na kong kunin!" pagkatapos mong bumahing ng napakalakas na akala mo e bawal nang bumahing bukas. Wala na ring mas sasarap sa bahing na pinipigil katulad ng utot. Mapapa-"Oh god, oh god!" ka na lang imbis na "Bless you."

3. Mapipikit-pikit ka pa habang ginagalugad ang napakasikip na butas mailabas lang ang pinakamimithing tutuli. Kesyo gumamit ka ng "kutsara", "pala", hair pin, takip ng ballpen, cotton buds o kahit ang iyong hinliliit, iba pa rin ang ligayang dulot ng panunuli lalo na kung ang pine-pursue mong tutuli ay pakipot. Yung tipong quince minutos na sa loob ng tainga mo ang gadget e hindi mo pa rin mahuli ang pihikang tutuli. O langit!

4. Excuse me. Yan na lang ang masasabi mo, pero sa loob-loob mo e gusto mo nang sumigaw ng "Oh yes, oh yes!" pagkatapos sumabog ng matagal-tagal mo nang inimbak na hangin sa katawan na itatago natin sa pangalang Utot. Iba talaga ang feeling ng pag-utot lalo na kung pinigil-pigil mo pa. Ano pang mas sasarap sa pakiramdam na mailabas ang halimuyak ng tagumpay pagkalipas ng ilang oras sa loob ng siksikang bus sa gitna ng traffic sa EDSA? Wala na.

Usapang Lasing Lang

2009-06-26T20:44:00.002+08:00

May kakaibang mundo talagang nalilikha ang mga lasing ano?

Dito sa lugar namin, attraction na ang kaliwa't kanang inuman. Umaga pa lang e may mga naka-setup nang mga mesa. Kanina, napadaan ako sa isa sa mga nagiinuman at di ko napigilang mag-eavesdrop (kasi uso din sa'min yun, chumismis). Sa narinig kong usapan, parang gusto kong agawin yung tagay nung isang repapips.

Lasing 1: Pare, patay na si Michael a.

Lasing 2: Weh? Di nga? Kelan namatay?

Lasing 1: Kaninang umaga lang ata.

Lasing 2: Naku. Anong kinamatay?

Lasing 1: Inatake daw sa puso.

Lasing 2: Asan na daw ngayon?

Lasing 1: Nasa ospital pa daw.

Lasing 2: Di ba tayo pupunta? Saan daw ibuburol?

Lasing 1: *napaisip* Tanga.

Lasing 2: O bakit?

Lasing 1: Si Michael Jackson. *sabay tayo at nag-moonwalk* Yung sumayaw neto.

Lasing 2: Ay tangna. Akala ko si Michael.

Ayun naman pala. Tagay pa!

Paalam MJ, Paalam Farrah

2009-06-26T10:28:00.006+08:00

Hindi ako fan, pero sobra akong na-shock at nalungkot sa pagkamatay ng isa sa mga sobrang iniidolong performer sa buong mundo. Kahit medyo FAIL ang grade niya sa pagpapalit ng kulay, 'di siya nag-fail na mang-entertain. Such a big loss. Well, lahat tayo ay pretty sure, na patuloy na mabubuhay ang kaniyang legacy through his music. At promise, lagi kong kakantahin sa bidyoke ang She's Out of My Life. Promise! All hail the King of Pop!

Story of his death, here.

Story of her death, here.

Isa pang pop icon ang nakipag-meeting na rin kay San Pedro at kay Papa God. Sa totoo lang hindi ko siya masyadong kilala. Ilang episodes lang ng palabas niya ang napanood ko (salamat sa MAXX). Pero etong poster niya e pamilyar talaga sa akin. Meron akong uncle na may poster na yan sa kwarto niya. Dahil dun, I became pretty convinced na sikat siya nung kapanahunan niya. Fly you angel, fly!

Ikaw na Manok ka, Humanda Ka

2009-06-23T19:34:00.009+08:00

Pansinin ang dalawang larawan.

Nakita niyo ba ang pagkakapareho? Oo, merong pagkakapareho (sa ayaw niyo't sa gusto). Ano ito?

Sirit?

Dahil naalala ko ang crush ko na taling-tali na sa kaniyang jowa, ito lang ang masasabi ko:

"Ang manok, mas madaling mahuli kapag nakatali."

Itaga niyo yan sa bato!

(Oo, desperado na kung desperado!)

** mula dito ang mga larawan:

picture ng manok
picture ng bagong kasal

Tena't Mag-Catch ng Bird

2009-06-23T11:33:00.004+08:00

Naaalala ko yung payo sa akin ng kaibigan ko.

Friend: *with matching akbay* Noki, tumingin ka sa mga mata ko. Pakinggan mo ang sasabihin ko. Lumabas ka. Sumama ka sa amin puta ka. Tanginamo kaya wala kang jowa feeling conservative ka. Inamo. Nagtatali na kami ng ibon sa harapan mo, kukunin mo na lang, binibigay mo pa sa iba. Puta ka ang arte mo kasi. Siyet.

Tagos sa kalamnan ko ang payong 'yan.

Kalawangin

2009-06-23T09:16:00.003+08:00

Meron lang akong na-realize nitong mga nakaraang araw. Kelangan ko na talagang mag-ayos ng mga bagay-bagay. Ang tagal ko nang sinasabi nito. Wala pa ring progress. Kung baga sa bakal, pakiramdam ko kinakalawang na ko. Siyet lang.

(Kelangan talaga yung picture literal na kalawang? Bwahahaha!)

Emote Lang Kasi Naman Nami-miss Ko Na Kayo

2009-06-22T11:00:00.003+08:00

Minsan talaga ang mga friends kupal.

Friend: Noki tara na. Tambay na.

Me: Pass muna te. Masakit ang likod ko.

Friend: Ang arte mo.

Me: I know.

Friend: Tara na kasi. Alam mo kaya masakit yang likod mo, tutubuan ka na ng pakpak.

Me: Angel lang?

Friend: Hindi no, anong angel? Paniki. Paniking naninipsip ng dugo. Tara na.

Me: Taena mo.

Pero kahit kupal ang mga tinatawag nating friends, nawala ang sakit ng likod ko nung lumabas ako.

I love you friends.

Balikbayan Box

2009-06-16T11:01:00.002+08:00

Ang Balikbayan Box, bow.

Nasanay na tayong mga Pinoy no, na kapag may bagong dating galing ibang bansa e required na may kahon-kahon na bitbit.

Tipong buong kapit-bahayan e nagaabang na mabigyan ng sabon, twalya, shampoo o keychain. Yung tipong kapag nakasalubong ka e ngiting-ngiti na makikipagkamaya o yayakap sa'yo habang nagtatanong na "O kailan ka dumating?", "Kamusta ka na?", "Tumaba ka!", "Ang puti mo na.", "Wow amoy Duty Free, wala ba tayo diyan." at kung ano-ano pang pambobola. Yung tipong ipagyayabang ka na "Hoy, bigtime 'tong *insert pangalan ng balikbayan*, nakarating na ng *insert country*!" sabay bulong sa'yo na "Pautang naman, walang gatas si bunso e." Yung tipong lahat ng bata e nakapila sa'yo kapag may dumaang sorbetero. Yung tipong lahat ng kamaganak mo e pupunta sa bahay niyo para silipin kung nagbubukas ka na ba ng bagahe o ng mga kahon.

Kapag wala kang bitbit e iisipan ng kung ano-ano yung bagong dating, "Ay ano ba yan. Nakarating lang ng ibang bansa e ganiyan na. Ang yabang mo siyet ka!", "Siguro natanggal yan sa trabaho niya kaya walang dala.", o kaya naman "Kinalimutan na tayo niyan. Iba na talaga nagagawa ng pera."

Pero ang pinakanakaka-pikon sa lahat ng ito, kahit alam nilang saglit ka lang naman sa ibang bansa (mga tipong isang buwan o kaya naman mga isang linggo lang) at hindi ka naman nagtrabaho doon e nangyayari pa rin ang mga eksenang binanggit ko.

Siyet lang.

Well, ito ang kahon ng balikbayan.

(O di'ba feeling balikbayan daw talaga ako? Hahaha. Chos.)

Echoosan

Malungkot Ako, Pramis!

Thank You, SanRio!

O, Pag-ibig! Lagapak!

Echoosan: Father's Day Special

Litaniya ng mga Bakla

Bakit Masarap Mag-isa sa Kwarto?

Init (Parang Bomba Film Lang)

100th Post: Masaklap. Mapait. Nakakaiyak.

Happy Easter

Huwebes Santo

Bwisit

Nang Minsan Kong Subukang Maging Poet at Artist All At The Same Time

INARTE NUMERO DOS

INARTE NUMERO UNO

Pasko sa N.E.

Kasipagan, Stay With Me

Halloween Looks for You and Your Family

O Poverty, You're Killing Me

Ang Lamig, Ang Lamig-Lamig. Pasko na nga!

HAPPY HALLOWEEN! *inagahan ko na*

No Littering

Go, Excommunicate Me! Go RH Bill!

Bek Bek Bek, Mommy, Bek Bek Bek

Slight Walang Kwentang Sharing

Give Me Back My Connection

Maroon Pa Rin Naman Ako

I LOVE YOU, YOU LOVE ME, KEMERLOO CHIN-CHIN KWAYLA

September 1

Ngayon, Kailangan Nating Ngumiti

Emoterong Kokak

We Love You Maria Venus Raj 22 Philippines

Major Major

Si Pokpok, ang Kili-kili, at ang Paghahanap sa Tunay na Pag-ibig

Katapusan Mo Na, Unicorn na Isinumpang Magkaroon ng Sariling Ganda

PASAHEROS FROM HELL!

Para sa Mga Noynoy Fans: Mamatay Kayo sa Inggit!

Where Are My Pinkies?

Blessings, Blessings, OH MY GOD BLESSINGS!

Gypsy by Shakira Makes My Beer Belly Go Wiggle

Powtengsyit na Buhay 'To

Inay! Pasukan Na! O Help Me Bro!

Ulan, Ulan, Ulan

Migraine

Isang Pagsusumamong Ako'y Matulungan Dahil Malala Na at Mukhang Nawawalan na ng Pag-asa ang Buong Sanlibutan sa Aking Case

Haggard Entry, Haggard Self, Haggard World

Prologue sa Isang Bongga at Libreng Italian Lunch sa Sicilian Express

Simpleng Buhay ay Kay Ganda, Mayroong Ngiti Mayroong Saya... Oops Wait! Kanta Ba Yun?

ANG INIT! PATI ULO KO UMIINIT!

Pagbigyan Muna ang Isang AI Tsumenelin

GALIT-GALITAN!

Epekto ng El Niño!

Post V-Day Chumenelin

Nang Minsang Magising Akong Bitter

Tumutula Pa Nang Ganun

Biyaheng Langit

Ang Planner na May Mahabang Pangalan at Ang Kakaibang Dulot Nito sa Buhay ng Isang Walang Kaplano-Planong Nilalang: Isang Simpleng Review, CHOST!

On the Cliche 'Back to Normal' and the So-Called Post-Holiday Blues

Ang Required na Year-Ender Post

Ang Required na Christmas Post, Bow!

Nage-Exist Pa Ho Ako Baka Isipin Ninyong Wala na Akong Keber Sa Aking Blog na Tunay Namang Pabuloso Siyempre Sabi Ko Dahil Sa Akin Ito Walang Kokontra

Maguindanao Massacre: FAIL!

Early to Bed, Early to Rise Chenes Cheneboom

Estudyante Blues - First Day YAYAYAY!

WOW! An Award!

Patay Kang Bata Ka

Estudyante Blues - Ang Pagbabalik

Rants of a Deprived Homo (Sapien?) Tse!

Tang Ina Niya

Ayokong Maging Mean, Pero...

Crayola Moments

Bro Loves You, I Know, I Just Know

Hello. Hell. Oh.

Die, You Ingratas, Die!

Mukhang Kailangan Ko Nang Ayusin ang Buhay Ko

Minsan Masarap Maging Passive

Are You Drugs?

Here Comes the Sun (Doo Roo Doo Roo)

Ayoko na Lalo Mag-CSR

Lesson Learned: Mahalin ang Nature

HAPPY HALLOWEEN! inagahan ko na